30-06-14

Week 23/06-29/06

Maandagavond ging ik met Johan mee naar een Risk Talk, georganiseerd door Swiss Re, met als onderwerp "Swiss / EU relationship: Implications for the insurance sector". 't Was dus eerlijk gezegd wel een beetje afwachten of het niet te saai ging zijn voor mij :-)
De eerste talk was echt wel interessant, omdat de spreker inging op de bilaterale verdragen tussen de EU en Zwitserland en de gevolgen die het Zwitsers referendum van februari dit jaar daarop heeft (het referendum waarmee de Zwitsers beslisten de immigratie, ook die van EU-burgers, te beperken). Doordat zijn uitleg vrij algemeen bleef, was het ook voor mij goed te volgen. 
De tweede spreker was - voor mij althans - soms iets te technisch en bovendien sprak hij ook niet echt super, waardoor ik op de duur enkel nog "blah blah blah" hoorde. Nu ja, Johan vond die lezing ook niet echt goed en een vrouw naast mij (alleen en in typische bank- en verzekeringswereldkledij, dus vermoedelijk op de hoogte van het onderwerp) had een notablokje volgetekend met leuke ventjes. Het lag dus niet (enkel) aan mij ;-)
Hoe dan ook was de avond zeker de moeite, want het domein waar de lezing doorging omvat de Villa Bodmer. Ik was hier beginnen schrijven over de geschiedenis ervan, maar ik heb het opgesplitst in een apart berichtje :-)
Hier dus maar twee fotootjes: de villa zelf en het tapijt in de aanbouw, waarvan de kleurtjes iedereen wel vrolijk maken denk ik.


Dinsdag liep ik voor het eerst in maanden nog eens meer dan 5km aan één stuk (5,8km om precies te zijn). Ik deed dezelfde route als een maand geleden, maar waar ik toen halfweg nog een korte pauze nodig had, liep ik nu een kleine drie kwartier ononderbroken. Jeeej :-) Bij thuiskomt stonden water en besjes op het (tussendoortjes)menu, kwestie van het "gezonder willen leven" op alle gebieden door te trekken.


Woensdag ben ik een toertje met de koersfiets gaan doen richting Sihlwald en Türlersee. Op de terugweg passeerde ik in Stallikon aan de Aumüli, een gerestaureerde graanmolen. Ik sprak een boer op de wei ernaast aan om te vragen of het zou storen om het terrein even op te lopen voor een paar foto's, maar voor ik het wist, was die man begonnen aan een heuse rondleiding :-) Net zoals bij de Villa Bodmer ga ik een apart berichtje wijden aan de molen (sorry, maar geef mij erfgoed en ik ben vertrokken...). Hier wel al een paar fotootjes van onderweg en eentje van de molen. 


Türlersee
Aumüli
Donderdag mocht ik de sleutel van het nieuwe appartement ophalen! Heel leuk, alleen jammer dat de vrouw van het immokantoor een euhm.. hoe kan ik dit vriendelijk zeggen... onbeleefde trut was (ok, dat was niet echt vriendelijk, maar hey, dat was zij ook niet). Zo stond ik te praten met de vorige eigenaar en onderbrak ze ons door vanuit een andere kamer te roepen dat ik geen dingen met hém moest bespreken, maar wel met haar! Eigenlijk hadden we het over de wasmachine, die we nota bene overnemen van de vorige eigenaars en waar zij mij dus niet mee zou kunnen helpen. Nu ja, ge denkt, die heeft een beetje een slechte dag, ik zal een vraag aan haar stellen, dan is ze misschien content. Hmm, fout gedacht. Ze liet mij al niet eens mijn vraag afmaken, maar onderbrak mij met een zéér ongeduldige "ja, ik ga dus wel éérst die plaatsbeschrijving afmaken, op het einde moet je maar je vragen stellen, onderbreek mij nu niet". Owkay, ik mocht dus eigenlijk gewoon met niemand praten, tof! :-)
Toen ik eindelijk mijn vragen mocht stellen, vroeg ik op een gegeven moment één dingetje opnieuw, omdat ze bij de eerste vraag veel te snel in het Zwitsersduits had geantwoord, terwijl ik nochtans duidelijk had gezegd dat ik weliswaar Duits, maar geen Zwitsersduits spreek. Grote fout, want nu begon ze mij gewoon ronduit uit te kafferen dat ze dat al verteld had en of ik het dan nu ein-de-lijk wel begrepen had. Ondertussen was ze zodanig op mijn zenuwen aan het werken dat ik gewoon even kortaf als zij ben beginnen praten. Blijkbaar was dat dus de goede aanpak, want plots was ze vriendelijk "als we nog vragen hadden, moesten we zeker niet twijfelen om haar te mailen of te bellen". Nu, wat mij betreft, hoor ik dat mens vooral zo min mogelijk ;-)

Eens ze vertrokken was, was het eindelijk genieten: aaah een eigen appartement. Véél groter dan die "hotelkamer" waar we nu zitten en een plek waar je je eigen goesting mee kan gaan doen. En een terras, dus binnenkort weer bloemetjes en buitenzitten.
's Avonds keken we naar de match van de Duivels tegen Zuid-Korea. Aangezien ik mij heb voorgenomen om vaker mijn nagels eens te lakken, ging ik hier maar al meteen all the way met de Belgische driekleur :-)

Vrijdag waren de schilders aan het werk in het nieuwe appartement (in quasi alle kamers werden de muren en plafonds opnieuw wit geschilderd). We lieten hen ook het terras doen, want dat was in een soort vuilgeel (vuil zowel in de zin van "niet zo mooi" geel als in "niet proper"). Blijkbaar leggen de meesten hier een soort kunstgrasachtige "mat" op hun terras, maar geef mij dan toch maar gewoon geschilderd. Links is voor; rechts is na (maar dat zou wel duidelijk moeten zijn denk ik).


Zaterdag en zondag verhuisden we bijna alles van het voorlopige naar het nieuwe appartement, want daar moesten we uit tegen 1 juli, maar dan zouden we al in België zijn om ginder het appartement leeg te halen.
's Avonds ging ik voor de - voorlopig - laatste keer lopen/wandelen in het Allmend natuurgebied, goed voor 4,4km dit keer.


23-06-14

Weekend 21-22/06: Verrassingsverjaardagweekend

Johan had mij van tevoren gevraagd dit weekend vrij te houden, maar meer dan dat we "iets" gingen doen, wist ik niet. Ik kreeg ook nogal tegenstrijdige tips: eerst moest ik mij bijvoorbeeld kleden op temperaturen van 8 à 15°C, maar toen ik al iets wilde klaarleggen, was het enige dat ik zeker mee moest hebben een badpak :-)

Zaterdagmorgen vertrokken we we vrij vroeg, omdat we om 9u verwacht werden voor wat canyoning bleek te gaan worden. Of met andere woorden: starten met een rappel van 50m, springen, glijden, zwieren en kruipen, regelmatig kopje onder gaan in ijskoud water en nog veel meer... Rustig mijn verjaardag vieren stond duidelijk niet op de planning ;-) Nu, ik heb ook niet liever, hoor!

We hebben zelf geen foto's, op deze ene na waar we met het busje onderweg zijn naar de startplaats. Eigen foto's nemen onderweg was niet echt een optie door het vele "kopje onder in de rivier" en de foto's van de organisatie vonden we te duur (ik snap dat ze geld willen verdienen daaraan, maar 30 euro per persoon voor dan nog enkel digitale foto's, tja, laat maar zitten dan). Dit promofilmpje van de organisatie geeft wel een goede indruk van wat we gedaan hebben.
Wij hadden de "intermediate" canyon en die was - wat mij betreft - goed: uitdagend genoeg, maar ook weer niet zodanig dat je er geen plezier aan hebt omdat het té is. Die rappel om te starten was vb. al direct goed voor lichtelijk slappe benen (gelukkig niet zodanig slap dat ik er niet meer af kon ;-) Bij een van de rotsen onderweg kon je er weer opklimmen - als je dat wou - om er dan via een van de twee niveaus af te springen; het onderste niveau was al spannend genoeg voor mij. De gids heeft denk ik 3x opnieuw moeten aftellen voor ik effectief durfde springen, dus hoger moest zeker niet :-) Je weet wel dat het allemaal veilig is, anders zouden ze je het niet laten doen. Maar op de moment dat je daar dan staat, vergeet je dat wel eens en denk je vooral "fuuck maat, dit is (te) hoog / (te) steil / te ..." ;-) Maar dus kort samengevat: ik wil dat nog wel eens doen! :-)



Na de canyoning reden we verder richting Stechelberg, waar we via twee kabelbaantjes naar Mürren gingen. Daar had Johan een hotel geboekt, met een prachtig uitzicht op het trio Eiger, Mönch en Jungfrau. 


Omdat we nog een groot deel van de namiddag voor ons hadden, besloten we nog een wandeling te doen, vanaf Mürren richting Rotstockhütte. En ja, foto's zeggen meer dan woorden:

Rode lijn = onze wandelroute / Dikke zwarte lijn = kabelbanen
Jungfrau
Eiger & Mönch
Parapenters bij de Jungfrau
Alpenweide met Jungfrau
Wetterhorn
Gspaltenhorn
Eiger, Mönch & Jungfrau
Nog eens Jungfrau
Rupsenfile
Schilthorn
En om het af te leren: nog eens Eiger, Mönch & Jungfrau :-)
's Avonds aten we opnieuw eens typisch Zwitsers: kaasfondue voor Johan, vegetarische rösti voor mij. Net zoals gisteren opnieuw lekker, maar vrij zwaar (maar bon, dat is vrij typisch voor de Duits-Zwitsers-Oostenrijkse keuken, denk ik).

Zondagochtend moest Johan nog een telefoontje doen waar ik niet bij mocht zijn, maar eerlijk gezegd dacht ik dat hij mij gewoon iets wilde wijsmaken. Uiteindelijk hadden we gisteren al die canyoning gedaan, dus ik ging er van uit dat we vandaag zouden gaan wandelen ofzo.
Tot we dan richting het kabelbaanstation gingen en daar aangesproken werden met "are you guys here for the flight". Unk, flight?!
Jawel, alsof gisteren nog niet voldoende was, had Johan ook nog een parapentevlucht voorzien. Best boyfriend ever, ik denk het wel ja!
Ik had dus al bij al de volle 10 minuten om mij voor te bereiden op het feit dat ik boven een 800m hoge vallei ging gaan zweven. En ik gisteren, toen we parapenters zagen zweven, nog zeggen "ooh, dat moeten we ook ooit eens doen he, dat moet zalig zijn om daar zo te hangen". En dan maar de onschuldige uithangen, tsss ;-)

't Was alleszins een zalige ervaring: het voordeel van parapente tegenover parachutespringen lijkt mij vooral dat je de diepte nog niet ziet (ik heb nog nooit parachute gesprongen, dus zeker weet ik het natuurlijk niet). Doordat je aanloopt over een helling, zit je eigenlijk al "op je gemak" vooraleer je de vallei onder je hebt. Nu, een beetje angstaanjagend is het desondanks hoor. Mijn begeleider liet mij eerst naar boven kijken "zie het ganse parapentescherm, zo groot, zoveel touwtjes..." en dan naar beneden "dat is 800m diep". Euhm ja, terug naar boven kijken dus ;-) Daar zo gewoon rustig zweven, zaaalig gewoon. Tegen het einde vroeg mijn begeleider of ik van achtbanen hield en na mijn bevestigend antwoord, is hij wat met die parapente beginnen slingeren. Kriebels tot en met toen! :-) Moest het zoveel niet kosten, ik had mij al ingeschreven voor een cursus.
Ook hier hebben we weinig foto's ('t was nog duurder dan de canyonfoto's gisteren...), maar toch genoeg voor een korte impressie:

De weide waar iedereen zich klaarmaakte
Johan bijna klaar voor vertrek
Mijn 27e levensjaar aan het inzweven
Johans vertrek en mijn landing


Na de parapente zijn we nog even tot aan een waterval gewandeld, alvorens terug naar boven naar Mürren te gaan om onze bagage op te halen in het hotel.


Omdat we 's morgens basejumpers hadden zien passeren, besloten we even een kijkje te gaan nemen. Johan wilde wat foto's nemen van het platform waar die mannen afspringen, maar ik kreeg al kriebels (en geen aangename dit keer) gewoon van hem in de buurt van die rand te zien komen. Ook al was in de buurt eigenlijk nog 2m tot de afgrond... Ter mijner verdediging, dat is dus wel 800m diep he! :-)


Terwijl we daar zaten, zagen we nog parapenters naar beneden komen en zo konden we een foto trekken, die een nog beter beeld geeft van ons avontuur van 's morgens.
En tegen dat we gingen vertrekken, kwamen er twee basejumpers en twee mannen met een wingsuit om vanaf het platformpje te springen. Vies jong om daar naar te kijken. Bewonderenswaardig, dat wel, dat die mannen dat durven. Maar niets voor mij; ik ben de volgende nacht minstens 5x wakkergeschoten uit een nachtmerrie, waar telkens wel iemand van mijn familie naar beneden stortte... Nu ja, zeg nooit nooit, maar vooraleer ik dit ga durven :-)



Na de basejumpers was het echt wel tijd om naar huis te vertrekken, al stopten we onderweg nog in een cafeetje voor een verjaardagstaartje met de originele naam "Very berry pie" (ofte Waldbeeri Chüechli).


De terugweg...
... met ondermeer zicht op de Steingletsjer (midden), de Steinsee en de Steinlimigletsjer (uiterst rechts) vanaf de Sustenpass
Schoon, schoon verjaardagsweekend! Vol verrassingen, waarvan ik er niet eentje had zien aankomen. Op deze manier wil ik gerust regelmatig een jaartje ouder worden ;-)

22-06-14

27 before 28

Geïnspireerd door Kathleen maakte ik ook een lijstje met verjaardagsdoelstellingen. Dit lijstje omvat 27 zaken, die ik wil doen voor mijn 28e verjaardag, namelijk 22 juni 2015. Een jaar de tijd dus, startende vanaf vandaag! Er zitten een aantal puntjes van mijn Life List tussen (of deels overlappend ermee), maar het zijn zeker niet allemaal zo'n "grootse" dingen.

1. Zelf confituur maken
Dit heb ik mijn moeder vroeger vaak zien doen, maar zelf heb ik het nog nooit geprobeerd. Dit jaar wil ik dus (minstens) één keer confituur maken; welke smaak het wordt, zie ik nog wel.

2. Minstens 12 boeken lezen
Dit kan een makkelijke, maar evengoed een moeilijke worden. 
De laatste maand ben ik weer in het lezen gevlogen, maar anderzijds heb ik daarvoor jaren gehad waar ik nog niet eens één boek per maand las door tijdsgebrek. Iets wat ik jammer vind, want ik lees heel graag (en verslond vroeger boeken).

3. Minstens 52x lopen
Dit wordt een moeilijke, maar één keer per week moet hopelijk toch lukken, aangezien het absoluut mijn bedoeling is om terug weer te sporten en mijn conditie weer wat op te krikken (in het ideale geval terug naar het niveau van ooit-lang-geleden, maar dat is waarschijnlijk wat te ambitieus).

4. Minstens 20 fietstochten maken
Net zoals de 12 boeken kan dit vlotjes verlopen of compleet mislukken. Vroeger zou ik eens goed gelachen hebben met maar 20 fietstochten, maar bon, dat is ondertussen ook weeral lang geleden (zie puntje 3 en ja, er spreekt hier frustratie). 

5. Een fotoalbum maken van Erasmus Cottbus en rondreis Canada

Ik heb massa's foto's op mijn harde schijf staan, maar op papier is veel leuker om eens in te bladeren. Ik kan nog wel meer albums bedenken dan enkel Cottbus & Canada, maar een mens moet ergens beginnen natuurlijk.

6. 12 handgeschreven kaartjes versturen
Dit past in het Life list puntje "100 postkaarten met de hand schrijven en versturen". Ik schrijf graag kaartjes, maar denk er soms nog te weinig aan.

7. Minstens 12 kapotte / ongebruikte spullen weggooien
Dit kan gaan van kleine "prullen" weggooien (vb. eens het stylopotje opkuisen en alle lege stylo's weggooien) tot nog bruikbare spullen een nieuw leven geven (vb. kleerkast eens uitkuisen).

8. Duiken in een Zwitsers meer
Dit zijn Johan en ik eigenlijk sowieso al van plan, maar concrete stappen hebben we nog niet genomen (vb. of we een vergunning nodig hebben...).

9. Beter met mijn fototoestel leren werken en een timelapse foto of filmpje maken
't Is niet dat ik er niet mee kan werken, maar ik werk tot nu toe enkel met de automatische (shame on me) en de P-stand. Tijd dus om eens wat meer uit te testen.
Wat ik zeker wil leren, is een timelapse foto nemen. Mijn broer maakt er echt heel leuke en ik wil dat ook kunnen :-) Over het onderwerp moet ik nog eens nadenken, maar een test met een sterrenhemel zal er ongetwijfeld bijzitten.

10. Een nieuw land aan mijn lijstje bezochte landen toevoegen
Geen specifieke voorkeur voor een bepaald land, maar ik vermoed dat Liechtenstein de makkelijkste keuze zal zijn van hieruit :-)

11. 's Nachts zwemmen in een meer of zee 
Eentje dat rechtstreeks van mijn Life List komt en dat met o.a. het meer van Zürich vlakbij eigenlijk wel haalbaar moet zijn dit jaar.

12. 6kg vermageren
Dit mag gerust ook wel meer zijn, maar laten we eerlijk zijn: de ene maand zal dit al beter gaan dan de andere en dus lijkt 0,5kg per maand wel ok: hopelijk ambitieus genoeg om overdreven snoeperij onder controle te houden, maar ook weer niet zo ambitieus dat ik het al bij voorbaat opgeef.

13. Foto's selecteren om in groot formaat te printen en aan de muur te hangen
Ideetje dat we al langer hebben, Johan heeft onlangs ook kaders gekocht, dus nu moet het er maar eens van komen.

14. Werk vinden
Laten we hopen dat ik deze kan afstrepen binnen een jaar, anders ga ik vermoedelijk lichtelijk gedesillusioneerd willen weglopen uit Zwitserland...

15. Meedoen aan een sportwedstrijd
Sportambitie nr. zoveel :-) Fietsen, lopen, zwemmen of wie weet wel een minicombinatie van de drie... Ik zie nog wel wat het wordt.

16. Een operavoorstelling bijwonen
Gewoon, omdat ik dat eigenlijk al lang wel eens wil doen, maar het er nog nooit van gekomen is.

17. Minstens drie tentoonstellingen / musea bezoeken
Omdat ik dat graag doe, maar er te zelden tijd voor maak. En omdat er in Zürich ongetwijfeld een massa interessante musea zijn, waar ik nu nog niets vanaf weet.

18. 365 foto's nemen
Dit doe ik al bijna drie jaar (ooit gestart op mijn eerste werkdag), dus dit puntje is eerder een voortzetting dan een nieuw idee. Omdat niet alles nieuw hoeft te zijn en leuke dingen gerust vervolg mogen krijgen.

19. 1x per maand mijn nagels lakken
Het meest oppervlakkige puntje van allemaal, dat zonder twijfel. Maar het is wat jammer om kleurtjes te hebben staan en die nooit te gebruiken, terwijl ik - als ik er dan toch tijd voor maak - het eigenlijk wel leuk vind.

20. Een vriend / vriendin in het buitenland bezoeken
Wie en waar het zal worden weet ik nog niet, maar hopelijk lukt het wel om iets concreets vast te leggen.

21. Opnieuw een terras vol bloemen en groenten hebben
In Brussel stond ons terras zo vol als maar kon met bloemen (en een paar groenten) en ik merk dat ik dat wel mis in ons tijdelijk appartementje zonder terras. Ons definitief appartement mag dus zeker worden zoals het Brusselse, met veel bloemen en misschien wat meer groenten.

22. Alle hoofdsteden van de wereld kennen
Ofte deze quiz volledig uitspelen. Op zich draagt het niet echt veel bij om alle hoofdsteden te kunnen opnoemen, maar ik vind het gewoon wel leuk om ze wél te kennen, voila :-)

23. Stappen ondernemen voor motorrijbewijs
Dat motorrijbewijs moet er nu toch maar eens gaan komen, na mijn "ik haal mijn theorie en doe er dan vervolgens een jaar niks mee" van vorig jaar. Of ik tegen volgend jaar effectief het papiertje heb, is nog maar de vraag, vandaar dat ik de doelstelling iets simpeler hou: er moet immers een moto aangekocht worden (kwestie van het probleem van de vorige keer te vermijden, nl. dat ik niet echt kon oefenen zonder rijschool). Daarnaast moet ik ook eens uitzoeken hoe die opleiding / examens hier in Zwitserland georganiseerd worden. Als dat al lukt, is dit puntje wat mij betreft geslaagd (en dan wordt het echte rijbewijs iets voor het jaar erna). Anderzijds, als ik tegen volgend jaar kan zeggen dat ik eens ben gaan "sjeezen in de Vogezen" met mijn vader, zou het helemaal super zijn natuurlijk! :-)

24. Een keer knutselen
Een vrij vage doelstelling deze, dus alles is mogelijk. Ik zie nog wel wat het wordt, misschien wel een handgemaakt kaartje voor puntje 6. Of misschien oorbellen volgens de handleiding van Kelly?

25. Bloglayout aanpassen
Deze layout vind ik niet lelijk, maar het is en blijft een saaie standaard template van blogger. Beetje uitzoeken hoe ik dit dus wat meer naar mijn goesting kan aanpassen.

26. Een artikel voor een vaktijdschrift schrijven
Ook eentje van de Life List en waarschijnlijk de meest dromerige van de lijst. Want laten we wel wezen, een mens krijgt niet zomaar even een artikel gepubliceerd. Ik heb wel al twee mogelijke ideetjes / pistes, dus hopelijk komt daar iets uit.

27. Een reis / citytrip met Johan
Er staat weliswaar al een duikreis gepland in september, maar dat is met de ganse duikclub en met dit puntje bedoel ik een reis of citytrip met ons tweetjes. Op dit moment zijn er nog geen concrete plannen, maar met Basel, Bern, Innsbruck, Milaan... is er een keuze te over aan steden die plots veel dichterbij liggen ;-) Daarnaast is een paar dagen trekken met de rugzak in de Alpen ook een (vaag) idee.

20-06-14

Week 16/06-19/06

Maandag ging ik met de auto van mijn ouders naar Brussel om nog wat extra verhuisdozen te kopen en op de terugweg wat rommel naar het containerpark te brengen (een keramische schaal met kaars hoort trouwens thuis bij het "niet-brandbaar afval", kwestie van logisch te doen ;-)
Bijna een zwaar accident gehad, toen een of andere zottin met schijnbaar zelfmoordpogingen plots zonder te kijken vanaf een parking de viervaksbaan opstormde waar ik aan +/- 70 km/h op reed. Vollenbak moeten remmen en mij opzij smijten, zodat ik met de neus van de wagen eindigde op de tegenrichting (ofte meer dan 1 rijvak verder dan waar ik reed). Uiteindelijk was het niks, maar mijn hartslag schoot wel even de hoogte in. Blij ook dat ik ooit een slip- en remcursus volgde, waardoor ik al eens had kunnen oefenen op remmen met een ABS, want dat lawaai als die in gang schiet, is toch wel verschieten.

's Avonds kreeg ik al een pré-verjaardagscadeautje van mijn ouders en broer: twee fotoalbums met foto's van mijn geboorte tot nu. Supermooi cadeau, zonder twijfel bij de mooiste die ik al gekregen heb!



Dinsdag trok ik weer naar ons appartement om er de laatste dozen in te pakken en te starten met de verhuislijst die je moet opmaken voor de Zwitserse douane.

's Avonds kropen we thuis allevier in de zetel met frietjes en Bickyburgers (van het frietkot, want dat hebben ze hier in Zwitserland natuurlijk niet) en de Belgen op tv. Nu niet meteen de leukste match, maar bon, ze hebben gewonnen en dat is uiteindelijk het voornaamste :-)

Woensdag ging ik nog een toertje lopen: 4km in totaal, enkel kort onderbroken om onderweg even een kievit te bekijken, die nogal zenuwachtig leek. Beetje opzoeken leert dat kievits hun nest meestal op de grond leggen, dus waarschijnlijk zat ik daar gewoon te dicht bij. Het lopen ging op zich wel goed, al blijft de hoest die ik nu al een paar weken meesleep wat lastig.

In de namiddag dan vertrokken richting luchthaven met een korte tussenstop in het centrum. Ik was er 100% van overtuigd dat mijn vlucht vertrok om 18u30 (met dus check-in tegen 18u) en had dus gemikt op 17u-17u15 om op de luchthaven te zijn. Bij aankomst om 17u zag ik mijn vlucht niet op het scherm, dus er dan toch maar even mijn ticket bijgehaald. Bleek dat mijn vlucht om 17u30 was en dat de check-in sloot om 16u55. Klein attackske dus, want ik moest nog én langs de ticketcontrole én langs de security én tot aan de juiste gate lopen. Nogal onhaalbaar dus, maar bon, ik ben maar beginnen spurten. Aan de security nog staan prullen, want door het gehaast was ik mijn riem vergeten uit te doen en moest ik nog apart gecheckt worden. Ik had dan ook nog wat eten en drank bij (ah ja, ik had erop gerekend om dat nog rustig te kunnen opeten voor de security), dus dat ook nog moeten inleveren. Gelukkig toonde het scherm dat mijn vlucht ondertussen van gate veranderd was, wat dus betekende dat hij nog niet vertrokken was! Die nieuwe gate was wel de verste, dus opnieuw beginnen lopen. Bij deze zijn mijn hakken trouwens helemaal goedgekeurd, want ik heb aan al dat lopen niet eens één blaartje overgehouden :-) Uiteindelijk waren er zelfs nog twee mensen achter mij en zat ik om 17u24 op het vliegtuig, dat met een kwartier vertraging vertrok. Dat ik niet geklaagd heb over die vertraging, kan je je wel voorstellen ;-)
De luchthaven van Basel is overigens wel een leuke om in aan te komen, omdat je bij het naar buiten gaan je land moet kiezen. Er is immers een Franse (Mulhouse), Duitse (Freiburg) en Zwitserse (Basel) kant.

Donderdag nog een klein toertje gaan lopen, al was het te snel na het avondeten, waardoor we uiteindelijk quasi evenveel gewandeld hebben. Och ja, op zijn minst toch een beetje beweging gehad.
Vrijdagavond zijn we gaan eten in het centrum, in restaurant Zeughauskeller, waar ze typische Zwitserse gerechten serveren. Johan ging voor worst met zuurkool, ik voor Älplermagronen, een pasta met aardappelen en ajuinen. Lekker, maar zwaar! Erna hebben we nog een stukje meegepikt van Zwitserland-Frankrijk op groot scherm. Aangezien de Zwitsers verloren met 2-5, was de sfeer niet meteen uitgelaten.

16-06-14

Weekend 14-15/06: Mountainbike in Näfels

Terwijl ik in België de Muur en de Bosberg aan het beklimmen was, zag Johan het in Zwitserland nog iets groter door met de mountainbike deze uitgepijlde route te doen, die vanaf Näfels tot op de Längeneggpass ging. Hieronder een fotoverslagje van zijn rit: