25-05-14

Weekend 24-25/05: Zürich-Chur-Zürich-Stoos-Zürich

Johan is dit weekend onze auto gaan ophalen, terwijl ik thuis teksten over de waarde van dialecten tegenover standaardtaal aan het lezen was. De dissertatie die daaruit moest voortvloeien is er uiteindelijk niet meer gekomen ("insert repeat" als het op is, is het op). Maar soit, Johan is dus met de trein naar Chur gereden, maar heeft er in het terugkomen al van geprofiteerd om de auto eens te testen op een Alpenpas. Dezelfde die we vorige week met de moto overgegaan zijn toen we terugkwamen van de garage, maar dit keer wel met een veel blauwere hemel. Vergelijk ook zeker eens de derde foto hier met de tweede van dit bericht. Auto en omgeving goedgekeurd in alle geval ;-)


Zondag wilden we gaan wandelen en kozen we voor het dorpje Stoos als uitvalsbasis, omdat dit niet te ver rijden is en toch de mogelijkheid geeft om al wat te klimmen. We dachten met de auto tot in Stoos te kunnen rijden, maar de enige weg ernaartoe is enkel toegankelijk voor bevoegden, zijnde dus voor de bevoorrading van het dorp. Voor de rest is Stoos alleen met een bergtreintje te bereiken, wat dan ook ons transportmiddel werd. Te voet kon natuurlijk ook, maar dit hield ongeveer 4u wandelen (heen en terug) extra in. Iets voor een volgende keer, wanneer we op een vroeger uur beginnen wandelen.
We wilden starten met een stukje afdaling, om dan een iets uitdagendere bergweg te kunnen nemen. Die bleek echter nog afgesloten te zijn, omwille van lawinegevaar, vandaar dus de doodlopende rode lijn op onderstaand kaartje :-) In de plaats gingen we dan maar over Mettlen en Charenstöckli tot bovenop de Fronalpstock. Die ligt nog juist onder de 2000m grens (1922m) en vanop de top heb je een heel mooi uitzicht over de Vierwaldstättersee en enkele andere pieken tot boven 3000m. Het was jammergenoeg wat mistig over het meer en vrij bewolkt boven de allerhoogste pieken. We zullen ze wel ooit eens te zien krijgen ;-) Terugkeren deden we over Furggeli en Oberes/Unteres Frontal. De wandeling van de Fronalpstock richting Klingenstock willen we zeker nog eens doen, want dat zag er een leuk paadje uit. Maar al bij al hadden we vandaag toch wel al wat uurtjes gewandeld en het begon ook al vrij laat te worden, dus time to call it a day.

Rode lijn = onze wandelroute / Dikke zwarte lijn = treintje
Kerkje van het dorpje Stoos
Kabelliftjes van Stoos naar Mettlen 
Tussen Mettlen en Charenstockli
Sneeuw onderweg!
Vierwaldstättersee
Afdaling richting Furggeli
Pad omhoog richting Huserstock en Klingenstock
Treintje terug naar beneden (op +/- 10min tijd overbrug je 800 hoogtemeters)
Thuis pikten we kort nog wat mee van de verkiezingsuitzending, maar daar werd ik nu niet bepaald vrolijk van. Al deed de VRT soms wel zijn best: arme Martine Tanghe veel te lang commentaar laten geven op beelden van de Anspachlaan, waar de NVA zou moeten toekomen "ja, er is veel volk op straat, maar de bus lijkt er nog niet te zijn... het verkeerslicht springt ook op rood nu... wel mooi weer vandaag, waarschijnlijk ook daarom dat er zoveel mensen rondlopen". Interessant! ;-)
En Bruno Tobback is weliswaar niet mijn favoriet, maar zijn partijspeech twee keer onderbreken omdat Bart De Wever misschien op of uit een bus zou stappen, is er misschien toch ook wel wat over.

's Avonds zijn we voor het eerst ook eens gaan uit eten in Zürich (die MacDonalds de eerste avond rekenen we even niet mee ;-) Het werd Santa Lucia, een Italiaan, die vrij toeristisch bleek te zijn. Anderzijds, de pizza's waren lekker en dat is uiteindelijk wat telt!

23-05-14

Verward taalhoofd

Mijn nochtans taalliefhebbend hoofd heeft het hier soms een beetje moeilijk: 

- Eerst een ganse ochtend bezig zijn met een cursus Analyse littéraire en dan de kuisdienst binnenlaten met "Bonjour, ça va?" leidt tot een zeer rare blik van de vrouw in kwestie (ah ja, een week ervoor sprak ik nog gewoon Duits tegen haar).

- Of omgekeerd: een paar administratieve zaken doornemen in het Duits en daarna een mail moeten schrijven naar een assistente op de VUB, doe ik door te starten met "Sehr geehrte Frau..." i.p.v. het gepaste "Chère madame...".

- Mijn Nederlands heeft er ook al onder te lijden: Krankenversicherung vertaal ik als krankenverzekering i.p.v. ziekteverzekering... (in mijn hoofd zeer logisch, want ik versta beide talen, maar het leverde mij de eerste keer toch een rare blik van Johan op).

- Bovendien zeg ik om een of andere bizarre reden soms "Grazie" i.p.v. "Danke". Terwijl ik niet eens Italiaans spreek! In een Italiaans restaurant is dat overigens nog vrij acceptabel, maar als je in een kabelbaantje de chauffeur bedankt met een soortement "Grazianke" (wegens halfweg beseffen dat Duits de juiste keuze is), dan is er toch ergens iets mis aan het gaan in dat hoofd van mij...

22-05-14

Allmend natuurgebied

Vlakbij waar we nu wonen ligt het natuurgebied Allmend, een van de troeven van Zürich, want weinig steden hebben zo dicht bij het centrum zo'n grote en toegankelijke groene zone. 

Ik heb de geschiedenis ervan eens opgezocht en blijkbaar was dit gebied ongeveer honderd jaar lang (1877-1987) een militair oefenveld voor de infanterie en de artillerie. Het lijkt misschien niet echt logisch, maar het is juist door de aanwezigheid van het leger, dat Zürich vandaag zo'n groot natuurgebied ter beschikking heeft: de stad wilde er in de jaren '50-'60 immers aan stadsuitbreiding doen, maar kon dit niet zolang het leger er bleef. Tegen dat de militairen het gebied effectief verlieten eind jaren '80 zag het stadsbestuur het voordeel van zo'n grote groenzone wél in.  Een deel van het gebied diende weliswaar nog enkele jaren als werfopslagplaats voor de bouw van de tunnel onder de Ütliberg, maar tegenwoordig wordt volop ingezet op de ontwikkeling van het natuurgebied: er worden toegankelijke paden voor fietsers en voetgangers voorzien en de bereikbaarheid met het openbaar vervoer wordt uitgebouwd, terwijl het aantal parkeerplaatsen bewust klein gehouden wordt. (Bron cijfers en ontwikkelingsplan: Website Stad Zürich).

Voor ons is het uiteraard super om zoveel groen vlakbij te hebben: even gaan lopen of wandelen kan direct in het groen en met de fiets heb je een mooie groene overgangszone naar de zuidelijker gelegen steden en dorpen.
14/05: Loop- en wandeltoer
20/05: Avondfietstochtje
21/05: Loop- en wandeltoer
22/05: Looptoer

18-05-14

Weekend 17-18/05: Contracten hier, contracten daar

Weeral een week voorbij, die bij mij voornamelijk gevuld was met cursussen in orde zetten in de hoop misschien toch een paar examens te kunnen afleggen.

Johan had in de loop van de week wat zitten rondzoeken voor tweedehandsauto's en daarom hadden we de zaterdag vrijgehouden om een aantal garages te kunnen bezoeken. Uiteindelijk is het er maar eentje geworden, want de Mazda 6 die daar stond (8 jaar oud, 120.000km), beviel ons zodanig dat we hem gewoon direct gekocht hebben. Mijn eerste meebetaalde wagen, ahoi :-) En ja, zo'n Mazda 6 is best wel groot voor twee mensen, maar aangezien we willen gaan duiken, is een klein autootje niet echt een optie, want al dat materiaal (pakken, flessen, jackets...) neemt best wel wat plaats in. Ook als we in de Alpen willen gaan fietsen, is het best wel handig, want door het vijfdeursmodel kunnen we er zonder problemen twee fietsen inleggen. De auto heeft ook een afneembare trekhaak, dus misschien kopen we op termijn een fietsendrager (nog net iets praktischer), maar dat zien we nog wel.



Aangezien de garage in Chur lag, waren we er met de moto naartoe gegaan. In het oprijden hadden we gewoon de autostrade genomen, maar in het terugkomen wilden we wel eens zien of er al een pas open was. En de Oberalppass (tussen Chur en Andermatt) bleek inderdaad open te zijn. Bovenop de pas zit je juist boven de 2000m-grens en dat voelden we wel aan de temperatuur. Je zag ook wel duidelijk waarom de pas twee weken geleden nog dicht was: op de top was de sneeuw duidelijk geruimd en was enkel de weg zelf vrij; voor de rest was het een quasi volledig besneeuwd landschap. 

De Oberalppas een paar km onder de top
Zicht op de Vierwaldstättersee
Zondag startte met het doornemen van het contract voor ons appartement. Want jawel, we hebben deze week bevestiging gekregen dat onze applicatie voor een van de appartementen goedgekeurd is! Johan had van collega's al gehoord dat het hier niet zo simpel is om snel een appartement te vinden: eentje heeft zelfs een immokantoor moeten inschakelen om het voor haar te doen (met wel de opmerking dat zij alleen is en er dus niet zoveel tijd in kon steken). Het maakte dat we toch een beetje schrik hadden, maar dat was duidelijk niet nodig! Het appartement waar we in kunnen was zelfs een van de grote favorieten.
Het gebouw zie je op de foto hieronder; foto's van binnen zullen we wel nog tonen eens we er in zitten. Het voldoet aan al onze wensen en heeft zelfs drie slaapkamers, dus wie wil komen logeren, heeft zeker plaats genoeg ;-) 
Het gaat om appartement nr. 2 op het plan in dit bericht in het dorpje Gattikon, dus we zitten weliswaar 10km van het centrum, maar dat maakt niet echt uit: de treinverbindingen naar zowel het centrum als Johan zijn werk zijn super en met de fiets is de verplaatsing ook zeer doenbaar, doordat het vrij plat is. We zitten bovendien op een kwartiertje fietsen van Thalwil, dat én extra treinverbindingen biedt (wat maakt dat ik hopelijk ook een goede verbinding zal hebben naar mijn nog te zoeken toekomstig werk) én aan het meer ligt. Tot slot zitten we zo ongeveer aan de voet van een natuurgebied en zijn er vlakbij een zwembad en looppiste. En dat alles zeer betaalbaar, toch naar Zwitserse normen :-)

Rond de middag zijn we dan nog vertrokken voor een fietsritje richting Gattikon, waar een korte stop nog maar eens bewees dat de levensstandaard van sommige Zwitsers "vrij hoog" (hum hum) is: vorige week op de moto zagen we al een aantal Ferrari's, twee Lambo's... nu zaten we amper een kwartiertje aan de kant en er passeerden drie Ferrari's, een Corvette, een Triumph en een paar Porsches. Later, in het centrum, mochten we daar nog twee Maserati's aan toevoegen. Plezant rijden wel zo, altijd spannend wat er je voorbij gaat komen ;-)

Aangezien een mens ook geen uren naar auto's kan blijven kijken (of neen, dat kan uiteraard wel, maar dat was niet echt de bedoeling van een "fiets"tocht), zetten we onze tocht verder richting Horgen, waar we de veerboot over het meer namen. Vanuit Meilen reden we tussen de wijngaarden naar boven, waarbij we op een gegeven moment ook de Busenhardstrasse namen, een kuitenbijtertje met een stukje aan 22%. Johan ging er op zijn mountainbike nog vlotjes over; ik was waarschijnlijk te voet even snel geweest :-) Vlak voor we het centrum bereikten, passeerden we nog langs het Heidi-Weber Haus, het laatste werk van Le Corbusier. Het museum binnenin is gewijd aan leven en werk van Le Corbusier, dus daar ga ik zeker langsgaan, eens het opent (het is blijkbaar enkel tijdens de zomermaanden geopend). 
In totaal hadden we 40km op de teller, nog niet zo veel, maar langzaam maar zeker conditie opbouwen is de boodschap. 

Zalig weekendje dus: én een auto én een appartement; én een motorit én een fietsrit...

12-05-14

Huizenjacht

De voorbije week was een huizenjachtmarathon: na het online opzoeken van appartementen was het tijd voor de bezoeken. 
Aangezien we er bewust voor gekozen hadden dat in de eerste maand(en) enkel Johan al zou werken (om praktische en gezondheidsredenen), kon ik mij full-time bezighouden met tot drie bezichtigingen per dag. Best wel vermoeiend dus, maar zo hadden we na drie dagen al acht woningen kunnen bekijken; iets wat - als je allebei werkt - absoluut niet haalbaar is, want dan kan je er maximum eentje elke avond doen.

We zijn eigenlijk direct buiten Zürich centrum gaan zoeken, aangezien de prijzen daar compleet de pan uit swingen: voor 80 à 100 m2 betaal je al gauw 3000 euro per maand. En ok, de lonen liggen hier wel hoger dan in België, maar nu ook weer niet zo hoog ;-) 
Wat we heel graag wilden:
  1. twee slaapkamers, zodat we eentje kunnen gebruiken als logeerkamer/opbergruimte
  2. badkamer met bad: we douchen wel meestal, maar zo af en toe na het sporten eens kunnen weken in een badje, zaaalig :-)
  3. terras: moet niet al te groot zijn, maar we willen terug bloembakken kunnen zetten, zoals in Brussel, en eens kunnen buitenzitten
  4. overdekte garage: je kan een auto en moto ook gerust buiten plaatsen, maar qua slijtage en gezien de grote kans op sneeuw in de winter is dat niet meteen ideaal. 
  5. indien mogelijk een kelder: om de mountainbikes en koersfiets te kunnen stallen. Gelukkig blijken de meeste appartementen hier standaard een kelder te hebben.
Sommige appartementen vielen al direct uit de boot, zoals een dakwoning waar je door de dakstructuur nergens een grote kast zou kunnen zetten en een woning waar de vorige bewoonster iets teveel nadruk legde op de oude elektriciteitsvoorzieningen (en hoe je die weer aan kon krijgen, want ze vielen wel al eens uit). Toen ze besefte dat ze het appartement niet echt goed aan het verkopen was, begon ze plots over hoe rustig en leuk wonen het er was. Tja, te laat! :-)
Een paar appartementen zijn van het type "ok, maar niet volledig overtuigd", dus die houden we nog in beraad voor het geval we geen van de woningen die we willen, kunnen krijgen.

Van de in totaal 11 woningen die we bezochten, hebben we uiteindelijk voor vijf woningen een applicatie ingediend. Ook dat vraagt wel wat tijd, want er worden hier wel wat paperassen gevraagd. Zo moet je onder andere bij de stad een document gaan halen dat verklaart dat je nog geen schulden hebt, wat in ons geval eigenlijk vrij belachelijk is, want wie heeft er nu na twee weken al schulden in een nieuw land :-) 
We hebben er ook een uitgebreide begeleidende brief aan toegevoegd, kwestie van toch wel wat zaken te kunnen uitleggen, zoals bv. het feit dat ik nu nog geen werk heb, maar wel op zoek ben (komt beter over dan enkel in het applicatieformulier "geen" aan te duiden bij werkgever). Ook het feit dat we geen huidige verhuurders als referentie kunnen opgeven, wilden we al meteen counteren door aan te geven dat Johan eigenaar is van het appartement in Brussel en daar dus ook huurinkomsten uit zal halen. Het komt er dus voornamelijk op neer om de immo-maatschappij te overtuigen van het feit dat je genoeg geld binnenkrijgt om hun appartement te kunnen betalen ;-)
En dat alles dan uitgelegd in het Duits, om te tonen dat we hier zeker willen integreren :-)

Om het wat te visualiseren op kaart: de 11 bezochte woningen. We hebben applicaties ingediend voor nrs. 1, 2, 4, 7 en 10:

11-05-14

Weekend 10-11/05: Ütliberg, te fiets en te voet

In de loop van de week, na een dag vol appartementsbezoeken, was ik compleet uitgeput thuisgekomen. Grote reden: het feit dat er tussen twee appartementen te weinig tijd was om er met het openbaar vervoer op tijd te geraken. Google Maps beloofde dat het met de fiets wel zou lukken, maar hield iets te weinig rekening met de Ütliberg die tussen beiden lag :-) Ik was weliswaar maar 5 minuten te laat, maar het verschil tussen Google Maps in België en Zwitserland viel mij toch wel op: in België heb ik de indruk dat fietsers beschouwd worden als compleet ongetraind, aangezien ik er zelden zo lang over doe als aangegeven wordt; hier in Zwitserland rekent Google Maps fietsers blijkbaar als getrainde mensen op een koersfiets...

Alleszins, die Ütliberg overrijden op een damesfiets met 14 jaar op de teller, dus niet het meest lichte model, gekleed in een deftig vestje en sjaaltje en op hakken: geen aanrader :-)
Aangezien enige zelfpijniging mij blijkbaar niet vreemd is, gingen we dit weekend terug. Dit keer echter wel op de mountainbike (Johan) en koersfiets (ik). Nog altijd meer dan lastig genoeg, maar ik zag er tenminste al niet meer uit als een ontplofte tomaat ;-) We konden nu ook rustig genieten van het uitzicht op de Alpen (wat de vorige keer, wetende dat ik waarschijnlijk te laat ging zijn, veel minder het geval was).

Zondag waren we van plan een klein wandelingetje te maken. De weg in het bos vlakbij liep echter al vrij snel naar omhoog en ja, eens je begint te klimmen, wil je dan natuurlijk ook wel naar de top. Van bovenop de uitkijktoren is het zicht echt wel de moeite; bij heel helder weer gaan we zeker nog eens terug, want nu verstopten de wolken nog de allerhoogste Alpenpieken. Het werd een wandeling van in totaal 2,5u, maar daarna was de pomp af!

Bijna boven en dan nog deze uitkijktoren omhoog
Zicht op Zürich centrum
Zicht op ons huidig appartementsgebouw midden op de foto (gebouw met de halve verdieping bovenop). Ter situering: op de vorige foto vind je dit stuk terug op 1/3 vanaf de onderkant verticaal bekeken en in het midden horizontaal.
Zicht over het meer en de Alpen, bij heel helder weer zou je hier de Jungfrau kunnen zien
Zicht op de vallei aan de andere kant van de Ütliberg
En om af te sluiten: een van de grappige boomstronken die we onderweg tegenkwamen

05-05-14

Centrum Zürich

Vandaag de mooiste dag tot nu toe, dus tussen het regelen van appartementsbezichtigingen door even richting centrum. En hoewel de gebouwen zeker de moeite zijn, was nu vooral het zicht over het meer met de Alpen er achter fantastisch! Dit zicht hadden we tot nu toe nog niet gehad, omdat het altijd zo bewolkt was dat de Alpen verstopt zaten. Eens ze zich tonen is het dan wel meer dan de moeite!

Grossmünsterkerk
Opera
Algemeen zicht richting centrum
Algemeen zicht richting meer
Belvoirpark
Zicht over het meer

04-05-14

Weekend 03-04/05: Met de moto de Alpen in

Johan heeft er ondertussen zijn eerste werk/introductiedag opzitten. Blijkbaar starten er zo'n 40-tal mensen bij Swiss Re nu (in alle mogelijke delen van het bedrijf)!

De eerste dag van het weekend regende het quasi voortdurend, zodat we bijna niet buitenkwamen. Nu ja, onze online appartementenzoektocht is er wel bij gevaren...
Zondag bleek het wel droog en dus gingen we de moto op voor een ritje richting Alpen, onze nieuwe "achtertuin". 
We reden over Zug en langs de Vierwaldstättersee richting Altdorf. Door de regenval van de voorbije week - die op hoogte ongetwijfeld sneeuwval was - bleek het grootste deel van de passen nog afgesloten te zijn. De enige die open was, was deze over Andermatt, maar daar werden temperaturen van rond het vriespunt gegeven en dat vonden we met de moto toch iets te frisjes. Daarom keerden we via Luzern weer terug, met nog een korte stop aan de andere kant van de Vierwaldstättersee. Volgende keer kunnen we hopelijk wel een pas over, maar 't was nu al genieten van de Alpenweggetjes en -cols!