22-12-14

27 before 28 - Update maand 6

Ik ga elke maand even kijken naar wat ik ondertussen al gedaan heb van mijn lijstje met verjaardagsdoelstellingen, 27 before 28. Om de eindmeet te halen moet ik 2 à 3 puntjes per maand kunnen schrappen.

3. Minstens 52x lopen
Vorige maand: 26/52

Ik liep afgelopen maand een recordaantal van negen keer, goed voor in totaal 55,4km. Daarmee is dit ook niet langer een van de puntjes die ik bij aanvang als het meest onrealistisch beschouwde. Ah ja, ik ging eens regelmatig lopen zeker, ik die uitgeput kon zijn van 1km lopen in 10min én daar dan ook nog eens twee dagen stijf van kon zijn. Maar kijk, de wonderen zijn de wereld nog niet uit ;-)

Nieuwe stand: 35/52

4. Minstens 20 fietstochten maken
Vorige maand: 14/20

Aangezien het deze maand echt wel koud (en bij momenten ook nat) werd, fietsten we iets minder. Desondanks toch twee keer gaan mountainbiken, dus dit puntje komt langzaam maar zeker in de buurt van het beoogde doel.

Nieuwe stand: 16/20 

6. 12 handgeschreven kaartjes versturen
Vorige maand: 5/12

Was ik vorige maand nog zeer optimistisch dat er deze maand zeer veel kaartjes zouden verstuurd worden, dan moet ik nu toegeven dat ik mij een beetje vergist had in de verzendingsdatum van de meeste daarvan. Zowel onze kerstkaartjes als de Secret Santa post moeten namelijk nog verstuurd worden en dus gingen er in totaal maar twee verjaardagskaartjes de deur uit. Nu ja, volgende maand worden er zeker veel kaartjes verstuurd ;-)

Nieuwe stand: 7/12

12. 6kg vermageren
Vorige maand: -3,2kg

Tja, twee maand geleden een halve kilo erbij, vorige maand een halve kilo er af en deze maand opnieuw een halve kilo erbij. Beetje jojo dus, zij het zodanig beperkt dat we vooral kunnen spreken van stabiliteit. Op zich goed, zeker aangezien ik sinds het begin van dit jaar ongeveer 9kg kwijtspeelde en het dus niet slecht is om te stabiliseren i.p.v. zwaar te gaan jojo-en. Anderzijds wil ik er toch echt wel nog wat meer af, dus hopelijk lukt het mij om in de komende zes maand nog een dikke 3kg kwijt te raken.

Nieuwe stand: -2,7kg

18. 365 foto's nemen
Check! Nog steeds hier te bekijken.

19. 1x per maand mijn nagels lakken
Ik heb mij een beetje laten gaan deze maand denk ik :-)
Vanuit het idee dat het toch wel wat zonde is om nagellak al volledig te vervangen als enkel maar het bovenrandje afgebladderd is, maar dat bijwerken toch wat opvalt, zocht ik andere oplossingen. Zoals daar zijn: het deels "overschilderen" met een ander kleurtje.

Het blauw van vorige maand werkte ik met bruin bij tot diagonalen.

Daarna ging ik voor een andere tint blauw (meer ijsblauw en daardoor wel toepasselijk bij de temperatuur die op dat moment ook een paar graden lager zakte).


Dat blauw werkte ik bij met "V-tjes" in donkerblauw. Al wat moeilijker dan de diagonalen, want hier maak je een diagonaal in twee richtingen, wat bij de enige nagel al iets symmetrischer gebeurde dan bij de andere.


Ik koos daarna nog eens voor mijn donkerrode kleur...

... die ik weliswaar wel bijwerkte, maar dat verdoezelde door - kerstsfeer alom - te gaan voor een "cadeautje" en bolletjes als versiering. Laat het duidelijk zijn dat ik rechtshandig ben: links is het pakje met strikje mooi gelukt; rechts heb ik er uiteindelijk een uit de hand gelopen sneeuwvlok mee gefabriceerd, omdat ik met mijn linkerhand duidelijk niet zo'n fijne lijntjes kan trekken. Ach ja, peu importe, 't is maar wat geschilder uiteindelijk ;-)

Halfweg deze uitdaging heb ik zeven van de 27 puntjes kunnen schrappen. Nog twintig te gaan dus, waarvan het er voor een achttal andere puntjes goed uitziet. Neemt niet weg dat er dus nog 12 andere puntjes zijn waar ik eens dringend werk van moet beginnen maken. Zo zijn die fotoalbums niet onmogelijk, maar worden die ook niet op 1-2-3 gemaakt. Idem met dat artikel voor een vaktijdschrift: zolang ik mijn ideeën niet uitschrijf en opstuur, is het nogal utopisch om gepubliceerd te worden.

21-12-14

Week 06/12-14/12: Van lezen en lopen

Mijn zaterdagochtend startte om 7 uur 's morgens rond Mulhouse (Google maakt daar trouwens Mulhuizen van, maar zou er één Nederlandstalige dat zo noemen?). Reden was de Franse douane, die blijkbaar niet enkel verhuiswagens, maar ook reisbussen aan de kant haalt. Je kan hen alleszins niet beschuldigen van onzorgvuldigheid: alle koffers werden gecontroleerd met een drugshond, drie mensen moesten hun koffer ook volledig openen en alle passagiers werden daarnaast ook gecontroleerd op identiteit en reden van de reis. De Zwitserse douane (jup jup, 30km verder werden we weer aan de kant gezet) was een pak minder grondig, want zij vergeleken enkel de passagierslijst met de identiteitskaarten. Mij niet gelaten, hoe sneller we doorreden hoe liever, want we hadden al een uur vertraging op dat moment...

Thuis stond er een verrassing op mij te wachten: niet alleen komt Sint-Maarten op Belgische wijze bij ons, maar ook Sinterklaas op Zwitserse wijze. Typisch daarbij zijn de Grittibänze, een lokaal Sinterklaasgebak, dat weliswaar opgegeten was voor ik eraan dacht een foto te nemen :-)
Daarnaast bleek Johan ook een kerstboom gekocht en versierd te hebben (een paar dagen later gevolgd door onverwachte kerstversiering op de venster; vermoedelijk een zeer volhardend restant van de vorige bewoners) en hingen we in de namiddag onze nieuwe lamp in het bureau op. De rest van de dag bracht ik door in bad, in de zetel en in bed. Lui jawel, maar 18u reizen, dat kruipt wel in de kleren eigenlijk.

Zondag werd er gelopen en gingen we naar de wekelijkse "Sunday evening reading group".

Lezen was trouwens zo'n beetje de rode draad doorheen de week de volgde, met de read-a-thon, al schreef ik daar al genoeg over ;-)

Tweede rode draad was lopen, want nadat ik de week voor mijn opleiding in België al eens een uur liep, deed ik nu nog beter met juist geen anderhalf uur! De bedoeling was om langs de rivier (en dus quasi langs de spoorweg) te lopen tot ik niet meer kon en dan naar het dichtstbijzijnde station te stappen om de trein terug te nemen. Kwestie van af en toe iets verder te geraken dan mijn gebruikelijke ritjes en aangezien mijn treintickets altijd gelden voor 24h, kan ik zo'n looptocht soms inbouwen met een ticket dat nog niet vervallen is.
Dat deed ik ook, maar in plaats van één station verder te lopen dan de vorige keer, liep ik quasi tot in het centrum van Zürich, goed voor 11,8 km in 1u26. Contentement alom hier, ook al omdat ik op het einde nog een beetje energie over had om een spurtje te trekken om mijn trein nog te halen ;-)
Opvallende constatatie onderweg: mensen met veel honden. En met veel bedoel ik dan niet drie of vier, maar bijvoorbeeld drie mensen met 21 honden. Of dit koppel dat op de wandel was met ongeveer 15 honden. Enerzijds denk ik dat het misschien vrijwilligers van een asiel zijn, maar dan anderzijds lopen de meeste van die honden gewoon zonder leiband en het zou mij verbazen dat alle honden in het asiel zo goed getraind zijn.

Ook tijdens het weekend werd er op zondag nog gelopen, dit keer een half uur, maar aan een hoger tempo. Ik wilde wel eens 10 gemiddeld halen en dat lukte, zij het meer uitgeput dan van dat anderhalf uur lopen... Toch maar niet gaan overdrijven dus en rustiger opbouwen naar een hoger gemiddelde.

Zaterdag gingen we ook al fietsen, een ritje van amper 25 km, maar waarin we wel de Albispas aandeden vanaf de lange kant. Goed voor een dik half uur klimmen, dus het was een kort, maar pittig tochtje. Vanop de Albispas reden we naar een recent door Johan ontdekte uitkijktoren, vanwaar je - net zoals vanop de Uetliberg - een mooi zicht hebt op het meer van Zürich en de Alpen. Daarnaast zie je van hier ook ons appartement en de steden Zug en Baar liggen.

14-12-14

Verbeelding Read-a-thon december conclusie

Ik liet vorige week weten dat ik mee wilde doen aan de Verbeelding Read-a-thon en bij deze is het tijd om eens te kijken naar wat er hier zoal gebeurde op leesvlak. 

Korte samenvatting van de planning: Er ist wieder da van Timur Vermes uitlezen en ofwel Woesten ofwel Hasse Simonsdochter volledig lezen en beginnen in het andere.

Wat ik effectief las:
- Er ist wieder da: uitgelezen! Goed voor 282 blz.
- Woesten: uitgelezen! Goed voor 382 blz.
- Hasse Simonsdochter: uitgelezen! Goed voor 328 blz.

Als ik er mijn "toiletlectuur" ook bijreken, namelijk The Dilbert principle, dan kom ik met nog eens 27 blz. erbij zelfs boven de - vorige week nog onhaalbaar geachte - grens van 1000 pagina's. Deze week was met andere woorden een groot succes! 

Elke week zo'n read-a-thon zou wat van het goede teveel zijn uiteraard, want ik keek deze week bewust geen enkele serie 's avonds (wel een film zaterdagavond). Maar, en dat is wel eentje om vol te houden, ik deed ook al eens sneller mijn laptop uit om nog wat te lezen. Niet nodig als ik nog nuttige dingen aan het doen ben op die laptop, maar wel een veel beter alternatief dan nog maar eens kijken naar mijn mails, een nieuwssite, Facebook, Feedly...

Ik duim alvast dat er na de read-a-thons van september en december een nieuwe versie komt in maart (of vroeger, dat mag ook ;-)

09-12-14

Wat ik deze week geleerd heb #projectblogboek

Okido, deze week leerde ik:

- hoe je stenen moet kappen en bewerken. Hard labeur, maar wel zeer deugddoend ook, als je zo'n ruwe steen ziet veranderen tot er een mooi, afgewerkt motiefje instaat.

- dat steengruis overal naartoe vliegt en dat je dus 's morgens kan opstaan met een hoofdkussen vol kleine stukjes steen.

- samen met dat stenen kappen ook hoe je best met een hamer op een beitel slaat, namelijk niet kijken naar waar je hamer op je beitel komt, maar wel naar waar je beitel op je steen komt. Doe je dat niet, zo leerde én voelde ik, dan mep je gewoon op je handen.

- dat ik er blijkbaar uitzie als iemand die beledigd wilt worden:
Situatie 1: ik zit in de trein te lezen; op de zetel achter mij zit een (iet of wat) dronken meneer.
Hij: "Mag ik u eens iets vragen?"
Ik: "Ja."
Hij: "Ja, neen, 't is goed, kom, lees maar voort, 't is al goed jong." 
Owkay, geen idee waar deze uitbarsting plots vandaan kwam, maar bon, ik draai mij om en lees voort. Twee minuten later:
Hij: "Weet gij iets over spiritualiteit."
Ik: "Neen."
Ok, dat is niet waar, maar zou u beginnen praten over spiritualiteit met een mens wiens adem alleen al u zat zou maken?
Hij: "Ik kan u daar veel over leren."
Ik: "Dat is vriendelijk, maar ik ben eigenlijk aan het lezen."
Hij: "Ja, 't is goed, lees maar voort he seg, ik wilde ook maar gewoon helpen."
Zucht... Nog eens twee minuten later, vlak voor hij van de trein stapt: hij zit mij aan te staren, waarop ik dan maar opkijk.
Hij: "Ik ben wel vijftig he en geen twintig meer. Ik zou u zoveel kunnen leren jong."
De kansen die een mens zo laat liggen...

Situatie 2: ik sta in een kledingwinkel naar een rek te kijken, maar draai mij om omdat ik iemand - ik dacht mijn moeder - uit het pashokje hoor komen. Het blijkt niet mijn moeder te zijn, maar de vrouw uit het hokje ernaast. Ik heb de volle halve seconde naar die vrouw gekeken, daarbij nog niet opmerkend dat ze een grijs kleed met een motiefje draagt, met daarover een grijze gilet met een ander motief.
Zij (tegen mij): "Ja, ik ga dat zo wel niet combineren he. Want ik zie u zo al kijken van 'wat gaat die nu aandoen bij elkaar'. Ik ga dat wel aandoen op een effen broek of kleedje he, niet op dit, dus ge moet zo niet kijken!".
Ik (compleet uit de lucht vallend): "Euh, ik keek niet naar u...".
Zij: "Ah, 't zag er anders wel zo uit. Want ik ga dat dus niet zo combineren he, ge moet niet denken dat ik dat zo ga combineren hoor."
Serieus, zie ik er zo kwaad uit dat mensen zich direct moeten aangevallen voelen? Ik had nog niet eens de kans gehad om welke mening dan ook te gaan vormen over wat ze aanhad.
- dat mijn gezicht blijkbaar "iets Zwitsers" heeft. Dixit een meisje op het perron in Amay bij Luik.

- dat Eurolinesbussen al wel eens met 50 minuten vertraging durven toekomen. Niet echt tof als je niet weet hoeveel vertraging je bus heeft en je dus in totaal anderhalf uur bij twee graden buiten staat.

- dat je bij de Zwitserse douane wél naar de wc mag voor de controle gedaan is als je maar de eerste van de ganse bus bent die dat vraagt.

- dat de Franse douane haar "willekeurige" steekproeven niet zo willekeurig lijken. Of wat denkt u van de keuze voor de Afrikaanse dertiger, de Arabische vrouw en de blanke man met dreadlocks?

- dat zo'n bus weliswaar een van de meest milieuvriendelijke opties is, maar dat 18u onderweg zijn naar huis toch ook niet je dat is.

- dat Johan de meest kerstminnende van ons beiden is. Dacht ik nog dat we dit jaar gewoon geen kerstboom zouden hebben (wegens dat onze minisequoia die vorig jaar dienst deed én door Johan versierd werd, nog bij mijn ouders staat), dan bleek er bij thuiskomst een met lichtjes en ballen versierde kerstboom te staan.

- dat ik daar eigenlijk wel blij mee ben, want 't is toch wel gezellig zo'n kerstboom. En doordat het een kleintje met wortel is, kunnen we hem in de zomer gewoon op het terras zetten en volgend jaar opnieuw gebruiken!

- dat je best selecteert in wat je zo allemaal leert op een week, want dat dat nogal veel blijkt te zijn.

Dit is de vierde post voor #projectblogboek, volgens haar idee, gebaseerd op haar boek.

07-12-14

Verbeelding Read-a-thon

De laatste tijd heb ik mij weer helemaal in het lezen gestort, getuige daarvan ook de maand november waarin ik zeven boeken las. Zeven, dat is geleden van zo lang geleden dat ik zelfs niet meer weet van wanneer het geleden is. 
Ondertussen leerde ik ook de voordelen van Goodreads kennen (na een mislukte poging vorig jaar, toen ik het vooral pure chaos vond) en sloot er mij aan bij de Verbeelding boekenclub, opgericht door Kathleen van - duh - Verbeelding. In september organiseerde ze al eens een Read-a-thon (ofte lees zoveel mogelijk in één week tijd), maar aangezien die doorging in de week waarin mijn broer en zijn vriendin op bezoek kwamen, zou het nogal asociaal geweest zijn om dan mee te doen :-)

Komende week gaat echter de tweede Read-a-thon door en dit keer doe ik wel mee!
Op de planning staan:

- Er ist wieder da: de debuutroman van Timur Vermes, over Hitler die ontwaakt in het hedendaagse Duitsland.
- Woesten van Kris Van Steenberge: opnieuw een debuutroman, die blijkbaar heel erg de moeite zou zijn. Dit boek is bovendien ook een van de decemberboeken van bovenstaande boekclub, dus twee vliegen in één klap.
- Hasse Simonsdochter van Thea Beckman: for old times' sake, want al een paar keer gelezen, maar de laatste lezing dateert toch alweer van een aantal jaar geleden.

In Er ist wieder da heb ik momenteel 114 van de 396 pagina's gelezen; ik hoop dit boek tegen het einde van de week uit te lezen. Daarnaast wil ik ofwel Woesten ofwel Hasse Simonsdochter volledig uitlezen en beginnen in het andere. In het ideale geval lees ik ze alledrie uit, maar aangezien we dan spreken over bijna 1000 pagina's waarvan ongeveer 280 in niet zo makkelijk Duits, denk ik dat dat wat te hoog gegrepen is.

Ik hou voor mijzelf wel de optie open om een van bovenstaande boeken aan de kant te laten liggen en in een ander boek te beginnen; het moet tenslotte plezant blijven en als ik er geen goesting in zou hebben, dan is dat maar zo :-)

Volgende week een update van wat ik effectief gelezen heb!

04-12-14

Week 24-30/11: Die keer met het vele lopen, een restauratieopleiding en krimpende voeten

Maandag startte ik mijn dag met een looptochtje en daarbij liep ik voor het eerst in een paar maanden nog eens een uur aan een stuk. Ok, eigenlijk niet helemaal aangezien ik een paar minuutjes stilstond om te kijken naar dit eekhoorntje, maar wie loopt daar nu ook voorbij? ;-)
Ik liep dit keer iets trager dan eind juli (7,5 km/u gemiddeld i.p.v. 8 km/u), maar het ging wel een pak vlotter. Toen waren de laatste tien minuten er eigenlijk wat te veel aan, maar was ik te koppig om dat uur nog te laten liggen; dit keer had ik misschien zelfs nog wat langer kunnen lopen. Het tempo is dus nog vrij traag, maar dat maakt mij niet uit, ik ben vooral zeer content dat ik dat gewoon kan, een uur aan een stuk lopen zonder stikkapot te zijn. Wie had dat ooit gedacht?


Het werd uiteindelijk een zeer sportieve loopweek, want woensdag moest de auto naar de garage voor de wissel van zomer- naar winterbanden en profiteerde ik van het uurtje wachten om opnieuw te gaan lopen. Bijna een uur dit keer met tussendoor een paar minuutjes wandelen, wegens een verkeerd bospad gekozen en geen goesting om op een steile afdaling tegen de grond te gaan. Zaterdag liep ik opnieuw; dit keer een half uur, maar wel aan een iets hoger tempo (9 km/u, voor mij is dat al vrij snel). Straks ga ik nog een echte loopster worden seg ;-)

Deze week kreeg ik ook rare post: een gratis luier. Blijkbaar loopt er momenteel een actie, waarbij er per gekochte pamper nog iets extra naar het goede doel gaat. Heel tof allemaal natuurlijk, maar 't is nogal onnozel om zo'n reclame te sturen naar mensen zonder kinderen. En neen, 't is niet omdat ik 27 ben en een relatie heb, dat ik sowieso een kleine heb rondlopen. Gelieve dat te noteren Migros, dank u.


Donderdag vertrok ik naar België om in het onooglijke dorpje Amay (vlakbij Huy) een opleiding te gaan volgen bij het Centre des métiers du patrimoine. Vrijdag was een dag theorie, volgende week ga ik een ganse week leren stenen te kappen en te bewerken volgens de oude technieken. Best wel spannend dus!

De reis Zürich-Amay bracht mij onder andere langs het station Liège-Guillemins.

Het Collégiale Notre-Dame de Huy, dat we vrijdag bezochten. Later meer over de theoriedag en de praktische opleiding; ik ga dat in één blog gieten.


Tijdens het weekend ging ik naar huis en werd er geshopt, met als buit zwarte laarzen, zwarte pumps en een (quasi gratis, wegens tweedehands) kleedje. Euhm ja, doordat ik aanvaard werd als werkloze voor die opleiding (wat niet echt zeker was, aangezien ik niet ben ingeschreven bij een VDAB of iets dergelijks) moest ik maar de helft van het inschrijvingsgeld betalen en had ik dus wat budget over. En schoenen zijn dan uiteraard de beste keuze om dat geld dan aan uit te geven, hum hum. Ter mijner verdediging: ik had geen zwarte laarzen en mijn huidige zwarte pumps zijn versleten en vooral te groot. Jawel, te groot, want mijn voeten zijn op miraculeuze wijze op een paar jaar tijd van maat 39-40 naar 38 gekrompen; die laarzen waren nu verdorie zelfs maar een maat 37 meer (mét kousen). Geen idee hoe dat kan en ik hoop vooral dat dat zich niet blijft verderzetten, want op deze manier shop ik binnen 5 jaar bij de kinderen...


Ik zette al het treingelees ook bij mijn ouders verder met o.a. de dunne boekjes Marcel van Erwin Mortier en Wit is altijd schoon van Leo Pleysier. Daarnaast las ik ook het eerste deel van de bachelorthesis van Emilie na, altijd interessant om te lezen over zaken waar ik niets vanaf weet, in dit geval maaren, ofte een soort vulkanische kraters, in Oost-Afrika.

Zondag vertrok ik terug naar Amay, wat een hele onderneming werd. Het eindigde ermee dat ik een taxi moest nemen van Huy naar Amay, bye bye 25 euro en boehoe voor de TEC. Serieus gasten, als een bus volgens de website stopt aan halte X en aan die halte hangt ook een uurrooster van de desbetreffende bus, dan is het echt wel niet normaal om die bus onaangekondigd niet te laten passeren daar, maar wel aan een halte een kwartier stappen verder. Al zeker niet als het de laatste bus van de dag is!
Ik was dus zeer blij toen ik eindelijk bij het opleidingscentrum toekwam, dat gevestigd is in een voormalige abdij. Dat is uiteraard aan de gebouwen te merken, maar ook aan de logeerkamers, die elk vernoemd zijn naar een van de vroegere abdissen.


02-12-14

5x ontbijt #projectblogboek

Mijn eerste reactie op deze opdracht in het Blogboek was "pfff, ontbijt, de meest ongeïnspireerde maaltijd van allemaal!". Tot ik er iets meer over nagedacht en - tot mijn schaamte - moet toegeven dat eigenlijk enkel mijn warme maaltijden gevarieerd zijn. Het avondeten bestaat hier meestal gewoon uit boterhammen met dan nog eens meestal dezelfde soorten beleg (als er één eetding is waar ik extreem kieskeurig in ben, dan is het wel broodbeleg).

Bij deze dus vijf ontbijtfoto's uit een van de voorbije weken:

Het standaard ontbijt: brood met choco (voor Johan) en confituur (voor mij); in de meest ideale versie met zelfgemaakt brood (zoals hier: vlechtbrood) en zelfgemaakte confituur. De meest voorkomende versie is met winkelbrood en eigen confituur, maar er is natuurlijk ook de versie waar alles van de winkel komt.

Het standaardontbijt, de weekendeditie: als er tijd genoeg is om lang aan tafel te zitten,dan eten wij al wel eens een pompelmoes. Gewoon zo uitlepelen (eventueel met een beetje suiker er op): mmm!

Het traagste ontbijt: dit eten we logischerwijs voornamelijk op zaterdag of zondag, omdat we dan tijd hebben om eitjes te bakken, meestal spiegeleitjes voor Johan en eieren met banaan voor mij.

Het snelste ontbijt: cornflakes met melk

Het hipste ontbijt: havermout met versgeperst fruitsap. Lievelingsversie hier is warme havermout met bosvruchten en kokosmelk, afgewerkt met lijnzaad en kokosraspsel.

Dit is de derde post voor #projectblogboek, volgens haar idee, gebaseerd op haar boek. 

30-11-14

Novembervoornemens evaluatie

Net zoals in oktober, maakte ik ook in november een aantal maanddoelstellingen. Eens kijken wat daar mee gebeurd is:

Sporten
Doelstelling: 27/30

Ik sportte 27 van de 30 dagen en haalde dus mijn doelstelling.
Van de dagen dat ik niet sportte, lag ik er twee ziek in bed en was ik er eentje drukker bezig met het appartement te kuisen voor de komst van mijn ouders dan met sport ;-) Door het ziek zijn, waren een aantal dagen ook minder intensief van inspanning dan oorspronkelijk gehoopt (vb. wandelingetje i.p.v. looptocht).

Wat deed ik dan zoal? Ik ging 2x fietsen, 6x lopen, 4x wandelen (twee lichtere wandelingen, één standswandeling en één bergwandeling). Ik deed 6x spieroefeningen (arm, buik en bil), 6x yoga en 4x touwtjespringen. Vrij gevarieerd dus en zolang ik niet werk, ga ik dit ritme proberen aanhouden, want het doet echt wel deugd. Eens ik werk vind, zal ik sowieso wel een nieuwe regelmaat moeten zoeken, maar dat zijn zorgen voor dan.

Fietsen aan de Aegerisee
Wandelen in de buurt van Stoos
Snoepen
Doelstelling: 24/30

Deze doelstelling haalde ik niet. Ik maakte het mijzelf wel wat moeilijk doordat ik, op het ogenblik dat ik mijn doelstelling maakte, al de helft van mijn dagen had opgebruikt (jawel, op drie november had ik al drie dagen gesnoept, keigoed bezig, hum hum!). Een combinatie van familiebezoeken en Sint-Maarten maakte dat ik al mijn dagen al halverwege de maand had opgebruikt. 
Uiteindelijk snoepte ik daarna nog twee keer: een keer tijdens een lunch in een vegetarisch restaurant, waar ik de - voor mij vrij ongewone - veganistische desserts te graag wilde uitproberen. De ergste snoepdag was een absolute "ik voel mij slecht en ik wil zoet eten"-dag. Het was zelfs niet eens meer snoepen te noemen, boefen of vreten komt beter in de buurt...

Acht dagen gesnoept dus, wat niet echt super te noemen is. Anderzijds, als ik in oktober aan acht dagen niet snoepen kwam, zal het veel geweest zijn, dus in die zin is deze maand wel een serieuze verbetering. Dat is ook aan mijn gewicht te zien, want tegenover 1 november verloor ik juist geen volledige kilogram.

Mijzelf een snoeplimiet opleggen, heeft dus zeker wel effect, dus dat ga ik proberen vol te houden. December is natuurlijk een moeilijke maand, dus het snoepen bijvoorbeeld beperken tot zes dagen lijkt mij sowieso niet realistisch met al die kerst- en nieuwjaarsetentjes. Komende maand wordt het dus vooral proberen om het gematigd te houden (één stuk kerststronk is bijvoorbeeld voldoende!).

Opruimen
Doelstelling: 24/30

Ook dit haalde ik niet, omdat ik op voorhand niet echt realistisch geweest ben: de eerste twee dagen van de maand zaten we nog in België, mijn ouders kwamen drie dagen op bezoek en de laatste dagen van november zat ik opnieuw in België voor een opleiding. Zeer onrealistisch dus om amper zes opruimvrije dagen te voorzien, als er eigenlijk al negen dagen wegvallen. Tel daar ook nog het ziek zijn bij en je zou dit puntje als volledig geflopt kunnen beschouwen.

Kunnen, want 't is nu ook weer niet zo dat ik niets deed:

- Alle documenten op mijn externe harde schijf zijn opgeruimd. Nu nog de afbeeldingen, maar toch al zeer blij met wat al gedaan is.
- Al mijn cursussen van mijn opleiding ir-arch werden gesorteerd, wat er op neer kwam dat het merendeel in de vuilbak belandde, omdat ik ze ofwel toch niet meer nodig ga hebben, ofwel digitaal heb. De onderstaande hoop werd daardoor toch al gereduceerd tot nog één - door Johan te sorteren - bak.


- Ik digitaliseerde mijn volledige duiklogboekje (gegevens per duik, zoals duur en diepte, maar ook de beschrijving van wat er te zien was). Noodzakelijk? Goh, misschien niet echt, want ik behoud ook mijn papieren boekje, maar als dat ooit eens zou kwijtraken (of nat, wat misschien realistischer is), dan ben ik tenminste niet al mijn duikgegevens kwijt.
- Ik schilderde eindelijk die ene resterende plank van onze hoekkast en herschikte de planken om de indeling iets logischer te maken. Dat resulteerde uiteindelijk ook in het hier en daar bijschilderen van de kast. Best wel wat meer werk dan eerst gedacht, maar nu staat ze wel volledig in orde.

Suiker en zaden; rijst, couscous, bulgur, kikkererwten en consoorten (ofte alles wat geen pasta is); alle pastasoorten.
Alle alcoholische dranken op bieren na; alle ontbijtvoedsel; bier (voornamelijk Belgisch uiteraard ;-)
- We herstelden een plank in de keuken, die los kwam uit de muur (en verhuisden voor de zekerheid ook de glazen olieflessen naar een andere, stabielere plank).
- We hingen de nieuwe, derde bol van onze lamp in de living omhoog, nadat de oorspronkelijke was gesneuveld tijdens het bezoek van mijn broer en zijn vriendin.
- We kochten lampen ter vervanging van de peertjes in de slaapkamer en het bureau, waarbij die eerste ook al omhoog hangt. Nu enkel nog de eetkamer en we zijn peertjesvrij :-)
- Ik poetste alle schoenen, behandelde ze met impregneerspray en blonk ze eventueel ook op.


Organisatie
Ik maakte eerst en vooral een kleine agenda voor november en december. Aangezien ik de afgelopen jaren steeds werkte met de VUB-agenda, zat ik in een systeem van academiejaren i.p.v. kalenderjaren. Nu ik toch niet meer mag verder studeren, heeft dat geen zin meer en daarom wil ik vanaf januari 2015 met een gewone kalender starten. Tof, ware het niet dat daar dan wel drie maand zo'n beetje tussenin vallen. In oktober probeerde ik alles te onthouden, maar echt haalbaar is dat ook niet, zeker niet bij zaken die je langer op voorhand inplant. Daarom dus een tijdelijke overgangsagenda voor november en december.


Ik werkte ook al een idee uit om een eigen agenda voor 2015 te maken, bepaalde een indeling en een goed boekje ervoor. In december wordt alles in de praktijk omgezet :-)

Daarnaast werkte ik ook iets vaker met een to-do lijstje dat ik elke morgen opmaakte. Niet meteen per week, om te vermijden dat ik op het einde van de week met een gigantische lijst onafgewerkte puntjes zou blijven zitten en direct gedemotiveerd zou geraken. Door per dag te werken, kan ik meteen zien wat die dag het dringendste is, onafgewerkte zaken van de dag ervoor opnieuw opnemen én rekening houden met de laatst nieuwe afspraken.

Tot slot probeerde ik mijzelf ook een ritme op te leggen, waarbij ik in de voormiddag eerder werkte en in de namiddag ontspande. Voordeel en nadeel van werkloos zijn is immers dat je alles kan doen wanneer je wil, maar dat maakt dat het één grote, ongestructureerde soep wordt. Niet dat ik niet van dit ritme afwijk hoor; zo ga ik bijvoorbeeld regelmatig 's ochtends direct na het ontbijt lopen, wat eigenlijk in de namiddag bij de ontspanning zou thuishoren. Waterdicht is het systeem dus niet, maar het heeft op zijn minst al wat structuur gebracht en dat was exact wat ik wilde.

In december ga ik geen specifieke doelstellingen maken, want met een week opleiding, de feestdagen en alle voorbereidingen, het verder solliciteren en het verderzetten van bovenstaande sportvoornemens, zal ik al meer dan genoeg te doen hebben.

26-11-14

Week 17-23/11

Een van de dingen die behoorde tot de grote "opruimstapel" waren cursusboeken van mijn grootvader, die houtbewerking onderwees in het technisch middelbaar. Ik selecteerde er de boeken uit die voor mij interessant waren, niet zozeer om dan zelf hout te gaan bewerken, maar wel houttechnieken en types verbindingen te leren kennen. Een van de leuke dingen aan die boeken is dat ze vaak nog in de oude spelling geschreven zijn. zalig lezen vind ik dat: de boom neemt het voedsel op uit "den" bodem en takken zijn verbindingswegen "tusschen" stam en bladeren. 


We kregen deze week ook pilletjes van de legerapotheek. Blijkbaar wonen we in een straal van 50km rond een kerncentrale en alle bewoners binnen die cirkel krijgen elke x jaar jodiumtabletjes opgestuurd. Deze zorgen ervoor dat de schildklier verzadigd wordt met niet-radioactief jodium en zo dus geen / minder radioactief jodium kan opnemen.
Leuk is anders, maar hey, als je dan toch in de buurt woont, dan maar beter preventief pilletjes in huis hebben zeker?


Vrijdag was een drukke dag, zij het gevuld met leuke dingen: 's ochtends ging ik naar de German study group, gevolgd door een lunch in het vegetarische restaurant Hiltl. Je kan er zowel à la carte als van een buffet eten; wij kozen voor het laatste omdat een aantal mensen maar een beperkte middagpauze hadden. Lekker en om zeker nog eens terug te gaan, maar wel duur genoeg.
's Avonds gingen we een kijkje nemen op de adventsmarkt hier in het dorp. Weinig speciaals, al ontdekten we wel een kruidenwinkeltje in de buurt! Als ik eens een niet-standaard kruid nodig heb, weet ik waar te zoeken (al hadden ze jammer genoeg het enige kruid dat ik momenteel zoek, namelijk pimentón de la vera, niet in huis). Bij de tuinwinkel was er een adventstentoonstelling, die voornamelijk uit (naar mijn smaak) kitscherige kerststukjes bestond. Al hadden ze ook deze ongelooflijk freaky ijsbeertjes met lichtgevende ogen. Serieus, dit zet toch niemand voor de gezelligheid in zijn huis?


Zaterdag gingen we op lampenzoektocht. In België hadden we onze zinnen gezet op de Random lamp van Moooi, maar de prijs hield ons tegen; het ging tenslotte "maar" om een lamp voor in de slaapkamer. Hier in Zwitserland vonden we een zeer gelijkaardige lamp aan ongeveer een kwart van de prijs, dus de deal was snel beslist (ah ja, voor een keer dat het hier eens goedkoper is!).
We haalden ook nog een spiegel bij Ikea, want aangezien we onze badkamerkast (met spiegeldeur) in ons appartement in Brussel achterlieten, hadden we enkel een spiegel boven de lavabo. Voor Johan was dat voldoende, maar - noem mij gerust ijdel - ik heb toch graag een volledig beeld van een outfit :-)
's Avonds keken we naar de animatiefilm "Spirited Away", een soort Japanse Alice in Wonderland.


Zondag hing Johan de nieuwe lamp op, mooi he? :-)

De rest van de dag was puur relaxen: we bezochten voor het eerst het stadsbad "Volkshaus", een hammam- en saunacomplex. Leuk en zalig ontspannen, maar tot nu toe kan noch dit bad, noch het Thermalbad dat we in augustus bezochten tippen aan de thermen van Grimbergen, dat een veel diverser (en goedkoper ;-) aanbod heeft.
Daarna gingen we naar de leesgroep, wat een zeer aangename traditie begint te worden. We sloten de dag af met Molino, een ons tot nu toe onbekende Italiaan. Het was lekker en voor herhaling vatbaar, al heb ik wel al rijkelijker belegde vegetarische pizza's gegeten.

22-11-14

27 before 28 - Update maand 5

Ik ga elke maand even kijken naar wat ik ondertussen al gedaan heb van mijn lijstje met verjaardagsdoelstellingen, 27 before 28. Om de eindmeet te halen moet ik 2 à 3 puntjes per maand kunnen schrappen.

3. Minstens 52x lopen
Vorige maand: 22/52

Bezoek van mijn ouders, gevolgd door een weekje ziek zijn, maakte dat ik twee weken niet gelopen heb. Desondanks liep ik toch vier keer, waardoor ik mijn "reserve" nog niet moest aanboren :-)

Nieuwe stand: 26/52, ofte in de helft!

4. Minstens 20 fietstochten maken
Vorige maand: 11/20

Ik ging drie keer met de koersfiets rijden deze maand, twee keer hier in de buurt en één keer in België.

Nieuwe stand: 14/20 

6. 12 handgeschreven kaartjes versturen
Deze maand werd geen enkel kaartje verstuurd, dus kleine boe voor mezelf. Maar in december staat een inhaalbeweging gepland, met een aantal verjaardagen, kerstkaartjes én de Secret Santa van Tess. Wie doet er nog mee?

9. Beter met mijn fototoestel leren werken en een timelapse foto of filmpje maken
Ik leerde werken met de CA-stand en prulde met de A-DEP stand. Ik ben er nog zeker niet, maar beetje bij beetje leer ik mijn toestel toch beter kennen. 

12. 6kg vermageren
Vorige maand: -2,6kg

Deze maand ging er ongeveer een halve kilo af. Niet veel, maar het blijft tenminste de goede richting uitgaan.

Nieuwe stand: -3,2kg

17. Minstens drie tentoonstellingen / musea bezoeken
Vorige maand: 2/3

Ik ging naar de tentoonstelling "100 Jahre Schweizer Design" in het Designmuseum.

Nieuwe stand: 3/3, puntje volbracht!

18. 365 foto's nemen
Makkelijkste puntje van de lange-termijn-puntjes, nog steeds hier te bekijken.

19. 1x per maand mijn nagels lakken
Ik lakte deze maand mijn nagels 1x en dat juist op de valreep. Niet omdat ik het beu ben, maar omdat mijn nagels de laatste maanden heel snel scheuren. Dacht ik in augustus nog dat het aan stress lag (daar wezen ook andere symptomen op), dan weet ik het in september aan het vele duiken in zout water. Maar aangezien het ook in oktober bleef duren, gunde ik mijn nagels wat rust.


Amper één puntje geschrapt deze maand, dus geen al te best resultaat. De lange termijn puntjes blijven gestadig vooruitgaan, dus op dat gebied maak ik mij nog geen zorgen, maar aan de andere "losse" puntjes moet ik misschien toch iets meer aandacht besteden.

21-11-14

Week 10-16/11: Sint-Maarten, design en CV-clinic

Dinsdag is Sint-Maarten langsgeweest! De Zwitsers vieren weliswaar, net zoals het merendeel van de Belgen, Sinterklaas op 6 december, maar ik blijf trouw aan Sint-Maarten :-) 
Neemt niet weg dat ik wel benieuwd ben naar de Zwitserse Sinterklaas, die hier blijkbaar onder de naam "Samichlaus" gekend is. Hij wordt ook niet begeleid door Zwarte Piet, maar wel door Schmutzli (komende van "schmutz", wat vuil betekent). Die Schmutzli is een wat sinistere figuur in een donkere mantel met een vuil gezicht, een twijgenbezem als roe en een zak om stoute kindjes in te stoppen. Gelijkaardig aan Zwarte Piet dus, met dat verschil dat het personage in België veel "zachter" geworden is: het is meer het hulpje van Sinterklaas geworden dan nog echt een straffen uitdelende tegenhanger te zijn. Eigenlijk wel interessant om eens andere tradities te zien, want je staat er - opgroeiende met Sint-Maarten/Sinterklaas en een brave Zwarte Piet - niet bij stil hoe die tradities in andere landen zijn. Zoek bijvoorbeeld ook eens naar "Krampus", de bijfiguur van Sinterklaas in ondermeer Oostenrijk en Tsjechië. Dat is pas echt een figuur om schrik voor te hebben, zeker in vergelijking met onze kleurrijke en zeer vrolijke Zwarte Pieten!


Woensdag organiseerde ik een meetup om naar een tentoonstelling in het Designmuseum te gaan kijken over 100 Jaar Zwitsers Design.
Verschillende leuke dingen ontdekt:

- De vrolijke Origo-set van Alfredo Häberli (moesten ze niet zo duur zijn, ik had allang zo'n kommetje besteld!):
(Foto van helsinki-design.ch)

- Het brugbureau, deel van een serie ironisch-illusionistische meubels van Trix en Robert Haussmann, die met hun Manierismo Critico op een humoristische en ironische manier de modernistische stijl tussen de jaren 1960 en 1980 in vraag stelden.



- De Choco-Chair, eveneens van het koppel Haussmann


(Foto: we-heart.com)

- Dit werk van Richard Paul Lohse, dat deel uitmaakt van zijn serie "Reihenelemente zu rhythmischen Gruppen konzentriert". Hier zou ik zeker een mooi plekje voor kunnen vinden in ons appartement ;-) 

(Foto: lohse.ch)

- De Kreuz und quer kasten van Neue Werkstatt

(Foto: neuewerkstatt.ch)

Donderdag ging ik naar een carrièredag, georganiseerd voor partners van expats die hier nu zelf op zoek zijn naar een job. Een deel van de presentaties was niet echt mijn ding (iets te veel "zie ons eens fantastisch zijn"), maar er zaten ook wel interessante tips tussen en er was een CV-clinic waar je je CV door recruiters kon laten screenen. Het mijne bleek (gelukkig) al in de smaak te vallen, maar dat neemt niet weg dat er natuurlijk wel nog een paar kleine aanpassingen konden gebeuren.


Ik vertelde jullie al dat ik geen wijn en bier, maar wel sterke drank lust. Deze jenever is een van favorieten, al is hij jammer genoeg niet te vinden in Zwitserland. Nu ja, naast chocolade smokkelen we ook al wel eens alcohol over de grens ;-)


Ik ruimde deze week ook verder op, wat onder meer leidde tot deze gigantische papierstapel naast mijn bureau. De papierbak werd te klein, oeps! Het gaat hier voornamelijk om cursussen die ofwel toch nooit meer gebruikt zullen worden ofwel volstaan in een digitale versie. En 't is misschien raar, maar dat kan echt wel voldoening geven: zien hoeveel rommel je wegsmijt en hoeveel ruimte er daardoor weer vrijkomt.


Zondag was een supermooie dag en Johan profiteerde er dan ook van om te gaan fietsen. Ik ging niet mee omdat ik al de ganse week ziek was geweest: maandag en dinsdag was ik echt een slappe vod, woensdag en donderdag ging het beter, maar na die CV-clinic donderdag en de German study group vrijdagochtend kon je mij weer samenvegen; ik lag dan ook de halve vrijdagnamiddag in mijn bed. Ik voelde mij wel al beter, maar had geen zin om dat meteen weer om zeep te helpen door bezweet in de kou te gaan rondrijden.

In de plaats deed ik een klein wandelingetje naar de voormalige spinnerij (en huidig bedrijvencentrum) hier in het dorp. Ik oefende wat nieuwe instellingen op mijn fototoestel, de ene al succesvoller dan de andere. Zo leerde ik de CA-stand kennen, waar je eigenlijk volautomatisch trekt, maar wel al een bepaalde "sfeer" aan je foto's kan toekennen (kleuren levendiger maken, meteen in zwart-wit fotograferen...). Niet meteen een stand die ik veel ga gebruiken, omdat ik juist minder automatisch en meer manueel wil gaan fotograferen, maar desondanks wel handig om te weten. Ook de A-DEP stand testte ik uit, waarmee ik een scherptediepte op voor- en achtergrond zou moeten krijgen, maar - jullie horen het al aan de voorwaardelijke wijs - dat was niet meteen een succes. Eens de handleiding erbij halen om te zien wat ik verkeerd heb gedaan...