31-10-14

Oktobervoornemens evaluatie

Ik had mij een aantal dingen voorgenomen voor deze maand oktober. Halverwege deed ik al eens een update, nu is het tijd voor de eindevaluatie (die niet zo streng zal zijn als het klinkt):

In oktober at ik:
17: Ajuinsoep
18: Vegetarische curry met bloemkool en kikkererwten (recept van Jeroen Meus; diepvriesportie van dag 11)
19: Bulgur met gewokte groenten
20: Volkoren spaghetti bolognaise
21: Tomatensoep
22: Croques
23: Ovenschotel met prei, champignons en wortelpuree (recept van eva)
24: Rest dag 23
25: Bloemkooltaart (recept van Jonge Sla)
26: Pompoenstoofpotje met couscous (recept van eva; zij noemen dat een curry, ik vind dat een stoofpotje)
27: Rest dag 26
28: Tagliatelle met spinazie en champignons (recept van eva; diepvriesportie van dag 08)
29: Vegetarische pizza
30: Quorn met oesterzwammen, witloof en noedels (recept van eva)
31: Boerenworst met appelmoes en puree

De spaghettivleesdag was eigenlijk per ongeluk: ik had een potje met onbestemde inhoud ontvroren en dat bleek dus vlees te bevatten. Niet erg en ook meteen een wake-upcall om de diepvries te organiseren, wat mij brengt bij voornemen 2: opruimen!

In oktober ruimde ik op:
Zoals gezegd organiseerde ik dus de diepvries: een lade met vlees, vis, soep & brood, een lade met groenten & fruit en tot slot eentje met klaargemaakte maaltijden (of restjes ervan). Op twee potjes na kon ik gelukkig nog alles determineren en om in de toekomst zo'n verrassingen te vermijden, ligt er nu standaard een blok met post-its bij de diepvries. En niet zomaar post-its, neen neen, post-its met een kleurencode! :-) Ik geef toe, misschien wat overdreven, maar het beperkt de tijd dat de diepvries moet openstaan om iets te zoeken: ik weet nu al in welke schuif ik moet zoeken en kan binnen die schuif alles met een andere kleurencode sowieso al links laten liggen, wat de hoeveelheid potjes-die-kunnen-bevatten-wat-ik-zoek tot een minimum beperkt.


Ik kuiste de keukenkasten eens volledig uit en gaf een aantal dingen een logischere plek. Zowel de olieflessen als de bouillonpotten kregen stickertjes met hun inhoud erop, het kruidenrek werd op orde gezet: sommige dubbele potjes werden bij elkaar gegoten, ik maakte ruimte voor de grote kruidenpotten naast het eigenlijke kruidenrekje en verhuisde de ontbijtgranen die daar stonden naar de schappen met thee en koffie (m.a.w. bij andere ontbijtgerelateerde zaken).


Ik kuiste mijn laptop verder op, zowel letterlijk het stof er uit halen als documenten en afbeeldingen sorteren of verwijderen. Nog lang niet het einde in zicht daar, wat bij momenten een beetje demotiverend is. Maar dan probeer ik eraan te denken dat er wel al een hele hoop rommel opgekuist is en dat het feit dat ik gegaan ben van één overvolle en één halfvolle externe harde schijf naar twee schijven met amper 1/3 van de ruimte benut, toch ook wel genoeg zegt.

Tot slot kuiste ik ook de ramen (en de rest van het appartement enzo, maar dat is nogal standaard). Dat was de eerste keer sinds we hier woonden (maar vier maanden mensen, we konden nog buiten kijken, no worries!) en ik hoop er de winter mee te kunnen overbruggen, want ramen staan kuisen als het echt koud is buiten, brrr.

In oktober ging ik:
1x met de koersfiets rijden, 3x lopen, 1x wandelen in de bergen, 1x wandelen in de buurt, 1x buik-, rug- en armspieroefeningen en dag 12 t.e.m. 30 van de yoga challenge + herhaling van dag 11 (serieus, als je moeite hebt om in slaap te vallen: die les proberen!). Ik heb dus de volledige yoga challenge afgewerkt en ik moet zeggen, dat is heel goed meegevallen, zelfs in die mate dat ik de ganse reeks nog eens opnieuw ga doen. Er zijn immers nog meer dan genoeg houdingen die ik nog niet goed of gewoon helemaal nog niet kan :-)

Conclusie:
- 5x per week vegetarisch eten
Ik heb 27x vegetarisch gegeten, amper 4x vlees. Uitdaging geslaagd!

- elke dag iets van sport doen
Uitdaging niet geslaagd in die zin dat ik niet elke dag sport gedaan heb. Anderzijds heb ik wel meer gesport dan anders én soms ook twee dingen op één dag, waardoor ik in totaal wel zeker aan 31x iets van sport kom. In de filosofie van "niet te streng zijn voor jezelf" ga ik dus voor: uitdaging geslaagd!

- 5x per week iets opruimen
Ik heb niet minitieus de dagen geteld, maar ben 99% zeker dat ik 5 dagen per week iets gedaan heb. Dus, al is het ook maar omwille van de hoeveelheid die opgeruimd is: uitdaging geslaagd!

Ofte dus: ik moet dat precies wat meer doen, mijzelf uitdagen :-)

27-10-14

Week 20-26/10: Van groentepakketten, congresgarages en nucleaire raketten

Ik had in België al eerder informatie opgezocht over bio-groentepakketten, maar vooraleer de beslissing genomen kon worden over welk pakket, aan welke frequentie en bij welke leverancier, waren er iets belangrijkere verhuisbeslissingen die dat alles een beetje overbodig maakten. Tijdens de eerste maanden hier heb ik er eerlijk gezegd weinig bij stilgestaan, tot ongeveer een week geleden. En daar waar ik in België veel te veel nadacht over hoe of wat, besloot ik nu maar gewoon een bedrijf te testen en te zien wat het zou geven.

Dinsdag werd dan ook ons eerste "degusteerpakket" geleverd, zijnde een pakket aan een iets goedkopere prijs om een idee te krijgen van het systeem. De inhoud bestond uit prei, bloemkool, pompoen, wortels, gedroogde appels, gewone appels en peren en dat was qua hoeveelheid zeker ok: wij haalden 7 porties uit een pakket bedoeld voor 1 à 2 personen, terwijl we in principe 9 porties nodig hebben, zijnde vijf weekdagen enkel voor mij en twee weekenddagen voor ons allebei. Bovendien heb ik graag wat speling: als er zoveel in zou zitten dat elke dag bepaald is, dan ben je bijna verplicht te koken op drukke momenten (of in de dagen ervoor) in plaats van simpelweg een op voorhand gemaakte diepvriesportie te eten én is er ook geen ruimte voor "goestingskes van het moment". 
De kwaliteit was zeker goed en ook de levering is praktisch, want als ik toevallig niet thuis ben (zoals nu al het geval was), dan kan ik het pakket gewoon afhalen bij een postpunt.

Conclusie: dat gaat hier nog besteld worden!

Qua aanvulling op het groentepakket heb ik overigens vlakbij een boerderij gevonden, waar je o.a. een beperkt assortiment groenten en fruit, maar ook eieren en melk kan kopen.


Vrijdag ging ik in de voormiddag opnieuw naar de German Study Group, waar ik momenteel meer anderen begeleid dan zelf nog veel eigen oefeningen te maken. Minstens even leerrijk, zij het op een andere manier natuurlijk!
's Namiddags genoten we van het zonnetje in Zürich centrum, waarbij ik altijd een beetje moet gniffelen om de Schu(h)macherei.

Het plein aan de Fraumünsterkerk diende vandaag als verzamelplek voor koebeldragers (of hoe je dat ook noemt). Tja, soms is het hier moeilijk om het Heidi-in-Tirol-gevoel te vermijden. 


Zaterdag ging ik naar een rondleiding van Zürich liest, een boekenvierdaagse met lezingen, voorstellingen en dus ook rondleidingen. Het zag er een veelbelovende combinatie uit van architectuur en literatuur, maar het bleek nogal tegen te vallen. Er was namelijk veel te veel volk: zo'n 60 à 70 mensen voor één, nogal stille, gids. De helft van de tijd hoorde je dus niet waarover de gids bezig was en de andere helft... tja, soms was het heel interessant zoals bijvoorbeeld dit gebouw dat oorspronkelijk het Zürichse congreshuis was, maar dat dan is omgebouwd tot garage (soms vraag je je af waar beleidsmensen met hun gedachten zitten op zo'n momenten, maar soit). Voeg een paar verdiepingsvloeren toe en hup, weg met de oude grandeur. Zeer spijtig, maar wel leuk om weten dat er een hele geschiedenis verborgen gaat achter wat een ordinaire garage lijkt te zijn.
Jammer genoeg waren dit soort interessante momenten te beperkt en waren de uitgekozen literaire fragmenten ook vaak veel te lang (en langdradig). Omdat het ook vrij koud begon te worden, ben ik dan maar wat vroeger terug naar huis gegaan.

Slechte foto van een foto van de oude congreszaal
Bovenste verdieping van de garage, waar je - als enige getuigen van vroeger - nog de dakconstructie kan zien
Zondag was ik overdreven vroeg wakker (5u45 wintertijd wakker; 7u00 wintertijd opgestaan), maar blijkbaar leidt zo'n slaaptekort tot overmoedigheid: ik haalde namelijk mijn laptop voor een deel uit elkaar (t.t.z. toetsenbord half los, idem met die strook waar de powerknop zit). U merkt het al aan mijn doorgedreven kennis van het IT-jargon, ik wist waar ik aan begon, hum hum. Reden voor deze risicovolle onderneming was het feit dat mijn laptop steeds vaker (en ook al veel te lang) stofzuigerambities vertoonde. Als je bijna een zucht van opluchting slaakt, wanneer dat ding eindelijk even mindert en het opnieuw stil wordt in de kamer, ja, dan is het dus tijd om er iets aan te doen. En amai, ik had dat dus al veel langer moeten doen: ter hoogte van de ventilator zat het luchtrooster naar buiten quasi volledig verstopt: hele plukken stof heb ik er uitgehaald, geen wonder dat die compleet in overdrive moest gaan om zelfs maar een beetje geventileerd te geraken. Is hij nu opnieuw muisstil? Mja, dat nu ook weer niet, maar ik vermoed dat ik het daarvoor te ver heb laten komen. De stofzuigernabootsingen zijn wél verdwenen - het lijkt nu eerder op een zacht geruis -, dus het heeft wel degelijk nut gehad. Wie weet, straks blijft mijn laptopje toch nog leven!


In de namiddag besloten we te profiteren van het goede weer en een fietstochtje te maken richting Ägeri.

We spotten daarbij deze "Bloodhound Lenkwaffenstellung", die na nader opzoekwerk gelukkig een museum blijkt te zijn en geen slecht verstopt luchtafweergeschut.
In de jaren zestig, Koude Oorlog-tijden dus, werden een aantal ASMP's (Air-Sol Moyenne Portée), ofte nucleaire raketten, opgesteld in de buurt van het dorpje Gubel. Tot 1999 was dit (uiteraard) allemaal top secret, maar sindsdien is het geheel buiten werking gesteld en beschermd als "Monument met regionale waarde".

Twee bochten verder waren het niet langer de wapens, maar wel de natuur die mij naar adem deden happen. Het heeft duidelijk al gesneeuwd hogerop, want deze bergen zijn niet zo hoog.


De Ägerisee, het keerpunt van onze tocht die uiteindelijk zo'n 45km zou bedragen. Leuk toertje, waarbij we een ander stukje "buurt" verkend hebben, maar waarvan we - dat blijft de constante - toch weer met zware benen thuisgekomen zijn.


22-10-14

27 before 28 - Update maand 4

Ik ga elke maand even kijken naar wat ik ondertussen al gedaan heb van mijn lijstje met verjaardagsdoelstellingen, 27 before 28. Om de eindmeet te halen moet ik 2 à 3 puntjes per maand kunnen schrappen.

1. Zelf confituur maken
Twee keer zelfs, weliswaar op dezelfde avond. Het ene een daverend succes (de potjes vliegen erdoor), het andere staat nog steeds een beetje zielig in de koelkast.

3. Minstens 52x lopen
Vorige maand: 16/52

Bij een schema van 1x per week zou ik nu aan 18x zitten, dus hip hoi voor de voorsprong, want ik liep deze maand 6x! Al zal die voorsprong in de winter ongetwijfeld nog goed van pas komen :-)

Nieuwe stand: 22/52

4. Minstens 20 fietstochten maken
Vorige maand: 7/20

Ik ging vier keer fietsen de afgelopen maand, 50/50 verdeeld over koersfiets en mountainbike.

Nieuwe stand: 11/20

6. 12 handgeschreven kaartjes versturen
Vorige maand: 4/12

Toen we terugkwamen van vakantie, lag er in de bus een leuk kaartje op mij te wachten van Tita, omdat ik een van haar postkaartprojectposts (moeilijk woord!) gewonnen had door tips te geven voor zomeruitstappen. Leuk te zien dat ze ondertussen in Brussel al zo'n tip in de praktijk heeft omgezet!
De bedoeling is dat je dan ook een kaartje terugstuurt, dus ik mocht een kaartje uitkiezen uit mijn kaartjesverzameling (ik heb een beetje een kaartjesverslaving). Maar dan is er nog het feit om dat ook verstuurd te krijgen en daar loopt het met mijn verstrooide hoofd al wel eens mis (ook de reden waarom dit puntje op de lijst staat natuurlijk). Ik deed haar kaartje dus deze week pas op de bus (oeps), vandaar hier enkel een foto van het kaartje dat ik ontving en niet van het kaartje dat ik opstuurde.

Nieuwe stand: 5/12

8. Duiken in een Zwitsers meer

12. 6kg vermageren
Vorige maand: -2,1kg

Kwam er vorige maand nog 1kg bij, dan ging het deze maand opnieuw de goede richting uit. Eerst heel goed, want die kilo verdween volledig, maar de uiteindelijke balans eindigde op een halve kilo er af. Ik snoep de laatste tijd weer iets teveel; gelukkig compenseert het sporten dat wel, maar als ik nu eens gewoon niet zou snoepen, dan zou ik waarschijnlijk wél die kilo volledig kwijt geweest zijn. 

Nieuwe stand: -2,6kg

16. Een operavoorstelling bijwonen
Dit puntje zal tegen update 6 in januari geschrapt kunnen worden, want ik heb deze maand twee tickets besteld voor een voorstelling van "De Toverfluit" in de Opera van Zürich!

18. 365 foto's nemen
Ik doe naarstig verder :-) Aldaar te bekijken.

19. 1x per maand mijn nagels lakken
Deze maand ging ik voor een vrij nieuw kleurtje groen en good old koningsblauw.


Opnieuw twee puntjes kunnen schrappen, dus we zitten aan zes in totaal. Om op schema te zitten zouden er al negen moeten geschrapt zijn, maar het is natuurlijk wel zo dat bepaalde puntjes (zoals het lopen) lange-termijndoelen zijn en dus pas in een van de laatste maanden zullen afgerond worden. Andere, zoals de 365 foto's en de nagellak, kan ik dan weer sowieso pas in de laatste maand schrappen. 
Ahum, nu mijzelf gewoon niet wijsmaken dat ik die laatste maand plots nog 10 puntjes geschrapt ga krijgen met al mijn lange termijn / ik heb nog tijd genoeg-uitleg :-)

21-10-14

Week 13-19/10

Maandag deed ik met een brief naar de decaan nog een laatste poging om toch mijn studie te mogen verderzetten. De kans is klein dat er nog iets uitkomt, maar dan moet ik mij op zijn minst al niet blijven afvragen of er misschien toch nog een kansje had ingezeten.


Ik las dinsdag (eindelijk) La Divina Commedia van Dante uit en kon mij dus woensdag ten volle op The picture of Dorian Gray storten, mijn keuze in het kader van de "Ik lees Engels"-maand.


Donderdagavond ging ik naar in El Lokal naar een theatervoorstelling kijken van de afgestuurde studenten van de Master of Arts in Theater van zowel de Kunsthogeschool van Zürich als die van Bern. Voor de studenten is het zo'n beetje hun instap in het echte leven, aangezien er ook talentenscouts aanwezig zijn. Er wordt daarom niet één stuk gespeeld, maar wel verschillende losstaande scènes, zowel recente als antieke stukken. Aangezien ik dat niet op voorhand was, was het even wat verwarrend :-)
Ik vond dat de studenten een vrij goed niveau haalden; de scènes zaten goed in elkaar, met zowel humoristische als eerder zwaardere scènes. Wel vond ik de Zürichse studenten beduidend beter spelen dan die van Bern. Die laatsten waren te vaak te hard aan het proberen tonen hoe goed ze emoties konden spelen. Dat is ergens ook wel normaal; ze staan immers nog maar aan het begin van hun carrière, maar als het verword in een soort doelloos geroep, ja, dan ga je misschien een beetje voorbij aan het concept "emotie uitdrukken". Dat kan door roepen, uiteraard, maar er is wel nog wat meer mogelijk dan dat. Neemt niet weg dat de avond zeker de moeite waard was!

Zaterdag deden we een wandeling richting Tierberglihütte, waar we eindigden op de prachtige sneeuwvlakte van de Steingletsjer en de Steinlimigletsjer. Een apart berichtje volgt nog, want één foto is gewoon te weinig om die plek eer aan te doen!


Zondag begon ik de dag al om 8u met een ochtendloop, gevolgd door twee yogalessen. Kijk eens die herfstkleurtjes in het bos, ik word daar helemaal blij van. Zeker zo 's morgens vroeg wanneer je bijna helemaal alleen rondloopt. Stilte, enkel verstoord door wat knisperende blaadjes onder je voeten en je eigen adem. Za-lig!


17-10-14

Gegeten (of niet): cactusvijgen- en frambozenconfituur

Fruit en ik, dat is liefde. Ik eet normaalgezien alle dagen minstens één stuk fruit; ik lust ook heel veel soorten fruit, ik hou van zomer- en winterfruit. En toen kocht ik cactusvijgen.

Serieus mensen, wat is dat? Er stond in de winkel "te eten met of zonder pitjes". Ik had mij dus 
wel verwacht aan wat pitjes, maar niet overdreven. Fout, fout, zeer fout. Dat is niet anders dan pitjes. Hoe je dat kan eten mét pitjes, ik snap het niet. Ik bedoel, pitjes in druiven, no problemo, ik proef dat zelfs niet en ik slik dat door. Maar dat zijn kleine pitjes, die in cactusvijgen zijn groot, niet gigantisch, maar echt wel te groot om op te eten. En vooral met teveel. Je eet enkel pit als het ware.
Ok mens, zaag niet zo en haal die pitten er dan uit, denken jullie nu waarschijnlijk. Maar dat gaat dus ook niet, want dan blijft er gewoon niks meer over om op te eten. Fruit bestaat voor mij uit vruchtvlees met af en toe een pitje, niet omgekeerd verdorie! En alsof dat dan allemaal nog niet erg genoeg is, steken zo'n dingen ook nog. Ah ja, 't komt van een cactus he... Tuinhandschoenen zijn dus ook vereist.
Dus vanaf nu: als jullie nog cactusvijgen willen eten, doe gerust, maar zeg niet dat ik jullie niet gewaarschuwd heb.

Maar wij zaten natuurlijk wel met vijf cactusvijgen, nadat we allebei een halve hadden opgegeten en absoluut geen goesting meer hadden om zo'n onding nog ooit in onze mond te steken. Alleen haat ik één ding nog meer dan cactusvijgen en dat is goed fruit weggooien. Er moest dus iets mee gebeuren en toen floepte mijn 27 before 28-lijst plots in mijn hoofd: yes, confituur! Briljant, dit kon niet misgaan.

Ik vond een recept online en toog dus aan het werk.



Ingrediënten
- 5 cactusvijgen, goed voor 250g
- daaruit volgt 125g confituursuiker (ah ja, origineel recept was 1kg vs. 500g en ik kan toch wel rekenen zeker)
- een kwart citroen (je perst dus een halve citroen, drinkt dat glas voor de helft op en kapt de rest bij je cactusvijgen)


Werkwijze
- schil de cactusvijgen (remember die tuinhandschoenen) en snij in stukken
- gooi in een kom met de suiker en het citroensap
- kook en zeef (ah ja, want je wilt die verdomde pitjes niet ook in je confituur)
- kook het sap verder tot het dik genoeg is
- ga op het cruciale moment naar toilet, omdat je eigenlijk al gans de tijd dringend moet, maar niet wilt gaan, want ah ja, je weet niet wanneer dat cruciaal moment gaat komen
- doe haar test met het koude schoteltje en het druppeltje confituur om te weten wanneer de confituur in de potjes mag gegoten worden
- bekom geen lichtjes opgesteven confituur, maar een druppel waar je evengoed een loszittende plank mee had kunnen vastlijmen en bedenk dat het cruciale punt al gepasseerd is
- giet toch maar je confituur in een potje en besef ondertussen dat je je vergist hebt: die 2-1 regel tussen cactusvijgen en suiker is namelijk wel tof als je je pitjes houdt (zoals de mevrouw van het recept ook doet), maar niet als je je pitjes filtert. Ik kan dus wel rekenen, maar niet logisch nadenken. Ik had namelijk geen 250g cactusvijgen, maar veel minder.
- open de dag erna het volledig opsteven potje en breek er bijna je mes op als je er iets wilt uithalen
- doe er dan in een halve wanhoopspoging wat warm water en citroensap bij, omdat zij zegt dat dat kan helpen bij te hard opgesteven confituur
- heb nu een veel te lopende siroop waar je nog niks mee kunt doen en herlees de tip
- zie dat er staat warm water OF citroensap en niet EN
- geef het op

Gelukkig maakte ik diezelfde avond ook frambozenconfituur en werd dat wel een succes.

Ingrediënten
- 1kg frambozen (vers of diepvries, as you wish)
- 800g confituursuiker
- 10g pec
- een halve citroen

Werkwijze
- ga eerst naar het toilet
- doe de frambozen met het citroensap en een beetje water in een pot
- verwarm tot frambozenmoes en los daar vervolgens de confituursuiker en de pec in op (je kan uiteraard ook enkel confituursuiker gebruiken, maar ik nam nog wat pec om de hoeveelheid suiker iets lager te kunnen houden)
- breng opnieuw aan de kook
- test en giet de confituur in de potjes
- geniet van superlekkere, zelfgemaakte confituur

Voor alle informatie i.v.m. steriliseren van potjes e.d. verwijs ik naar Madam Confituur, 't is te zot om dat hier volledig te kopiëren.

16-10-14

Oktobervoornemens update

Ik had mij dus een aantal dingen voorgenomen voor deze maand oktober. Kleine update zo halfweg.

In oktober at ik:
01: Witlooftaart (recept van Photo-copy Ann)
02: Paprika en courgette in zoetzure saus met noedels en vegetarische schnitzel


03: Brood
04: Chili sin carne met mango (recept van aMuse Rouge, maar dan met veggie gehakt)
05: Vegetarische pompoenlasagne (recept van Albert Hein, wat hier eerst op gefrons, maar toen toch op "mmm" onthaald werd)
06: Rest dag 05
07: Vegetarische wrap
08: Tagliatelle met spinazie en champignons (recept van eva)


09: Pasta met halloumi (recept van Miss Aiesj)
10: Vegetarische pita met falafel
11: Vegetarische curry met bloemkool en kikkererweten (recept van Jeroen Meus)
12: Thais @ Ah-Hua
13: Rest dag 09 en 11
14: Witloofsoep
15: Paprika, champignons en hesp in pesto-kaassaus met pasta
16: Vegetarische pizza

Ofte dus 14x vegetarisch en 2x vlees, waarbij die keer op restaurant eigenlijk niet de bedoeling was. Ik had een vegetarisch gerecht besteld, Johan eentje met vlees, dat vrij pikant bleek te zijn en waardoor we 50/50 deelden.
De andere vleesdag, zijnde gisteren, kwam er omdat het kiezen was tussen hesp wegsmijten (zou slecht gaan worden) of vlees eten. En ja, dan gooi ik toch precies liever geen eten weg.

In oktober ruimde ik op:
Ik heb niet genoteerd wat ik welke dag deed, maar er werd een hoop gedaan. Mijn laptop werd volledig opgekuist (van amper 10GB vrije ruimte naar 105GB), backup gemaakt, mijn mailboxen uitgekuist (honderden mails weggesmeten), mijn favorieten volledig opgeruimd, Pinterestborden idem. Ik ben begonnen met een grondige opkuis van mijn externe harde schijven: alle dubbels van files zijn eruit en de helft van mijn documenten is al opgekuist. Nu nog de andere helft en al mijn afbeeldingen, dus ik heb wel nog wat te gaan :-)
Ik deed al mijn betalingen en administratie, wat normaal weinig werk vraagt, maar sinds de verhuis was alles nogal door elkaar geraakt. Bijvoorbeeld betalingen die al gedaan waren omdat ik een scan ervan had gekregen van mijn ouders, maar waarvan de originele factuur pas een maand later mee uit België naar hier was gekomen. Dubbel gecheckt dus of alles wel betaald was en dan de originelen ofwel in de vuilbak ofwel in de juiste map.

Mijn bureaukast werd ook volledig uitgekuist: een hoop papieren in de vuilbak en plaats gewonnen. We ruimden het terras volledig op, waarbij Johan weliswaar het meeste werk deed, maar ik toch voldoende om het mee te tellen als opruimpuntje ;-)

Ik heb niet geteld of ik nu exact 5 dagen per week iets doe of niet, maar ik ben vrij zeker van wel. En zelfs indien niet, er is hier hoe dan ook al een pak opgeruimd en dat is uiteindelijk het voornaamste!


In oktober ging ik:
1x met de koersfiets en 1x met de mountainbike rijden, 3x lopen, 1x duiken, deed 3x arm- en buikspieroefeningen en dag 2 t.e.m. 11 van de yoga challenge op youtube.

Meer dan 16x sport dus, al deed ik toch 2 dagen niets. De ene dag was ik gewoon te tam (shame on me), andere dag voelde ik mij te ziek (als ge overgeefneigingen hebt, barstende koppijn en al om een ontiegelijk vroeg uur (zijnde 21u30) in uw bed kruipt, tja, dan is sport wel het laatste waar ge zin in hebt). Moest ik heel streng zijn voor mijzelf, dan zou ik dus zeggen dat ik nu al niet geslaagd ben, want ik moest alle dagen sporten. Maar aangezien ik mijzelf vooral heb voorgenomen (al langer dan oktober en ook voor langer dan deze maand) om vooral niet te streng te zijn voor mijzelf, vind ik dat het goed is zo. 't Was misschien niet elke dag, maar aangezien ik sommige dagen 2x gesport heb, telt dat evengoed. Nah ;-)

14-10-14

Duiken in de Walensee (Broder)

Afgelopen zondag werd nog een puntje van mijn 27 before 28 lijst geschrapt, namelijk gaan duiken in een Zwitsers meer. We waren een tijdje geleden al eens langsgegaan in een plaatselijke duikwinkel, die elke dinsdag en zondag duiken organiseert, waar je gratis aan kan deelnemen. Het beloofde vrij mooi weer te worden en aangezien ik ook niet te lang meer wilde wachten (ik duik met een natpak en voel de lagere watertemperaturen dus een pak meer dan Johan in zijn droogpak), besloten we mee te gaan voor een duik in de Walensee, meer specifiek de duikstek Broder bij Mols.

Het was wel even slikken bij de materiaalhuur: betaal ik in België bij onze club amper zes euro om een week een jacket en een fles uit te lenen (ik geef toe, dat is zéér goedkoop), dan kwam het hier neer op 40 euro voor één dag! Misschien toch maar eens uitkijken om dat zelf aan te kopen, ofwel tweedehands, ofwel op een duikbeurs, want met deze huurprijzen ga ik het er snel uitgehaald hebben.


De duik zelf was absoluut de moeite: een heel goede zichtbaarheid en al bij al vrij veel leven. In het begin viel dat wat tegen want op één school vissen en rotsen begroeid met mosseltjes na, was er een hele tijd niets te zien. Het mooie, rotsige landschap maakte dat wel goed, maar ik hoopte toch op iets meer vis, zeker omdat ons was verteld dat er bij deze duikstek veel onderwaterleven was (ik had eerlijk gezegd al een beetje schrik dat ik mijn Oosterscheldestandaarden wat naar omlaag ging moeten halen ;-)
Tegen het einde van de duik werd ons wachten wel beloond: eerst wat slakjes, daarna een gigantische school kleine visjes, waar we zeker vijf minuten mee hebben kunnen meezwemmen, en tot slot nog twee steurachtigen. En ja, ik zie u al denken, slakken beikes. Boven water zijn die beesten inderdaad niet de meest aantrekkelijke, maar onder water komen ze voor in de meest diverse vormen en kleuren (google maar eens op nudibranch). Degene die we hier gezien hebben waren niet zo kleurrijk, maar 't is wel leuk om te weten dat er ook hier dit soort klein onderwaterleven zit.

Na de duik gingen we nog iets drinken, maar dat verliep een beetje stroef. Op twee Zwitsers na (eentje met buitenlandervaring, de andere de eigenaar van de duikwinkel) was het nogal moeilijk om contact te leggen. De groep babbelde immers de ganse tijd in het Zwitsersduits, dus we begrepen er (bijna) geen woord van. En ja, ik spreek wel Duits, maar je moet natuurlijk eerst weten waarover het gaat vooraleer je kan meepraten. Ik snap die mensen natuurlijk ook wel: je gaat rustig duiken op zondag, vrienden ontmoeten en plots moet je dan moeite doen om in het Engels met twee vreemdelingen te praten. Niet evident, noch voor hen, noch voor ons. Ik hoop maar dat het in de toekomst iets vlotter gaat.

13-10-14

Week 06-10/10: Die keer met het bloedcentrum van Zürich

Maandag startte met een klein attackske toen mijn laptop plots sneeuw vertoonde. Gelukkig bleek gewoon eens heropstarten wel te volstaan, maar de schrik zit er toch in dat ik een van dezer dagen geen geluk meer ga hebben. De cd voor herinstallatie ligt nog bij mijn ouders thuis, dus voorlopig hoop ik dat een volledige opkuis zonder herinstallatie volstaat.


Dinsdag ging ik naar een German Table om 19u en besloot ik op voorhand langs te gaan om bloed te geven. Op de website van het bloedcentrum stond dat ik als nieuwe donor een uur voor sluitingstijd aanwezig moest zijn, ofte dus ten laatste om 18u. Ik kwam aan om 18u03 en... mocht geen bloed meer geven. Ah ja, 57 minuten is geen uur he. Zwitserse stiptheid, meestal plezant, soms ook een beetje grrrr.


Brave donor die ik ben, besloot ik dan maar woensdagochtend direct terug te gaan. Dit keer mocht ik wel op onderzoek bij de dokter, maar... mocht ik nog steeds geen bloed geven. Blijkbaar moet je minstens een maand terug zijn uit een land als Egypte en ja, dat was dus nog niet het geval bij mij. Een van de verpleegsters vond het een beetje gênant dat ik al twee keer voor niets was gekomen en drong er op aan dat ik drank en eten zou meenemen, maar dat vond ik dan weer wat gênant, ik had tenslotte niet eens bloed gegeven en had dus geen "versterking" nodig. Nu ja, ik snap haar wel, tenslotte wil je je donoren vooral motiveren zodat ze regelmatig bloed komen geven. Iemand twee dagen na elkaar naar huis moeten sturen, is dat natuurlijk niet echt, dus ik denk dat ze wat schrik had dat ik misschien helemaal niet meer ga terugkomen. No worries, binnen een tweetal weken ga ik terug en bloed geven zal ik! ;-)
Enig voordeel: was ik bloed gaan geven, had ik niet meer mogen sporten, nu kon ik wel nog een half uurtje gaan lopen.

's Avonds maakte ik voor het eerst confituur, maar daar ga ik nog een apart postje aan wijden.


Wij wonen vlakbij het Wildnispark Zürich, dat enerzijds bestaat uit het Sihlwald, een beschermd natuurgebied (een zaligheid om te gaan lopen en fietsen), en anderzijds Langenberg, een dierenpark. Hoewel we hier nu toch al een tijdje wonen, gingen we daar deze week pas voor het eerst eens een kijkje nemen. We werden al onmiddellijk verwelkomd door een stel vechtende alpensteenbokken, ook de enige beesten waarvan ik nog foto's kon nemen voor het te donker werd. Spotten we verder ook nog: vier wolven, wat herten in de verte en wilde zwijnen. Er zit nog veel meer natuurlijk, maar we bezochten maar een klein stukje van het park en bovendien waren sommige beesten te goed verstopt (onder andere de beren en de lynxen). Het blijft altijd een beetje dubbel, zo'n dierparken: de dieren krijgen, in vergelijking met andere dierenparken waar ik al geweest ben, wel veel plaats; het is goed voor wetenschappelijk onderzoek of voor het verderzetten van de soort (zo kunnen otters in de Sihl momenteel niet overleven in het wild, omdat er te weinig vis in de rivier zit; in het park worden ze wel nog in stand gehouden). Maar uiteindelijk zijn en blijven het dieren in gevangenschap natuurlijk. 


Vrijdag nam ik deel aan een vrij interessant colloquium over steenimitatie aan de ETH (Faculteit architectuur, Instituut voor Monumentenzorg). Ook het moment om eens te polsen naar mogelijkheden voor een doctoraat, maar dat leverde jammer genoeg weinig op. Het hoofd van het instituut gaat binnenkort op pensioen, dus zij wilt zelf geen nieuwe doctoraatsstudenten meer begeleiden en blijkbaar is er nog geen vervanging in zicht, waardoor dat allemaal wat stilligt. Idem met de organisatie van hun MAS Conservation Science, die er heel interessant uitzag. Allebei is dat dus iets voor ten vroegste binnen 2 à 3 jaar; jammer, maar wel goed om te weten. Of het dat instituut veel deugd gaat doen om een aantal jaar geen nieuwe instroom te hebben, vraag ik mij ook wel af...


07-10-14

Week 29/09-05/10: Solliciteren en Schwyzertüütsch

Deze week stuurde ik mijn eerste sollicitatie uit, al was het even stressen. Ik had door de weken vakantie in september namelijk al een tijdje niet meer gekeken naar de jobaanbiedingen bij de afdeling Monumentenzorg van Stad Zürich. Toen ik dinsdag checkte of er iets was, bleek er een heel interessante job vacant te zijn als projectleider monumenteninventarisatie... deadline: diezelfde dag! Alle hens aan dek dus om een portfolio te maken, mijn CV te updaten en een motivatiebrief te schrijven. Op zich niet zo veel werk, maar mijn tempo lag toch wat trager dan anders, aangezien dat allemaal in het Duits moest (en niet vrij-vlotte-babbel-Duits, maar wel geen-schrijf- en grammaticafouten-Duits).

Woensdag gingen mijn oktobervoornemens van start en stond dus dit lekkere witlooftaartje op het menu.

Donderdag deed ik een trainingsritje hier in de buurt, waarbij ik opnieuw richting Türlersee trok. Daar was toevallig iemand Alpenhoorn aan het spelen, ideaal voor een rustige pauze dus.

Vrijdag ging ik na een paar weken afwezigheid opnieuw naar de German Study Group. Toen ik in het terugkeren nog even langs de winkel ging, struikelde ik opnieuw bijna over de roltrappen daar. Het ligt misschien aan mij, maar in mijn hoofd bevindt de roltrap naar boven zich logischerwijs rechts en die naar beneden links. Daar is dat dus omgekeerd!

Johan had een tijdje geleden een steile klim bij ons in de buurt ontdekt, dus gingen we zaterdag mountainbiken om dat eens uit te proberen (ik) / revanche te nemen (Johan). Eerst een goede opwarming langs de Sihl met dan op het einde de zogenaamde Streubodengasse. Al bij al maar 1x voet aan de grond moeten zetten op weg naar boven, maar 't was bij momenten wringen om te blijven rijden. De weide op de laatste foto geeft een beetje een idee van hoe steil het was :-)

De dag erna ging ik opnieuw de bossen rond de Sihl in, al was het een pak minder intensief: een korte loop- en wandeltraining van in totaal 3,4km. In de namiddag ging ik naar een Meetup om Zwitsersduits te leren: puur inhoudelijk was het wel interessant, maar de houding van de lerares en een van de medeleerlingen was nogal irritant (o.a. mensen uitlachen als ze iets niet onmiddellijk begrijpen). Niet dat ik niet meer terug ga, maar als ik mij de volgende keer weer anderhalf uur zit op te vreten van de zenuwen, zal het daar toch bij blijven. 
Gelukkig had ik mij aansluitend ook ingeschreven bij de leesgroep, waardoor ik de avond toch ontspannen afsloot. Dit kerkje is trouwens meestal mijn uitzicht tijdens het lezen; kan slechter denk ik dan.