22-09-14

27 before 28 - Update maand 3

Ik ga elke maand even kijken naar wat ik ondertussen al gedaan heb van mijn lijstje met verjaardagsdoelstellingen, 27 before 28. Om de eindmeet te halen moet ik 2 à 3 puntjes per maand kunnen schrappen.


2. Minstens 12 boeken lezen
Vorige maand: 5/12

Deze maand las ik:
- Johanna Kruit, Jasper en Saartje
- Wouter Deprez, Waarom je moeder en ik bijna altijd een kamerjas dragen
- Erik Orsenna, La grammaire est une chanson douce
- Wouter Deprez, Gelukkig heeft je moeder twee oren
- Wouter Deprez, De hond is een beetje kapot
- Romain Puértolas, L'extraordinaire voyage du fakir qui était resté coincé dans une armoire Ikea
- Tom Lanoye, Heldere hemel

Ofte dus 7 boeken erbij! Ik las deze maand voornamelijk dunne(re) boeken, waardoor de teller natuurlijk makkelijker aantikt, maar dat neemt niet weg dat ik heel blij ben dat ik eindelijk weer meer lees. Vorig jaar las ik in totaal amper 11 boeken (waaronder een paar strips), nu zit ik op drie maand tijd al over dat aantal!

Nieuwe stand: 12/12! Doelstelling gehaald (al stop ik nu niet met lezen hoor ;-)

3. Minstens 52x lopen
Vorige maand: 13/52

Ik ging deze maand amper drie keer lopen, al was dat wel in Zwitserland, Nederland en België :-) Aangezien we ook een weekje op een boot in Egypte zaten, ligt het aantal binnen de verwachtingen.

Nieuwe stand: 16/52

4. Minstens 20 fietstochten maken
Vorige maand: 5/20

Ik fietste deze maand opnieuw twee keer, namelijk tijdens ons weekend aan de Opaalkust. Weer niet zo heel veel, maar met nog een weekend wandelen, een weekend duiken en een week duikreis, zat er ook niet echt meer in.

Nieuwe stand: 7/20

6. 12 handgeschreven kaartjes versturen
Vorige maand: 1/12

Ik verstuurde deze maand 2 kaartjes, eentje voor de verjaardag van een vriendin en eentje voor de trouw van een ex-collega. Daarnaast schreef ik ook nog twee kaartjes voor de geboorte van het dochtertje van mijn nicht en het petekindje van Johan, al gaf ik die persoonlijk af i.p.v. ze op te sturen. Ik ga mijzelf gewoon een half puntje voor die beide kaartjes geven, want ze zijn wél handgeschreven, maar niet verstuurd :-)

Nieuwe stand: 4/12

9. Beter met mijn fototoestel leren werken en een timelapse foto of filmpje maken
Ik prulde al een beetje met de manuele stand van mijn fototoestel, dus de eerste stappen zijn gezet, maar bijlange nog niet voldoende om dit puntje te gaan afstrepen.

12. 6kg vermageren
Vorige maand: -3,1kg

Euhm ja, in plaats van verder te vermageren is er deze maand 1kg bijgekomen. Op bezoek in België, gecombineerd met een lichamelijk probleempje, heeft geen deugd gedaan aan mijn gewicht. Maar bon, al bij al valt de schade wel nog mee :-) Volgende maand hopelijk beter!

17. Minstens drie tentoonstellingen / musea bezoeken
Vorige maand: 1/3

Ik bezocht deze maand het Heidi Weber museum / Center Le Corbusier. Een logje hierover volgt nog!

Nieuwe stand: 2/3

18. 365 foto's nemen
Ik ben ondertussen bezig aan mijn vierde "365"-jaar, dus het is eigenlijk een dagelijkse gewoonte geworden. Al heb ik nu gemerkt dat ik blijkbaar op 31 oktober 2013 toch een foto ben vergeten nemen. Doeme toch! :-) Nu ja, het maakt voor dit puntje niets uit, want het dateert van lang ervoor...
De resterende foto's van "Project 365 2013-2014" staan hier, de eerste lading van "Project 365 2014-2015" daar.

19. 1x per maand mijn nagels lakken
Het werd het minimum van 1x, maar ook niet meer dan dat. Ach ja, als je een derde van de maand doorbrengt in zout water, heeft nagels lakken ook niet echt veel zin.

24. Een keer knutselen
Ik versierde body's voor de twee nieuwe babietjes in de familie. Later meer, maar dit is alleszins een afgestreept puntje (al heb ik ondertussen wel andere knutselideetjes, mijzelf zo'n puntje opleggen geeft inspiratie)!

Deze maand opnieuw twee puntjes kunnen schrappen, dus vier volledig afgewerkte puntjes na 3 maand. Iets minder dan gemiddeld nodig zou zijn, maar aangezien er redelijk wat puntjes over het gehele jaar lopen, vind ik dit zeer ok als tussentijds resultaat!

18-09-14

Gehoord: Money Train (Nick Cave & Warren Ellis)

Dit nummer komt uit de film "The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford", die gebaseerd is op het gelijknamige boek van Ron Hansen. Ik heb het boek nog niet gelezen, maar het zal een zeer goed boek moeten zijn om beter te zijn dan de film!

Dit nummer spreekt mij  het meeste aan, maar eigenlijk is de hele soundtrack de moeite. Eens luisteren hier of - uiteraard - gewoon naar de film kijken :-)


(luisteren tijdens melancholische buien is overigens volledig op eigen risico)


15-09-14

Week 08-12/09: België

Maandagavond ging ik naar een opleiding (met examen) van onze duikclub om in de toekomst met nitrox te kunnen duiken (mengsel met extra zuurstof tegenover gewone lucht, waardoor je langere bodemtijden en minder kans op decompressieziekte hebt). En jeej, ik was geslaagd! :-)
Alsof ik overigens nog niet genoeg heb bewezen dat ik vaak verstrooid ben, vergat ik op weg naar huis dat we zeker moesten tanken, omdat we maar juist genoeg hadden voor de heen- en terugrit. Aangezien onze terugrit nog een pak langer was dan voorzien, omdat we de vriend waarmee Johan die avond had afgesproken nog naar huis brachten, is het een half wonder dat we thuis geraakt zijn. Exact op het moment dat we de oprit opreden, besefte ik dat we hadden moeten tanken. Korte check van de resterende kilometers gaf dit mooie getalletje ;-) We zijn de dag erna uiteindelijk nog tot aan het tankstation geraakt, maar verder dan dat durfde ik het toch niet meer pushen.

Woensdag gingen we op babybezoek bij mijn nicht en man, wat een schattig kindje! Ik zag er vooral mijn nicht in, wat uitzonderlijk is, want meestal herken ik geen van de ouders in pasgeboren baby's :-) Als cadeau gaven we de 12 body's, die ik vorige week had gemaakt, in een mooie doos (ale, vind ik toch :-), met bijpassend fotoalbum, waar de 12 maandfoto's in kunnen verzameld worden.

Omdat mijn nicht vrij moe was, bleven we niet te lang, al namen we nog even een snel kijkje bij hun oneindige collectie beestjes, waaronder deze fantastische geiten met kerstmanbaardjes.

Woensdagavond werd er dan opnieuw afgesproken met vrienden, kwestie van te profiteren van onze tijd in België om zoveel mogelijk mensen te zien. Donderdag gingen we langs bij mijn grootmoeder en het voordeel van daar in de week langs te gaan (i.p.v. in het weekend zoals normaal het geval is), is dat je dan al eens de oefeningen op het nabijgelegen vliegveld kunt zien, zoals de dropping van een twintigtal parachutisten door een Hercules, die daarna nog eens superlaag overvloog. Machtig!

We reden rechtstreeks van bij mijn grootmoeder naar een ander koppel vrienden, de laatste in een reeks vriendenbezoeken. Want... vrijdag vertrokken we met de duikclub naar Egypte voor een week wrakken en koralen!

11-09-14

Gegeten: Tiramisu met kokos en ananas

Tijd voor een nieuw receptje na het vlechtbrood van vorige maand!

Toen ik een tijdje geleden op zoek was naar een dessertje dat paste bij barbecue, stootte ik op de combinatie van gegrilde ananas met een mascarpone-kokoscrème, overigens een aanrader! Al laat ik de suiker op de ananas wel weg, het is zo al zoet genoeg. En heb ik ondertussen ook wel al wat gespeeld met de verhouding suiker/kokos/rum, want ik hou niet van een te overheersende rumsmaak.

Maar bon, dat recept diende eigenlijk ter inspiratie, want wie mascarpone zegt, zegt tiramisu en dus probeerde ik een tiramisu uit met ananas en kokos, een combinatie van bovenstaand dessertje met het tiramisurecept van mijn moeder.



Ingrediënten
- 500g mascarpone
- 3 eieren
- rum
- 10 eetlepels kokosmelk
- 100g poedersuiker
- 1 ananas
- boudoirkoekjes
- geraspte kokos


Werkwijze
1. Meng de eierdooiers met de mascarpone, de poedersuiker, 2 eetlepels rum (of 4 als je graag wat meer rumsmaak hebt) en 10 eetlepels kokosmelk.
2. Klop het eiwit tot sneeuw, roer het onder de mascarponecrème en zet dit in de koelkast om al licht op te stijven.


3. Snijd de ananas in stukjes (beetgrootte).

4. Dop de boudoirkoekjes in een mengsel van rum en water (ik doe dit 50/50 om geen te overheersende rumsmaak te hebben, maar dit pas je natuurlijk naar smaak aan).

5. Start met een laag boudoirkoekjes, gevolgd door een laag crème en een laag ananas en herhaal dit tot alles op is. Strooi bovenop de laatste laag ananas nog wat geraspte kokos en laat alles minstens 3 uur opstijven in de koelkast.


Eventuele aanpassingen:
- Ananas uit blik kan natuurlijk ook, al ben ik voorstander van verse ananas (lekkerder en geen siroopsmaak). Al naargelang hoe zoet de siroop is waarin je ananas is opgelegd, moet je misschien wel best de hoeveelheid suiker verminderen.
- Wie geen alchohol wilt, kan de rum in de crème natuurlijk makkelijk weglaten. De boudoirkoekjes kan je ook doppen in kokosmelk (of ananassap).

Smakelijk! :-)


09-09-14

Week 01-07/09: Zoek de fout

September startte met de voorbereidingen op de familie-uitbreiding die er zit aan te komen. Nope, niet bij ons! Aan mijn kant van de familie verwacht mijn nicht een dochtertje en twee dagen later zou het zoontje van Johans zus (waar hij ook peter van wordt!) moeten geboren worden. Dringend tijd dus om in gang te schieten met de cadeaus, namelijk (o.a.) bodietjes appliceren met een motiefje voor elke maand van het eerste geboortejaar. Dat leverde dan beelden op van wasrekken vol met versgewassen bodietjes, klaar om op geappliceerd te worden. Het uiteindelijke resultaat volgt nog wel eens in een DIY.

Ik organiseerde deze week overigens ook mijn eerste Meetup: een bezoek aan en rondleiding in het Heidi Weber Haus of Center Le Corbusier. Zeker de moeite om eens te doen!


Vrijdag vertrokken we in de namiddag naar België (voor wat verlof in België zelf en om een paar dagen later vanuit Brussel te vertrekken naar Egypte). We gingen twee weken niet thuis zijn, dus ging ik al het glas en blik nog wegbrengen naar de container. Aangezien naast die containers ook een kledingcontainer staat, besloot ik de ondertussen al goed gevulde zak ook mee te nemen. Om dat alles samen in de auto krijgen, had ik handen tekort en dus stak ik mijn portefeuille snel in de kledingzak. Hups, naar de container, alles weggesmeten en dan nog snel verder naar de winkel om een brood te kopen voor onderweg. Om dan nog voor ik de winkel inliep in paniek te schieten en mij weer om te draaien...
Want ja, ge kunt het al raden waarschijnlijk, ik was uiteraard vergeten om mijn portefeuille terug uit die kledingzak te halen en had die dus mee in de container gesmeten. "Nogal" ambetant, want een uur later gingen we vertrekken naar België. En ja, in België zelf had ik wel kunnen overleven zonder al mijn papieren, bankkaarten e.d., al zou het niet echt praktisch geweest zijn. Maar ik kon niet naar Egypte zonder paspoort! Spurtje terug naar de container, maar die krijg je logischerwijs niet zomaar open. Gebeld naar het nummer dat er op stond en alles beginnen uitleggen om dan plots de verbinding kwijt te zijn. Ah ja, Murphy wilde ook meedoen, dus was mijn belkrediet uiteraard op. Opnieuw spurtje dus, dit keer van de container naar huis om daar met mijn andere gsm opnieuw te bellen (en voor ge denkt, hoeveel gsm's hebt gij zo? Twee, 1 Belgisch nummer, 1 Zwitsers nummer ;-)
De mevrouw aan de andere lijn reageerde eerst met een "oh, geen probleem hoor", tot ik dan uitlegde dat ik die portefeuille eigenlijk feitelijk zo ongeveer NU terug moest hebben. En op zo'n moment is de Zwitserse efficiëntie dus echt een zegen: het was weliswaar wat moeilijker dan had ik ze een paar dagen later kunnen ophalen, maar ze ging desondanks direct een collega bellen, die van zijn ronde zou afwijken om de container te komen openen.
Uiteindelijk had ik mijn portefeuille anderhalf uur later weeral terug (weliswaar in ruil voor 50 CHF, wegens het afwijken van de rit, maar hey, op zo'n moment zijt ge vooral blij dat ge ze terug hebt). We zijn dus uiteindelijk maar met een kleine vertraging naar België vertrokken, met dank aan de ongelooflijk snelle Zwitsers. Benieuwd of dat in België ook zo snel zou lukken, maar neen, ik ga het niet zelf uittesten :-)

Na een nacht bij mijn ouders, trokken we zaterdagochtend direct verder richting Zeeland om daar deel te nemen aan het septemberduikweekend van onze club. We startten met een duik op Zuidbout, waar ik voor het eerste in lange tijd nog eens sepia's (een soort inktvisachtigen) spotte. Altijd plezant, zeker omdat er eentje wel wat wilde spelen :-)


Na een picknick op het strand trokken we verder richting Zoetersbout (ze zijn hier vaak origineel bij de naamgeving van duikstekken, maar niet altijd). Hier moest ik voor het eerst zelf de navigatie doen en, ook al was het een makkelijk te navigeren duikstek, dat maakte het toch wel wat spannend. Uiteindelijk kwam ik vrij dicht bij de trap terug boven; iets te optimistisch geweest, omdat ik dacht dat we in het terugkomen iets sneller gingen dan in het opgaan. Ik was dus een tweetal minuutjes sneller bovengekomen dan voorzien, maar kijk, zo leert een mens ook natuurlijk.


Zondag doken we eerst aan de Zeelandbrug, waar de zichtbaarheid heel goed was! Met opnieuw een sepia, diklipharders en zeebaarzen bij de pijlers en verschillende slakkeneitjes was er weer vanalles te zien.


Tussen de duiken in profiteerde ik er van om nog even te gaan lopen richting duinen en strand van Renesse. Ook daar kom je al eens onderwaterleven tegen, al hoop ik dat deze het volgehouden heeft tot het weer vloed werd.


De laatste duik ging door in Ouddorp, waar we - zo was ons beloofd - honderden zeedahlia's zouden zien. Euhm ja, dat viel dus een beetje tegen. We zagen er twee kleintjes en voor de rest vooral veel zand; Johan zag met zijn buddy zelfs geen enkele zeedahlia. Achteraf bleek dat we te snel in het water gegaan waren: je moet daar een eindje stappen over het strand (hadden we gedaan), maar dan ook een heel stuk boven water palmen (hadden we dus niet gedaan). Daardoor zijn we niet tot aan het stuk vol zeedahlia's geraakt. Ach ja, het ijsje achteraf maakte het gesleur voor niets wel wat goed. Er werd afgesloten met fajita's en toen vertrokken we terug richting België.


01-09-14

Week 25-31/08

Aangezien ons appartement in Brussel vanaf volgende week verhuurd wordt en ik toch in België moest zijn tot dinsdag, was maandag het moment om eens te gaan opkuisen. Omdat we hadden afgesproken dat ze al wat gerief konden komen afzetten (dat kwam voor een van hen beter uit qua overdracht met haar vorige plek), kwam ik dus binnen in ons appartement met al een deel van hun meubels. En dat deed dus raar. Ja, tuurlijk is het het beste dat het appartement verhuurd is, 't zou nogal onnozel zijn om een leeg appartement te hebben, laat staan slecht voor het onderhoud, verspilling van ruimte... Bovendien, wie weet wanneer komen we terug uit Zwitserland en wie weet gaan we dan wel ergens anders wonen. Dus ja, argumenten genoeg en ik zal er ook wel aan wennen, maar desondanks, raar jong!


Dinsdag moest ik naar het UZ voor een controle van mijn nieren na mijn nieronsteking/ziekenhuisverblijf van april. Probleem was dat ik kort voor de consultatie ongelooflijk dringend naar toilet moest en niet wist hoe lang ik nog zou moeten wachten. Toch maar al gegaan dus, met het idee dat ik wel weer zou kunnen gaan tegen dat ik in een of ander toestel zou moeten gaan plassen, dat dan mijn plasdebiet zou weergeven (jup, blijkbaar worden zo'n zaken gemeten). Jah, niet met de verpleegster die ik kreeg dus: toen ze hoorde dat ik nog maar pas was gegaan, legde ze mij meteen aan een monitor om mijn blaasinhoud te checken. Verdict: er zit te weinig in (ja duh) en ik zou het komende uur zéker niet terug moeten gaan. Ik stelde dus voor om maar al meteen veel te drinken, maar dat wilde ze niet (zo wordt het natuurlijk moeilijk). Uiteindelijk werd die test dan maar niet gedaan en kreeg ik de meest belachelijke consultatie ooit:

Dokter: "Heb je nog pijn aan je nieren?"
Ik: "Neen."
Dokter: "Kan je goed plassen, geen pijn en regelmatig?"
Ik: "Ja."
Dokter: "Drink je genoeg?".
Ik: "Ja, minstens 2 liter water per dag."
Dokter: "Ok, dan is alles in orde."

Serieus jongens, moet ik daarvoor langer in België blijven en een treinticket van meer dan 100 euro betalen, omdat Johan en ik apart terug moesten keren?
Ter info: ik ben over het algemeen zeer content van mijn consultatie in het UZ (dermatoloog, gynaecoloog...), dus mij hoor je niet klagen over het ziekenhuis zelf. En ja, 't was ook wel deels mijn eigen fout door toch naar het toilet te gaan (maar dan anderzijds, het was zo ongeveer dat of in mijn broek, aangezien ik mij al lang aan het inhouden was). Ze hadden misschien gewoon op zijn minst iets kunnen checken, eens op mijn nieren kloppen ofzo, weet ik veel, gewoon het gevoel geven dat het de moeite was om op onderzoek te gaan :-)

Ik was dus sneller dan verwacht terug buiten en ging dan maar al op weg naar het appartement, waar ik had afgesproken met T., een van beide huurders (degene die we kennen via de duikclub) voor de overdracht van de rest van de sleutels, de huurovereenkomst en alle paperassen die daar nog bij komen. Normaal een ritje van een half uur, maar dat was buiten de stortbuien geregend. Aaah Brussel en zijn tunnels en bruggen: 55 minuten heeft mijn bus stilgestaan omdat een ondergelopen tunneltje alles versperde. Chance dat ik genoeg leesvoer meehad om een eventuele lange wachttijd in het ziekenhuis te overbruggen. En ja, uiteraard moest ik lang voor ik thuis was, weeral naar het toilet.  


Woensdag ging ik terug naar Zwitserland, dit keer met de trein. Normaal is het vliegtuig naar Basel stukken goedkoper, maar doordat ik zo laat boekte, waren trein en vliegtuig even duur en dan weegt het milieuvriendelijke aspect meer door dan de tijd onderweg (zegt zij die nog geen job heeft en dus ook de tijd om een ganse dag op de trein te zitten). 
En ja, ik weet het, waarom niet altijd het meest milieuvriendelijke kiezen? Ik probeer dat zoveel mogelijk te doen, maar 120 euro en 10u versus 25 euro en 3 à 4u onderweg enkele rit; wel, mijn bankrekening (die op dit moment vooral leger wordt, ah ja, er is nog geen job) heeft dan jammer genoeg ook wel wat te zeggen.

Soit, het gigantische voordeel van zoveel uren op de trein, is dat er wel veel gelezen kan worden. En aangezien ik er gisteren van had geprofiteerd om nog eens langs te gaan bij Passa Porta, had ik nog wat nieuw leesvoer mee (ik mis dat eigenlijk wel hier, een goede boekhandel waar niet quasi alle boeken Duitstalig zijn). Twee tijdschriften, twee boeken (Waarom je moeder en ik bijna altijd een kamerjas dragen en La grammaire est une chanson douce), wat slapen, wat lezen, wat eten, jawel zo gaan 11u wel voorbij. Wie opgelet heeft, denkt nu misschien "Hoezo 11u, was het geen 10u?" Jawel, maar 40min vertraging door werken rond Namen en Luxemburg werden gecombineerd met de beslissing ons nog 20min te laten wachten in Strasbourg om een volgende trein te kunnen schrappen.


Donderdagavond waren we door Johan zijn werk uitgenodigd in de Villa Bodmer (ja, die van toen en van deze tekst met beroepsmisvorming): een etentje voor een aantal nieuwelingen die recent bij het bedrijf gestart waren. En jawadde, ze weten daar wat goed eten is: een amuse-bouche, een voorgerechtje, nog een voorgerechtje, een hoofdgerecht, wat kazen, een dessert, koffie met pralines van lekkere Zwitserse chocolade (maar de Belgische blijft sowieso veel beter uiteraard, ik heb niet voor niks twee pakken op de trein meegesleurd naar hier!).
Naast het lekkere eten was gelukkig ook het gezelschap plezant en er werd zelfs al afgesproken om zaterdag samen te gaan fietsen richting Rheinfall, de grootste waterval van Europa (groot in de zin van breed, niet van hoog). En eentje van hen heeft mij gevraagd om haar Franse les te geven! Ter info: ik droom van het geven van Franse les, maar laten we zeggen dat de combinatie restauratie en Franse les niet echt veel beroepsmogelijkheden geeft ;-) Hoewel ik zin had om vooral heel hard jaaaa te gaan roepen, heb ik toch maar braafjes gezegd dat ik eerst ga zien wat voor job ik vind en of ik er dan wel de tijd voor ga hebben i.p.v. nu een engagement aan te gaan dat - eens ik een job heb - misschien helemaal niet meer haalbaar is.
Newsbreak: Haaike leert om niet zomaar ja te zeggen op alles wat plezant is, maar eerst even na te denken!


Vrijdag deed ik opnieuw mee aan de German study group, die dit keer ging over de passieve vormen. Ik was beter voorbereid, er waren ook twee native Duitstaligen en dat maakte het een pak beter en leerrijker dan de vorige keer!


Zaterdag gingen we dus normaalgezien fietsen, maar door het slechte weer werd die tocht gecanceld. Omdat er tegen de middag eigenlijk toch wel mooi weer gegeven werd, gingen Johan en ik toch naar de Rheinfall, maar dan wel met de moto. De waterval zelf is zeker de moeite, maar het is daar wel enorm toeristisch, wat altijd jammer is natuurlijk. Je moet ook ingang betalen als je er vlakbij wilt, al valt de prijs met 4 euro best wel mee naar Zwitserse normen. In die prijs zit ook een ritje met een glazen lift en een bezoek aan het Rheinfallmuseum inbegrepen. Dat museum is overigens hi-la-risch, zo slecht. Of hebt u al veel musea bezocht, waar de ogen uit kopiëen van historische schilderijen geknipt zijn? En waar die ogen vervolgens beginnen bewegen, terwijl de schilderijen zogezegd samen een liedje zingen? Ik nu dus wel.

Inkomgebouw in Cortenstaal. Ik ♥ Cortenstaal!

Mooie waterval, lelijke gebouwen: het enige echt jammere aan de waterval (die toeristen zijn nog te negeren en tot slot ben je er zelf ook een). Plezant misschien voor die mensen in die appartementsgebouwen dat ze een mooi uitzicht hebben, maar ruimtelijke planninggewijs niet meteen de beste beslissing ooit.

Paviljoentje bij Schloss Laufen

Glazen lift
Niet enkel het toegangsgebouw is in Cortenstaal, ook de bewegwijzering en deze bloembakken (die overigens fantastisch matchen met de kleur van de deur).
Schloss Laufen
Rheinfall
In het kader van "leer eens wat beter met uw toestel werken", probeerden we eens de manuele stand uit om te kunnen spelen met de sluitertijd en het diafragma. Naast de hoop overbelichte of onscherpe foto's, zaten er wel een aantal gelukte tussen. Zoals bijvoorbeeld hier: de eerste getrokken op P, de tweede op M geeft dan respectievelijk een beeld waar het water quasi lijkt stil te staan en een foto waar je het water bijna ziet stromen.
Ik ga alleszins mijn handleiding (die denk ik zelfs nog gewoon in het plastiekje zit) eens bovenhalen, want dit was toch al eens een leuke test :-)

Schlössli Wörth, onderaan de waterval
Rheinfall met Schloss Laufen
En zondag, tja, daar valt niet veel over te zeggen: regen, regen, regen.