31-08-14

Villa Bodmer / Swiss Re Centre for Global Dialogue

Ik had - lang geleden - een apart berichtje beloofd over Villa Bodmer, dus bij deze :-)


Bouwheer en textielmagnaat Leonhard Bodmer-Vogel koos als locatie voor zijn villa een stuk grond uit in de gemeente Rüschlikon, dat bekend stond onder de naam "Gulmen". Het terrein wordt begrensd door een zachte helling en biedt uitzicht over het meer van Zürich. De voornamelijk rond Bern actieve architect Henry Berthold von Fischer werd door Bodmer aangesteld voor het ontwerp van zowel de villa als de omliggende parktuin. Von Fischer opteerde voor een bouwstijl, die sterke overeenkomsten vertoonde met de neobarokke kastelen die in de 17e en 18e eeuw rond Bern werden opgetrokken. Ook de tuin, waarvoor von Fischer in zee ging met tuinarchitect Adolf Vivell, vertoont sterke barokke invloeden, gebaseerd op de geometrische Franse tuinen. De plannen dateren uit 1925 en de bouw werd beëindigd in 1927, zoals ook blijkt uit een datering op de schoorsteen van de bibliotheek. Von Fischer betrok collega-architect Rudolf von Sinner, wiens bedrijf von Sinner & Beyeler zich eveneens in Bern bevond, om bijstand te bieden bij aanpassingen aan de plannen en de opvolging van de werf. 

De villa bestaat uit een hoofdgebouw met twee verdiepingen onder een schilddak en twee zijgebouwen met mansardedak. Het gelijkvloers herbergt de ontvangstruimtes; de verdiepingen omvatten de woongerelateerde functies, zoals de woonkamer.
Zowel de voor- als de achtergevel zijn symmetrisch opgebouwd en hebben een middenrisaliet, die bij de voorgevel benadrukt wordt door de dubbele voordeur, een verdiepingshoog raam met balkon en een zogenaamd oeuil-de-boeuf of oculus. Bij de achtergevel omvat het middenrisaliet drie glasdeuren op het gelijkvloers en drie glasdeuren met balkon op de verdieping. Het geheel wordt bekroond door een driehoekig fronton
Op het schilddak zijn twee vaasvormige akroteria te zien, decoratieve elementen die ook bij de Bernse kastelen gebruikelijk waren. Daarnaast vallen verschillende dakkapellen op, waaronder twee oculi aan de tuinzijde. Daar werden later nog twee dakkapellen (in de stijl van de dakkapellen aan de zijgevels) toegevoegd, zoals valt op te maken uit de vergelijking van een historische en een hedendaagse foto.

Middenrisaliet in de voorgevel
Vaasvormig akroterion
Decoratieve dakrand
Historische foto van de achtergevel (ongedateerd)
Foto van de achtergevel in juni 2014
De tuinaanleg is duidelijk sterk aangepast: de vijver is vervangen door een grasveld; er werden andere - en meer - bomen aangeplant op het verhoogde terras.
Op het gebouw zelf valt direct de toevoeging van twee dakkapellen naast de oculi en de verwijdering van twee schoorstenen op.
De noordelijke aanbouw aan de meerzijde heeft een spits torentje op het dak en een peristilium met ronde zuilen aan de tuinzijde. Ook dit schrijft zich in in de Bernse bouwtraditie, waar zulke peristilia in de zomer gebruikt werden als schaduwrijke rustplaats.

Noordelijke aanbouw
Peristilium
Torentje op het dak van de noordelijke aanbouw
Luchtperspectief van het villadomein rond 1920
Deze tekening is duidelijk een ontwerpschets, aangezien bijvoorbeeld het spitse torentje op de noordelijke aanbouw  centraal op de aanbouw werd geplaatst i.p.v. - zoals hier te zien - aan het uiteinde ervan.



Het gebouw verheft zich boven de tuin door middel van een groot terras en een trappenpartij. Waar de tuin vroeger gedomineerd werd door een grote vijver, is vandaag een groot gazon te zien. De vierkante gestileerde perken aan weerszijden van de villa zijn wel behouden, net zoals de bomendreven die vroeger vanaf deze perken naar de vijver leidden. Tussen de dreven lag telkens een langgerekt waterkanaal, dat ook vandaag nog te zien is.

In 1949 werd de villa verkocht aan de Southern Baptist Foreign Mission Board, die er een theologische hogeschool van maakte. Van de verschillende verbouwingen en aanvullingen, voornamelijk uitgevoerd onder leiding van architect Hany von Meyenburg, is vandaag enkel nog de kapel met klokkentoren behouden. 

45 jaar later, in 1994, kocht Swiss Re het domein, met de bedoeling er een seminariecentrum van te maken. Hiervoor stelde het bedrijf de architecten Meili & Peter aan voor de restauratie van de villa, waarbij zoveel mogelijk teruggekeerd werd naar de oorspronkelijke toestand, en voor het ontwerp van een seminariegebouw en restaurantpaviljoen. Meili & Peter kozen ervoor het restaurantpaviljoen naast de villa te plaatsen en het seminariegebouw diagonaal ertegenover, daarbij erover wakend zo weinig mogelijk van de tuin in te nemen, zodanig dat de villa haar rol als symmetrische as binnen de tuin kon behouden. Tussen de villa en het seminariegebouw werd een verbindende galerij aangelegd, die een moderne weerspiegeling van het peristilium vormt.
Ze gingen in zee met kunstenaars Günther Förg (kunstingreep in de villa), Hermann Czech, Adolf Krischanitz en Gilbert Bretterbauer (kunstingrepen in de beide nieuwbouwen). 

Seminariegebouw
Verbindend peristilium tussen villa en seminariegebouw
Noordelijke aanbouw met restaurantpaviljoen
Grondplan van de villa en het restaurantpaviljoen
Aanzicht van de villa met doorsnede van het restaurantpaviljoen
Bronnen: 
Bibliotheek van de ETH Zürich (historische gegevens)

25-08-14

Weekend 23-24/08: Opaalkust

Dit weekend gingen we mee op wat de eerste buitenlandse trip van onze fietsclub zou worden, ook al bestaat ze ondertussen al 42 jaar. Als bestemming werd de Opaalkust uitgekozen, meer bepaald de Grand Site des deux Caps ofte de kust rond Cap Gris-Nez en Cap Blanc-Nez.

Een beetje geschiedenis en aardrijkskunde voor de geïnteresseerden: de namen van beide kapen zijn afkomstig uit het Oudnederlands: Cap Gris-Nez komt van Swartenesse of zwarte nes (een nes is een landtong), Cap Blanc-Nez vindt zijn oorsprong in het woord Blankenesse of witte nes (dit is trouwens voor nog wel meer plaatsnamen ginder het geval, zoals bijvoorbeeld de dorpjes Audinghen en Bazinghen). Dit zwart en wit wijst op het gesteente waaruit de kapen gevormd zijn: witte krijtrotsen voor Cap Blanc-Nez, roodachtige zandsteen met klei-, kalksteen- en grijze mergellagen voor Cap Gris-Nez. Dit is niet verwonderlijk als je weet dat beiden niet op hetzelfde moment ontstonden: Cap Gris-Nez ontstond ongeveer 160 miljoen jaar geleden toen afzettingen van modder en slib langzaam transformeerden in klei- en zandsteen. Cap Blanc-Nez ontstond 70 miljoen later, toen - door het stijgend zeeniveau - microalgen met een kalkskelet werden afgezet en er zich zo een kalklaag vormde. Tectonische bewegingen en breuken maakten dat deze verschillende lagen aan de oppervlakte kwamen, waardoor er vandaag een prachtige, gevarieerde kust te zien is (Bron: Website van de Grand Site des deux Caps).

De weersvoorspellingen op voorhand deden mij bijna beslissen om thuis te blijven (het was tenslotte wel een eindje rijden van hieruit), maar ben ik blij dat we dat niet gedaan hebben. We hebben immers twee dagen prachtig weer gehad: stralend blauwe lucht tijdens het fietsen en de enige regen viel terwijl we zaterdagavond op restaurant zaten. Ideaal dus!

Zaterdag konden we kiezen uit drie fietsafstanden of een wandeltocht: amper vier man koos voor de 100 km, wij sloten ons aan bij het groepje van negen fietsers voor de 70 km en de rest van de groep verdeelde zich over de 50 km fietsen of het wandelen.

Route zaterdag
De eerste kilometers van de tocht verliepen een beetje chaotisch, omdat de drie groepen nog samenhingen en niet iedereen even snel reed. Eens iedereen zijn eigen compagnie gevonden had, werd er al snel een goed tempo gevonden in onze groep, die op sleeptouw werd genomen door A. en W. De tocht ging van Boulogne-sur-Mer over Wimereux en Audresselles naar de eerste korte stop: Cap Gris-Nez, de plaats waar Frankrijk en Groot-Brittanië met 34 km het dichtste bij elkaar liggen. Door het mooie weer waren de krijtrotsen heel goed te zien.
Vanaf Cap Gris-Nez trokken we verder langs de kustweg naar Cap Blanc-Nez, de hoogste van beiden (134 m boven de zeespiegel tegenover 50 m). Om daar boven te geraken dienden we een klimmetje van 2 km met een gemiddeld stijgingspercentage van ongeveer 4,5% te overwinnen, maar daar werden we bovenop voor beloond met een magistraal uitzicht over de Franse en Britse kustlijn.

We daalden het leuke klimmetje terug af (waarbij het genieten van het afdalen jammer genoeg beperkt werd door het vele autoverkeer) en trokken iets dieper het binnenland in om via Heverlinghen, Audembert, Bazinghen en Wimille terug te keren. Vlak voor het einde kregen we nog een klimmetje voorgeschoteld vanuit Wimereux naar Boulogne-sur-Mer, zodat we eindigden met net geen 1000 hoogtemeters op de teller.

Zicht vanop Cap Gris-Nez
Beklimming Cap Blanc-Nez
Zicht vanop Cap Blanc-Nez
Binnenland
Omdat er tussen de fietstocht en het diner 's avonds nog ruim de tijd was, trokken verschillende mensen nog even het centrum van Boulogne-sur-Mer in. Hoewel zeer toeristisch, is dit zeker de moeite met ondermeer het belfort en de kathedraal, al vallen de oude stadswallen het meeste op. Het zeemuseum Nausicaa bezochten we niet, al hou ik het zeker in gedachten voor een later bezoek. 
's Avonds gingen we nog met de ganse groep eten bij Chez Mimi, een visrestaurant, waar ik naast een heerlijke zeetong ook leerde om garnalen te pellen (de grijze garnalen als voorgerecht kwamen immers puur en ongepeld op tafel: lekker, maar toch ook wel een beetje prulwerk :-)


Zondag kropen we terug op de fiets, dit keer voor een tochtje van 50 km. Enkel W. en B. kozen dit keer voor de langste afstand van 70 km en we zetten met een groepje van 13 aan voor de korte afstand. We zochten vandaag bijna onmiddellijk het binnenland op en deden daarbij onder andere het Forêt Domaniale de Boulogne en het Forêt Domaniale d'Écault aan. Het tempo was dit keer iets gematigder, maar mijn zware benen vonden dat niet bepaald een probleem. Al bij al zaten we opnieuw aan bijna 600 hoogtemeters, dus laat het wel duidelijk zijn: aan de Opaalkust is het al even heuvelachtig als prachtig rijden!

Route zondag
Omdat Johan in de namiddag nog naar Zürich moest rijden, keerden wij na de tocht direct terug naar België.

Wat mij betreft is dit soort weekendjes zeker voor herhaling vatbaar en ik wil dan ook de ganse groep bedanken voor het leuke gezelschap en in het bijzonder onze voorzitter voor de voortreffelijke organisatie!


(Geschreven voor het tijdschrift van de fietsclub)

22-08-14

27 before 28 - Update maand 2

Ik ga elke maand even kijken naar wat ik ondertussen al gedaan heb van mijn lijstje met verjaardagsdoelstellingen, 27 before 28. Om de eindmeet te halen moet ik 2 à 3 puntjes per maand kunnen schrappen.

1. Zelf confituur maken
Ik heb potjes, confituursuiker en een recept. Nu nog maken dus :-)

2. Minstens 12 boeken lezen

Vorige maand: 2/12

Daar zijn nu deze boeken bijgekomen:
- Luc Swinnen, Burn-out. Boordevol tips om (opnieuw) plezier te beleven aan je werk
- Jürgen Riel, Das Geheimnis der Klosterinsel
- Albert Camus, La chute

Nieuwe stand: 5/12, ofte na twee maand al bijna in de helft, hip hoi!

3. Minstens 52x lopen
Vorige maand: 6/52

Deze maand ging ik zeven keer lopen, goed voor 38km.

Nieuwe stand: 13/52, ofte een kwart van de doelstelling na een zesde van de voorziene tijd. Ajup!

4. Minstens 20 fietstochten maken

Vorige maand: 3/20

Ik deed twee tochten de afgelopen maand (1x koersfiets, 1x mountainbike), vrij weinig, maar dan anderzijds werd er ook gewandeld en gedoken, dus 't is niet alsof ik geen sport gedaan heb.

Nieuwe stand: 5/20, eveneens een kwart van de doelstelling!

6. 12 handgeschreven kaartjes versturen
Er ging één verjaardagskaartje de deur uit. Dit puntje mag de komende maand wel wat meer aandacht krijgen, want met 1 kaartje op twee maanden tijd, ga ik er niet komen!


7. Minstens 12 kapotte / ongebruikte spullen weggooien
Vorige maand zat ik aan 5/12. De teller liep verder op met:

- haarrekkertjes en speldjes
Rekkertjes zonder rek en speldjes zonder vorm, dat is rommel die plaats inneemt, dus weg ermee! Speldjes in goede staat, maar die ik niet meer draag (voornamelijk wegens ondertussen te kinderachtig :-) liggen klaar in een zakje om aan kinderen van vrienden/kennissen te geven.

- 4 broeken / 2 rokken / 1 kleedje / 4 t-shirts/topjes / ondergoed / 1 handtas
Laten we zeggen dat 9kg vermageren ervoor zorgt dat nogal wat kleren patattenzakken worden :-) Daarnaast waren er ook een aantal kleren die ik toch niet meer droeg en een handtas die ik niet meer gebruik. Alles in een grote zak de kledingcontainer in dus!

- 2 boekenkasten
De combinatie van Johans bureau, mijn nieuw bureau en deze boekenkasten zorgde voor een mismatch aan kleuren. We hebben daarom nieuwe boekenkasten gekocht die er wel goed bij passen, maar deze kasten waren - op wat gebruikssporen en een versleten "rug" na - eigenlijk in een te goede staat om zomaar weg te smijten. Ik heb ze daarom op een Zwitserse tweedehandssite gegooid en een paar dagen later is iemand ze komen oppikken. Hij blij, want gratis twee kasten; wij blij, want mooie nieuwe kasten en hergebruik van de oude kasten!


Net zoals vorige maand geef ik opnieuw één puntje per categorie (al is het maar omdat ik al die rekkertjes en speldjes echt wel niet apart geteld heb ;-) Ok ja, ik had evengoed alle kleren als één categorie kunnen bekijken, maar bon, ik moet het nu ook weer niet moeilijker maken dan het is. Geeft dus voor deze maand 8 weggegooide items ofte 13/12 in totaal ofte check, puntje van de lijst geschrapt!

8. Duiken in een Zwitsers meer
We zijn nog niet effectief gaan duiken, maar hebben al een meetup gehad met andere duikers en zijn eens gaan horen in een duikwinkel. Het ziet er dus naar uit dat dit puntje binnenkort aan de beurt zal komen.

12. 6kg vermageren
Vorige maand: - 2,1kg

Deze maand ging er nog eens 1kg af; minder dan vorige keer, maar aangezien ik al ben beginnen vermageren sinds maart (en dus niet pas vanaf mijn verjaardag) en ik in totaal al 9kg kwijt ben, is het ergens ook wel logisch dat het trager begint te gaan. En uiteindelijk, die ene kg is nog altijd het dubbele van de vooropgestelde 0,5 kg per maand die nodig is om dit puntje te kunnen schrappen.

18. 365 foto's nemen
Ook deze maand gelukt en, nog steeds, hier te bekijken.

19. 1x per maand mijn nagels lakken
Ook deze maand gelukt :-)
Eerst een nieuw, zachtroze kleurtje, dat vrij neutraal is (in tegenstelling tot de tweede - groene - kleur). Maar Hema, serieus jongens, als ik na 2 uur al vier vingers opnieuw moet lakken, dan is "long lasting" niet de juiste omschrijving, echt niet!


20. Een vriend / vriendin in het buitenland bezoeken
Ik bezocht Eva in Freiburg!

21. Opnieuw een terras vol bloemen en groenten hebben
Vol is het nog niet, dus dit puntje schrappen ga ik nog niet doen, maar we zijn wel al op de goede weg!

22. Alle hoofdsteden van de wereld kennen
Vorige maand haalde ik 118 hoofdsteden; nu zit ik aan 150/196. Damn you, Afrika en Oceanië! :-)

Twee puntjes geschrapt dus deze maand en goede stand van zaken bij de langere-termijnpuntjes. Jups, 't ziet er goed uit én - vooral - 't is plezant!

Week 18/08-22/08

De bloemetjes die ik vorige week kocht en die Johan in het weekend plantte, bleken vandaag zeer dankbaar fotografisch materiaal :-)


Dinsdag startte met een loop- en wandeltraining van een goeie 4km, dit keer gelukkig zonder kramp ;-)
's Avonds ging ik naar een nieuwe meetup, dit keer een Franstalige picknick. Leuke mensen van tig verschillende landen en bijna evenveel verschillende moedertalen, het voelde een beetje als tijdens mijn Erasmus :-) Omdat ik al een tijdje zat te broeden op een tiramisu-ideetje met ananas en kokos, was dit het ideale moment voor een test. Ik maakte een paar kleine glaasjes voor Johan en mij en nam de rest in een grote kom mee naar de picknick.
Voor de nieuwsgierigen: het recept volgt in september!


Woensdag voegde ik deze stok toe aan mijn fitness"toestellen". Is dat niet gewoon een bezemsteel, zie ik u al denken? Awel ja, eigenlijk wel. Maar zo'n stok is ideaal om oefeningen mee te doen om de schouders los te maken (en de mijne zitten zo ongeveer standaard vast) en als ik dan toch een stok koop, kan het evengoed een reserve bezemsteel zijn :-)


Donderdag ging ik naar een German study group. 't Was een beetje dubbel: ik had pas 's ochtends gezien dat er zo'n bijeenkomst was en had dus geen print mee van de oefeningen, waardoor ik niet helemaal volgde. Anderzijds was mijn niveau hoger dan de rest (die eerder niveau A1-A2-B1), dus echt veel bijleren deed ik niet. Ik denk wel dat ik nog ga deelnemen, maar er dan wel voor zorgen dat ik op zijn minst een print van de oefeningen meeheb, zodat ik er zelf iets aan heb en de anderen misschien ook kan helpen.
Op weg naar huis ontdekte ik trouwens dat Kuifje hier Tim heet. En Bobbie is Struppi! Ligt het aan mij of is dat echt een belachelijk grappige naam?


Ongeveer iedereen eet tegenwoordig waarschijnlijk havermout als ontbijt, maar ik was tot nu toe niet echt overtuigd van de smaak. Tot ik de havermout mengde met kokosmelk en rode vruchten en er wat kokosrasp en lijnzaad overstrooide, mmmmm. Ik ben verkocht denk ik :-)


18-08-14

Weekend 16-17/08: Die keer van Ooo en Aaaaletschgletsjer

Zaterdagochtend hadden we afgesproken met M., die ik nog kende van mijn Duitse lessen vijf jaar geleden. Hoewel we in Brussel nog geen 10km van elkaar woonden, spraken we elkaar eigenlijk enkel sporadisch eens online. Maar kijk, nu wij in Zürich wonen en hij naar hier kwam voor het EK atletiek, werd er dan toch afgesproken :-)

We gingen eerst nog kijken naar de finale van de marathon bij de vrouwen...


... en gingen daarna brunchen bij Bohemia, een gezellig, maar - naar mijn (Belgische) normen - vrij duur restaurant.


Op weg naar huis passeerde we langs deze etalagepop, die reclame moest maken voor ontharingen. En ligt het aan mij of krijgen jullie hier ook een bwekes-gevoel bij?


Bijna thuis spotten we nog deze reiger, die ik al verschillende keren tijdens mijn looptochtjes gezien had (hem of zijn vriendjes natuurlijk, zo goed herken ik ze nog niet), maar nog nooit had kunnen vastleggen op foto!


's Avonds weken we af van de Game of Thrones-verslaving die hier tegenwoordig heerst en gingen voor een herhaling van Ratatouille. Mét zelfgemaakte popcorn en dat is nog vrij gemakkelijk (zegt zij die vooral niks deed, behalve kijken hoe Johan de popcorn maakte ;-) Hoe dan ook, dat gaat hier nog gemaakt worden!


Zondag deden we eindelijk de wandeling richting Aletschgletsjer. De eerste keer kwam het er niet van door het slechte weer en de tweede keer geraakten we niet verder dan het tankstation, waarna ik met buikkrampen in mijn bed kroop. Derde keer, goede keer was hier dus wel van toepassing en man, het was het wachten meer dan waard!
't Was een supermooie dag, waardoor we de bergen fantastisch goed zagen liggen. En er waren wel wat bergen: de Matterhorn, de Weisshorn, de Aletschhorn, de Jungfrau, de Mönch... You name it and we've seen it ;-) En alsof al die bergenpracht nog niet genoeg was, was er dan natuurlijk ook nog de gletsjer zelf, de grootste gletsjer van de Alpen (enkele cijfertjes: een lengte van 23,6 km, 117,6 km² oppervlakte en een volume van 27 miljard ton ijs).
We namen de kabellift tot op de Fiescheralp en stapten vandaar naar de Bettmerhorn, waar de Unesco Höhenweg richting Eggishorn start. Heel leuke route trouwens, die Unesco-weg, want opnieuw een blauw-witje met dus wel wat klimmen en klauteren (ik heb een roeping als berggeit gemist, denk ik). Omdat we bovenop de Eggishorn niet meer zoveel tijd hadden om terug aan de Fiescheralp te geraken voor de laatste kabellift naar beneden (t.t.z. de laatste van de "normale" uren, daarna was het wachten tot die van rond 22h voor mensen die naar de zonsondergang waren gaan kijken), besloten we het liftje van de Eggishorn naar beneden te nemen. We hadden er ook wel al 5 uur wandelen opzitten en uiteindelijk hebben we van de geplande wandeling enkel een stuk afdaling geskipt, al het klimwerk deden we wel te voet en dat is toch het voornaamste he :-)
Maar genoeg gebabbel, foto's zeggen bij dit soort zaken altijd meer dan woorden, dus bij deze:

Zicht op Alphubel (de afgeplatte), Dom (de grote daarnaast), Matterhorn (de uitstekende piek daarnaast) en Weisshorn (de grote daarnaast)
Of ingezoomd met enkel de vier bovengenoemde bergen
Eerste blik op de Aletschgletsjer
Een beetje verder, waar je hem om de hoek ziet komen
Voor wie het hierboven niet doorhad, dit is dus de Matterhorn ;-)
Een blauw-witte route, dat geeft dan soms dit: goed doenbaar, maar niet echt een duidelijk pad (op de verftekens na uiteraard)
Ziet hoe schoon
Zicht terug richting Bettmerhorn
Met minimensjes in een machtig landschap
Een blauw-witte route is soms ook dit:
Of dit:
Fotogeniek steenmannetje
En soms verdwijnt zo'n route ook gewoon even in het schijnbare niets:
Aletschhorn met Aletschgletsjer
In de verte Mönch en Eiger
En daar kwam ze dan eindelijk om de hoek piepen: de Jungfrau. Ofte dus van links naar rechts: Aletschhorn, Jungfrau, Jungfraujoch, Mönch en Eiger, overgoten met een sausje van Aletschgletsjer


Even ingezoomd om te zien hoe dik zo'n gletsjer wel niet is (en dan is dit nog maar de rand)
Jungfraujoch
Matterhorn, met zijn kopje in de wolken
Aletschhorn
Jungfrau
Finsteraarhorn
Eiger
Mönch
Mooie patronen in het ijs
Op weg naar huis namen we dezelfde route als in het opgaan, maar stopten we wel even voor wat foto's.

Grimselpas
De machtig mooie Furkapas, die mij doet verlangen naar het moment waarop mijn fietsconditie terug voldoende zal zijn om hier naarboven te rijden
Dit is het soort weekenddagen dat een mens dus het gevoel geeft een week op reis te zijn geweest!