30-11-14

Novembervoornemens evaluatie

Net zoals in oktober, maakte ik ook in november een aantal maanddoelstellingen. Eens kijken wat daar mee gebeurd is:

Sporten
Doelstelling: 27/30

Ik sportte 27 van de 30 dagen en haalde dus mijn doelstelling.
Van de dagen dat ik niet sportte, lag ik er twee ziek in bed en was ik er eentje drukker bezig met het appartement te kuisen voor de komst van mijn ouders dan met sport ;-) Door het ziek zijn, waren een aantal dagen ook minder intensief van inspanning dan oorspronkelijk gehoopt (vb. wandelingetje i.p.v. looptocht).

Wat deed ik dan zoal? Ik ging 2x fietsen, 6x lopen, 4x wandelen (twee lichtere wandelingen, één standswandeling en één bergwandeling). Ik deed 6x spieroefeningen (arm, buik en bil), 6x yoga en 4x touwtjespringen. Vrij gevarieerd dus en zolang ik niet werk, ga ik dit ritme proberen aanhouden, want het doet echt wel deugd. Eens ik werk vind, zal ik sowieso wel een nieuwe regelmaat moeten zoeken, maar dat zijn zorgen voor dan.

Fietsen aan de Aegerisee
Wandelen in de buurt van Stoos
Snoepen
Doelstelling: 24/30

Deze doelstelling haalde ik niet. Ik maakte het mijzelf wel wat moeilijk doordat ik, op het ogenblik dat ik mijn doelstelling maakte, al de helft van mijn dagen had opgebruikt (jawel, op drie november had ik al drie dagen gesnoept, keigoed bezig, hum hum!). Een combinatie van familiebezoeken en Sint-Maarten maakte dat ik al mijn dagen al halverwege de maand had opgebruikt. 
Uiteindelijk snoepte ik daarna nog twee keer: een keer tijdens een lunch in een vegetarisch restaurant, waar ik de - voor mij vrij ongewone - veganistische desserts te graag wilde uitproberen. De ergste snoepdag was een absolute "ik voel mij slecht en ik wil zoet eten"-dag. Het was zelfs niet eens meer snoepen te noemen, boefen of vreten komt beter in de buurt...

Acht dagen gesnoept dus, wat niet echt super te noemen is. Anderzijds, als ik in oktober aan acht dagen niet snoepen kwam, zal het veel geweest zijn, dus in die zin is deze maand wel een serieuze verbetering. Dat is ook aan mijn gewicht te zien, want tegenover 1 november verloor ik juist geen volledige kilogram.

Mijzelf een snoeplimiet opleggen, heeft dus zeker wel effect, dus dat ga ik proberen vol te houden. December is natuurlijk een moeilijke maand, dus het snoepen bijvoorbeeld beperken tot zes dagen lijkt mij sowieso niet realistisch met al die kerst- en nieuwjaarsetentjes. Komende maand wordt het dus vooral proberen om het gematigd te houden (één stuk kerststronk is bijvoorbeeld voldoende!).

Opruimen
Doelstelling: 24/30

Ook dit haalde ik niet, omdat ik op voorhand niet echt realistisch geweest ben: de eerste twee dagen van de maand zaten we nog in België, mijn ouders kwamen drie dagen op bezoek en de laatste dagen van november zat ik opnieuw in België voor een opleiding. Zeer onrealistisch dus om amper zes opruimvrije dagen te voorzien, als er eigenlijk al negen dagen wegvallen. Tel daar ook nog het ziek zijn bij en je zou dit puntje als volledig geflopt kunnen beschouwen.

Kunnen, want 't is nu ook weer niet zo dat ik niets deed:

- Alle documenten op mijn externe harde schijf zijn opgeruimd. Nu nog de afbeeldingen, maar toch al zeer blij met wat al gedaan is.
- Al mijn cursussen van mijn opleiding ir-arch werden gesorteerd, wat er op neer kwam dat het merendeel in de vuilbak belandde, omdat ik ze ofwel toch niet meer nodig ga hebben, ofwel digitaal heb. De onderstaande hoop werd daardoor toch al gereduceerd tot nog één - door Johan te sorteren - bak.


- Ik digitaliseerde mijn volledige duiklogboekje (gegevens per duik, zoals duur en diepte, maar ook de beschrijving van wat er te zien was). Noodzakelijk? Goh, misschien niet echt, want ik behoud ook mijn papieren boekje, maar als dat ooit eens zou kwijtraken (of nat, wat misschien realistischer is), dan ben ik tenminste niet al mijn duikgegevens kwijt.
- Ik schilderde eindelijk die ene resterende plank van onze hoekkast en herschikte de planken om de indeling iets logischer te maken. Dat resulteerde uiteindelijk ook in het hier en daar bijschilderen van de kast. Best wel wat meer werk dan eerst gedacht, maar nu staat ze wel volledig in orde.

Suiker en zaden; rijst, couscous, bulgur, kikkererwten en consoorten (ofte alles wat geen pasta is); alle pastasoorten.
Alle alcoholische dranken op bieren na; alle ontbijtvoedsel; bier (voornamelijk Belgisch uiteraard ;-)
- We herstelden een plank in de keuken, die los kwam uit de muur (en verhuisden voor de zekerheid ook de glazen olieflessen naar een andere, stabielere plank).
- We hingen de nieuwe, derde bol van onze lamp in de living omhoog, nadat de oorspronkelijke was gesneuveld tijdens het bezoek van mijn broer en zijn vriendin.
- We kochten lampen ter vervanging van de peertjes in de slaapkamer en het bureau, waarbij die eerste ook al omhoog hangt. Nu enkel nog de eetkamer en we zijn peertjesvrij :-)
- Ik poetste alle schoenen, behandelde ze met impregneerspray en blonk ze eventueel ook op.


Organisatie
Ik maakte eerst en vooral een kleine agenda voor november en december. Aangezien ik de afgelopen jaren steeds werkte met de VUB-agenda, zat ik in een systeem van academiejaren i.p.v. kalenderjaren. Nu ik toch niet meer mag verder studeren, heeft dat geen zin meer en daarom wil ik vanaf januari 2015 met een gewone kalender starten. Tof, ware het niet dat daar dan wel drie maand zo'n beetje tussenin vallen. In oktober probeerde ik alles te onthouden, maar echt haalbaar is dat ook niet, zeker niet bij zaken die je langer op voorhand inplant. Daarom dus een tijdelijke overgangsagenda voor november en december.


Ik werkte ook al een idee uit om een eigen agenda voor 2015 te maken, bepaalde een indeling en een goed boekje ervoor. In december wordt alles in de praktijk omgezet :-)

Daarnaast werkte ik ook iets vaker met een to-do lijstje dat ik elke morgen opmaakte. Niet meteen per week, om te vermijden dat ik op het einde van de week met een gigantische lijst onafgewerkte puntjes zou blijven zitten en direct gedemotiveerd zou geraken. Door per dag te werken, kan ik meteen zien wat die dag het dringendste is, onafgewerkte zaken van de dag ervoor opnieuw opnemen én rekening houden met de laatst nieuwe afspraken.

Tot slot probeerde ik mijzelf ook een ritme op te leggen, waarbij ik in de voormiddag eerder werkte en in de namiddag ontspande. Voordeel en nadeel van werkloos zijn is immers dat je alles kan doen wanneer je wil, maar dat maakt dat het één grote, ongestructureerde soep wordt. Niet dat ik niet van dit ritme afwijk hoor; zo ga ik bijvoorbeeld regelmatig 's ochtends direct na het ontbijt lopen, wat eigenlijk in de namiddag bij de ontspanning zou thuishoren. Waterdicht is het systeem dus niet, maar het heeft op zijn minst al wat structuur gebracht en dat was exact wat ik wilde.

In december ga ik geen specifieke doelstellingen maken, want met een week opleiding, de feestdagen en alle voorbereidingen, het verder solliciteren en het verderzetten van bovenstaande sportvoornemens, zal ik al meer dan genoeg te doen hebben.

26-11-14

Week 17-23/11

Een van de dingen die behoorde tot de grote "opruimstapel" waren cursusboeken van mijn grootvader, die houtbewerking onderwees in het technisch middelbaar. Ik selecteerde er de boeken uit die voor mij interessant waren, niet zozeer om dan zelf hout te gaan bewerken, maar wel houttechnieken en types verbindingen te leren kennen. Een van de leuke dingen aan die boeken is dat ze vaak nog in de oude spelling geschreven zijn. zalig lezen vind ik dat: de boom neemt het voedsel op uit "den" bodem en takken zijn verbindingswegen "tusschen" stam en bladeren. 


We kregen deze week ook pilletjes van de legerapotheek. Blijkbaar wonen we in een straal van 50km rond een kerncentrale en alle bewoners binnen die cirkel krijgen elke x jaar jodiumtabletjes opgestuurd. Deze zorgen ervoor dat de schildklier verzadigd wordt met niet-radioactief jodium en zo dus geen / minder radioactief jodium kan opnemen.
Leuk is anders, maar hey, als je dan toch in de buurt woont, dan maar beter preventief pilletjes in huis hebben zeker?


Vrijdag was een drukke dag, zij het gevuld met leuke dingen: 's ochtends ging ik naar de German study group, gevolgd door een lunch in het vegetarische restaurant Hiltl. Je kan er zowel à la carte als van een buffet eten; wij kozen voor het laatste omdat een aantal mensen maar een beperkte middagpauze hadden. Lekker en om zeker nog eens terug te gaan, maar wel duur genoeg.
's Avonds gingen we een kijkje nemen op de adventsmarkt hier in het dorp. Weinig speciaals, al ontdekten we wel een kruidenwinkeltje in de buurt! Als ik eens een niet-standaard kruid nodig heb, weet ik waar te zoeken (al hadden ze jammer genoeg het enige kruid dat ik momenteel zoek, namelijk pimentón de la vera, niet in huis). Bij de tuinwinkel was er een adventstentoonstelling, die voornamelijk uit (naar mijn smaak) kitscherige kerststukjes bestond. Al hadden ze ook deze ongelooflijk freaky ijsbeertjes met lichtgevende ogen. Serieus, dit zet toch niemand voor de gezelligheid in zijn huis?


Zaterdag gingen we op lampenzoektocht. In België hadden we onze zinnen gezet op de Random lamp van Moooi, maar de prijs hield ons tegen; het ging tenslotte "maar" om een lamp voor in de slaapkamer. Hier in Zwitserland vonden we een zeer gelijkaardige lamp aan ongeveer een kwart van de prijs, dus de deal was snel beslist (ah ja, voor een keer dat het hier eens goedkoper is!).
We haalden ook nog een spiegel bij Ikea, want aangezien we onze badkamerkast (met spiegeldeur) in ons appartement in Brussel achterlieten, hadden we enkel een spiegel boven de lavabo. Voor Johan was dat voldoende, maar - noem mij gerust ijdel - ik heb toch graag een volledig beeld van een outfit :-)
's Avonds keken we naar de animatiefilm "Spirited Away", een soort Japanse Alice in Wonderland.


Zondag hing Johan de nieuwe lamp op, mooi he? :-)

De rest van de dag was puur relaxen: we bezochten voor het eerst het stadsbad "Volkshaus", een hammam- en saunacomplex. Leuk en zalig ontspannen, maar tot nu toe kan noch dit bad, noch het Thermalbad dat we in augustus bezochten tippen aan de thermen van Grimbergen, dat een veel diverser (en goedkoper ;-) aanbod heeft.
Daarna gingen we naar de leesgroep, wat een zeer aangename traditie begint te worden. We sloten de dag af met Molino, een ons tot nu toe onbekende Italiaan. Het was lekker en voor herhaling vatbaar, al heb ik wel al rijkelijker belegde vegetarische pizza's gegeten.

22-11-14

27 before 28 - Update maand 5

Ik ga elke maand even kijken naar wat ik ondertussen al gedaan heb van mijn lijstje met verjaardagsdoelstellingen, 27 before 28. Om de eindmeet te halen moet ik 2 à 3 puntjes per maand kunnen schrappen.

3. Minstens 52x lopen
Vorige maand: 22/52

Bezoek van mijn ouders, gevolgd door een weekje ziek zijn, maakte dat ik twee weken niet gelopen heb. Desondanks liep ik toch vier keer, waardoor ik mijn "reserve" nog niet moest aanboren :-)

Nieuwe stand: 26/52, ofte in de helft!

4. Minstens 20 fietstochten maken
Vorige maand: 11/20

Ik ging drie keer met de koersfiets rijden deze maand, twee keer hier in de buurt en één keer in België.

Nieuwe stand: 14/20 

6. 12 handgeschreven kaartjes versturen
Deze maand werd geen enkel kaartje verstuurd, dus kleine boe voor mezelf. Maar in december staat een inhaalbeweging gepland, met een aantal verjaardagen, kerstkaartjes én de Secret Santa van Tess. Wie doet er nog mee?

9. Beter met mijn fototoestel leren werken en een timelapse foto of filmpje maken
Ik leerde werken met de CA-stand en prulde met de A-DEP stand. Ik ben er nog zeker niet, maar beetje bij beetje leer ik mijn toestel toch beter kennen. 

12. 6kg vermageren
Vorige maand: -2,6kg

Deze maand ging er ongeveer een halve kilo af. Niet veel, maar het blijft tenminste de goede richting uitgaan.

Nieuwe stand: -3,2kg

17. Minstens drie tentoonstellingen / musea bezoeken
Vorige maand: 2/3

Ik ging naar de tentoonstelling "100 Jahre Schweizer Design" in het Designmuseum.

Nieuwe stand: 3/3, puntje volbracht!

18. 365 foto's nemen
Makkelijkste puntje van de lange-termijn-puntjes, nog steeds hier te bekijken.

19. 1x per maand mijn nagels lakken
Ik lakte deze maand mijn nagels 1x en dat juist op de valreep. Niet omdat ik het beu ben, maar omdat mijn nagels de laatste maanden heel snel scheuren. Dacht ik in augustus nog dat het aan stress lag (daar wezen ook andere symptomen op), dan weet ik het in september aan het vele duiken in zout water. Maar aangezien het ook in oktober bleef duren, gunde ik mijn nagels wat rust.


Amper één puntje geschrapt deze maand, dus geen al te best resultaat. De lange termijn puntjes blijven gestadig vooruitgaan, dus op dat gebied maak ik mij nog geen zorgen, maar aan de andere "losse" puntjes moet ik misschien toch iets meer aandacht besteden.

21-11-14

Week 10-16/11: Sint-Maarten, design en CV-clinic

Dinsdag is Sint-Maarten langsgeweest! De Zwitsers vieren weliswaar, net zoals het merendeel van de Belgen, Sinterklaas op 6 december, maar ik blijf trouw aan Sint-Maarten :-) 
Neemt niet weg dat ik wel benieuwd ben naar de Zwitserse Sinterklaas, die hier blijkbaar onder de naam "Samichlaus" gekend is. Hij wordt ook niet begeleid door Zwarte Piet, maar wel door Schmutzli (komende van "schmutz", wat vuil betekent). Die Schmutzli is een wat sinistere figuur in een donkere mantel met een vuil gezicht, een twijgenbezem als roe en een zak om stoute kindjes in te stoppen. Gelijkaardig aan Zwarte Piet dus, met dat verschil dat het personage in België veel "zachter" geworden is: het is meer het hulpje van Sinterklaas geworden dan nog echt een straffen uitdelende tegenhanger te zijn. Eigenlijk wel interessant om eens andere tradities te zien, want je staat er - opgroeiende met Sint-Maarten/Sinterklaas en een brave Zwarte Piet - niet bij stil hoe die tradities in andere landen zijn. Zoek bijvoorbeeld ook eens naar "Krampus", de bijfiguur van Sinterklaas in ondermeer Oostenrijk en Tsjechië. Dat is pas echt een figuur om schrik voor te hebben, zeker in vergelijking met onze kleurrijke en zeer vrolijke Zwarte Pieten!


Woensdag organiseerde ik een meetup om naar een tentoonstelling in het Designmuseum te gaan kijken over 100 Jaar Zwitsers Design.
Verschillende leuke dingen ontdekt:

- De vrolijke Origo-set van Alfredo Häberli (moesten ze niet zo duur zijn, ik had allang zo'n kommetje besteld!):
(Foto van helsinki-design.ch)

- Het brugbureau, deel van een serie ironisch-illusionistische meubels van Trix en Robert Haussmann, die met hun Manierismo Critico op een humoristische en ironische manier de modernistische stijl tussen de jaren 1960 en 1980 in vraag stelden.



- De Choco-Chair, eveneens van het koppel Haussmann


(Foto: we-heart.com)

- Dit werk van Richard Paul Lohse, dat deel uitmaakt van zijn serie "Reihenelemente zu rhythmischen Gruppen konzentriert". Hier zou ik zeker een mooi plekje voor kunnen vinden in ons appartement ;-) 

(Foto: lohse.ch)

- De Kreuz und quer kasten van Neue Werkstatt

(Foto: neuewerkstatt.ch)

Donderdag ging ik naar een carrièredag, georganiseerd voor partners van expats die hier nu zelf op zoek zijn naar een job. Een deel van de presentaties was niet echt mijn ding (iets te veel "zie ons eens fantastisch zijn"), maar er zaten ook wel interessante tips tussen en er was een CV-clinic waar je je CV door recruiters kon laten screenen. Het mijne bleek (gelukkig) al in de smaak te vallen, maar dat neemt niet weg dat er natuurlijk wel nog een paar kleine aanpassingen konden gebeuren.


Ik vertelde jullie al dat ik geen wijn en bier, maar wel sterke drank lust. Deze jenever is een van favorieten, al is hij jammer genoeg niet te vinden in Zwitserland. Nu ja, naast chocolade smokkelen we ook al wel eens alcohol over de grens ;-)


Ik ruimde deze week ook verder op, wat onder meer leidde tot deze gigantische papierstapel naast mijn bureau. De papierbak werd te klein, oeps! Het gaat hier voornamelijk om cursussen die ofwel toch nooit meer gebruikt zullen worden ofwel volstaan in een digitale versie. En 't is misschien raar, maar dat kan echt wel voldoening geven: zien hoeveel rommel je wegsmijt en hoeveel ruimte er daardoor weer vrijkomt.


Zondag was een supermooie dag en Johan profiteerde er dan ook van om te gaan fietsen. Ik ging niet mee omdat ik al de ganse week ziek was geweest: maandag en dinsdag was ik echt een slappe vod, woensdag en donderdag ging het beter, maar na die CV-clinic donderdag en de German study group vrijdagochtend kon je mij weer samenvegen; ik lag dan ook de halve vrijdagnamiddag in mijn bed. Ik voelde mij wel al beter, maar had geen zin om dat meteen weer om zeep te helpen door bezweet in de kou te gaan rondrijden.

In de plaats deed ik een klein wandelingetje naar de voormalige spinnerij (en huidig bedrijvencentrum) hier in het dorp. Ik oefende wat nieuwe instellingen op mijn fototoestel, de ene al succesvoller dan de andere. Zo leerde ik de CA-stand kennen, waar je eigenlijk volautomatisch trekt, maar wel al een bepaalde "sfeer" aan je foto's kan toekennen (kleuren levendiger maken, meteen in zwart-wit fotograferen...). Niet meteen een stand die ik veel ga gebruiken, omdat ik juist minder automatisch en meer manueel wil gaan fotograferen, maar desondanks wel handig om te weten. Ook de A-DEP stand testte ik uit, waarmee ik een scherptediepte op voor- en achtergrond zou moeten krijgen, maar - jullie horen het al aan de voorwaardelijke wijs - dat was niet meteen een succes. Eens de handleiding erbij halen om te zien wat ik verkeerd heb gedaan...


15-11-14

Gelezen in oktober

In oktober las ik:

De goddelijke komedie van Dante

Het eerste boek dat ik deze maand uitlas (maar waar ik al in september aan begon) was De goddelijke komedie van Dante. 

Stijl
De versie die ik las is een vertaling als proza i.p.v. epos. Jammer omdat het origineel natuurlijk wel in versvorm geschreven is, maar liever vlot kunnen lezen in een vorm die niet aansluit bij de oorspronkelijke dan mij zenuwachtig te maken in een te geforceerde vertaling. Bij een vertaling verlies je vaak een deel van de kracht van het origineel en al zeker in dit geval waar er gekozen is voor een rijke, zeer specifieke - en daardoor quasi onvertaalbare - structuur.
Ik koos dus voor proza, de - in mijn ogen - vlotst lezende vorm, al is vlot bij momenten ook wel veel gezegd. De zinnen doen vaak wat archaïsch aan:
Nadat zij aldus had gesproken, richtte zij haar lichtende ogen op mij en zette mij daardoor nog meer tot spoed aan. En zo ben ik, gehoor gevend aan haar verlangen, naar u toe gekomen om u te bevrijden van het wilde beest dat u verhinderde rechtstreeks de schone berg der deugd te bestijgen.

Persoonlijk vind ik dat niet erg; het doet mij vaak denken aan de vertalingen die we vroeger lazen en zelf maakten in de Latijnse les.

Een ander aspect dat een grote invloed heeft op de vlotheid van het boek is de waslijst aan verklarende voetnoten. Interessant, daar niet van (ze geven immers achtergrondinformatie over de honderden historische personages en mythologische verhalen/figuren), maar als je bij wijze van spreken elke paragraaf twee keer naar achter moet bladeren om een verklarende nota te lezen, is het ondoenbaar om "in" het boek te geraken. 
Ik las daardoor vorig jaar enkel het hoofdstuk van de Hel en legde het boek toen gedemotiveerd aan de kant. Deze keer was ik opnieuw begonnen, maar ik negeerde de voetnoten grotendeels en dan leest het vrij vlot weg. Misschien lees ik het wel ooit nog eens met voetnoten.

Inhoudelijk
Het verhaal zelf is natuurlijk zeer bekend: de komedie (ofte goed aflopend verhaal) vertelt Dante's reis door het hiernamaals, waarbij hij respectievelijk de Hel, de Louteringsberg en de Hemel aandoet met als climax de aanschouwing van God. 
Wat mij betreft is het eerste deel het beste en ook het leukste qua verhalen en verbeelding. De Hemel daarentegen voelde voor mij soms meer aan als de echte hel ;-) Ik overdrijf natuurlijk, zo erg was het nu ook weer niet, maar ik hou niet zo van dat belerende "gij zult goed doen zoals God het wilt"-vingertje. Het hoort er natuurlijk bij, maar geef mij maar de Hel!

Aanrader: uiteraard! Het is geen gemakkelijk boek om te lezen, het is bij momenten echt wel "werken" om door bepaalde passages te geraken, maar de rijke beeldtaal, de manier waarop Dante de onderwereld schept en beschrijft en de veelvuldige verwijzingen naar de "oude" klassiekers, zoals Homerus, Vergilius... Fantastisch gewoon! Ik heb er ook al helemaal zin van gekregen om de Metamorfosen van Ovidius eens volledig te lezen.


The picture of Dorian Gray van Oscar Wilde

Het tweede boek van deze maand las ik in het kader van de "Ik lees Engels"-uitdaging van Met mijn neus in een boek. Wie mijn leeslijstje er op naslaat, ziet dat ik dit jaar nog niet één Engelstalig boek las en dat kan toch eigenlijk niet :-) Ik stelde mijn doel in op zeker één boek uitlezen en eventueel een tweede. Het werd uiteindelijk enkel The picture of Dorian Gray, al startte ik ook nog in The architecture of happiness van Alain de Botton. 

Tot mijn verbazing bleek dit boek de enige gepubliceerde roman van Oscar Wilde te zijn. Jammer, want ik had er graag nog meer van gelezen na dit boek.

Stijl
Niet alleen is het boek puur stilistisch bekeken de moeite, ook - en voornamelijk - inhoudelijk is het een pareltje. Wildes schrijfstijl is bij momenten zeer beschrijvend, zoals het begin van het boek al meteen illustreert:

The studio was filled with the rich odour of roses, and when the light summer wind stirred amidst the trees of the garden, there came through the open door the heavy scent of the lilac, or the more delicate perfume of the pink-flowering thorn.
From the corner of the divan of Persian saddle-bags on which he was lying, smoking, as was his custom, innumerable cigarettes, Lord Henry Wotton could just catch the gleam of the honey-sweet and honey-coloured blossoms of a laburnum, whose tremulous branches seemed hardly able to bear the burden of a beauty so flamelike as theirs; and now and then the fantastic shadows of birds in flight flitted across the long tussore-silk curtains that were stretched in front of the huge window, producing a kind of momentary Japanese effect, and making him think of those pallid, jade-faced painters of Tokyo who, through the medium of an art that is necessarily immobile, seek to convey the sense of swiftness and motion.

The sullen murmur of the bees shouldering their way through the long unmown grass, or circling with monotonous insistence round the dusty gilt horns of the straggling woodbine, seemed to make the stillness more oppressive. The dim roar of London was like the bourdon note of a distant organ.

In sommige boeken stoort dit soort uitgebreide beschrijvingen mij soms en heb ik het gevoel dat de schrijver je als lezer geen enkel greintje fantasie toelaat. Bij The picture of Dorian Gray echter past deze manier van schrijven wonderwel en verstoort het geenszins de vlotheid.

Inhoudelijk
Het boek vertelt het verhaal van Dorian Gray, die bij het aanschouwen van zijn geschilderd portret tot het besef komt dat hij oud en lelijk zal worden, terwijl het schilderij voor altijd zijn jonge en mooie versie zal tonen. Hij doet de wens dat het omgekeerde zal gebeuren: het portret wordt oud en versleten, terwijl hij jong en levendig blijft. Het is het begin van het einde: Gray verliest zich volledig in narcistische schoonheid en verval.

Het boek is een sterke kritiek op de toenmalige, 19de eeuwse maatschappij, maar is wat mij betreft ook vandaag, in een tijd van selfies en Facebooklikes, nog actueel.

Absoluut bij het beste wat ik dit jaar al gelezen heb!


Persepolis van Marjane Satrapi

Ik eindigde de maand met twee stripverhalen, al is het eerste niet meteen lichte kost. Persepolis vertelt immers het autobiografische verhaal van Marjane Satrapi, die opgroeit in Iran ten tijde van de revolutie. Je krijgt een beeld van de manier van leven in het toenmalige Iran, de gruwel van het regime, de absurditeiten van bepaalde zaken (zo wordt het hoofdpersonage tegengehouden wanneer ze loopt om haar bus te halen, omdat lopen zorgt voor onzedige bewegingen). Later volg je Marjane ondermeer wanneer ze naar Oostenrijk vertrekt en te maken krijgt met de vooroordelen van onze maatschappij.

De tekeningen zijn zeer sober zwart-wit, maar dat is juist een van de sterktes vind ik. De aandacht gaat volledig naar het verhaal zelf, dat overigens - ondanks de thema's - niet al te zwaarmoedig is door de humoristische manier waarop Satrapi bepaalde momenten weergeeft.

De verfilming staat hier alleszins ook op het verlanglijstje nu!

Amoras, Lambik

Als laatste boek las ik het zojuist verschenen vierde nummer in de Amorasreeks, Lambik. Het verhaal is het vervolg op de vorige drie nummers, dus inhoudelijk ga ik niets verklappen. 
Inhoudelijk vond ik dit niet het sterkste nummer tot nu toe: het verhaal mag wat mij betreft in de twee vervolgnummers die er nog zitten aan te komen, weer wat meer snelheid en actie bevatten; het kabbelde nu een beetje.

Bron afbeeldingen: Goodreads

13-11-14

Week 03-09/11: Van aardvarks en sneeuw

De week startte met de fantastische ontdekking dat aardvarkens in het Engels gewoon aardvarks heten. Lang leve de leuke cartoons van Harold's Planet :-)
Dat deze naam zo Nederlands aandoet komt - althans volgens Wikipedia - omdat de Engelse taal zich inspireerde op het Afrikaanse woord erdvark (vrij gelijkaardig dus als bij wildebeest).

Daarnaast was het ook nagenieten van de onverwachte cadeautjes die we dit weekend kregen. Mijn moeder maakte een lekker warme sjaal, die perfect past bij de muts die ik vorig jaar kreeg. Van mijn broer en zijn vriendin kregen we dan weer een pakketje Ethiopische etenswaren van bij Kokob in Brussel (aanrader!) met koffie, thee, bier en deze vier kruiden. Binnenkort gaat er hier dus zeker Ethiopisch gekookt worden!


Dinsdag slaagde ik er eindelijk in om bloed te geven! Het werd dus "vierde keer, goede keer", al durf ik nog niet helemaal victorie kraaien, aangezien mijn bloed na analyse nog steeds afgekeurd kan worden. Fingers crossed dat ik geen vitaminetekorten heb!

Donderdag stonden we op met dit zicht. Op foto is het niet zo duidelijk (op klikken voor een vergroting), maar er ligt dus wel degelijk sneeuw op de helling waar we op uitkijken!
Tegen de middag was het natuurlijk wel weer al gesmolten, maar ik had desondanks niet verwacht om al op 6 november wakker te worden met zicht op sneeuw.
Enige nadeel ervan: ik had wel even schrik dat het te koud ging worden voor de geplande wandelingen en fietstocht tijdens het driedaagse bezoek van mijn ouders, die donderdagavond aankwamen.


Gelukkig bleek dat volledig ongegrond, want zo grijs als het donderdag was, zo stralend blauw was de hemel op vrijdag. Dat leverde tijdens ons bezoek aan Zürich ondermeer dit zalige herfstbeeld op.


Zaterdag deden we een fietstochtje in de buurt, waarbij pas echt duidelijk werd hoeveel sneeuw er hier in de buurt wel niet gevallen is. Dit is bijvoorbeeld op amper 15km fietsen van bij ons, te midden van de sneeuw. Vergelijk ook zeker met de foto's van twee weken geleden! 't Is direct iets heel anders, zo'n sneeuwlandschap.


Zondag wilde we oorspronkelijk de wandeling vanaf de Sustenpass doen, maar de pas bleek al afgesloten en dus werd Stoos de uitvalbasis. Ook hier weer verbazing over de sneeuw (ik weet het, hoe vaak kunt ge u zo over iets blijven verbazen ;-)
Deze foto is op ongeveer 1600m hoogte!


Meer foto's van het weekend komen er nog aan, maar de foto's zijn nog niet allemaal gesorteerd en ik wijd er liever een apart berichtje aan, kwestie van geen half boek van elk bericht te maken :-)

06-11-14

Week 27/10-02/11

Deze week deed ik nog eens een poging om bloed te geven. Herinnert u zich nog die keer begin oktober, toen ik twee dagen na elkaar naar huis werd gestuurd? Dit keer was ik én op tijd én lang genoeg terug uit Egypte. Het zag er dus goed uit, ik lag ook al klaar in de stoel om bloed te geven... en toen zag de verpleegster dit belachelijke wondje aan mijn vinger en had ik een te groot risico op geïnfecteerd bloed! Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik maak mij alleszins geen zorgen over een eventuele bloedtransfusie in Zwitserland. Zuiverder dan hier ga je het niet vinden denk ik!
Ik droop dus maar weer af naar huis, maar ze mogen er ginder zeker van zijn: ik blijf gaan tot ik bloed mag geven. Jups, ze hebben de koppigaard in mij wakker gemaakt :-)

Tijdschriften lezen is in principe altijd ontspannend (toch het type dat ik lees), maar dit keer kreeg ik er bijna de slappe lach van. Want 660 calorieën verbruiken op een uur zwemmen is één ding, maar 20 km/u zwemmen (ofte dus 800 baantjes in een 25m bad), chapeau! 20 min/km lijkt mij een iets realistischere inschatting, tenzij ze Jerommeke als maatstaf nemen natuurlijk ;-)


Wij doen tegenwoordig aan import en export van chocolade, zo blijkt. Vandaag ging ik Zwitserse chocolade halen als cadeautje voor de familie in België en zondag zullen we ongetwijfeld terugkomen met wat Belgische chocolade voor Johan zijn collega's. En ook een beetje voor ons ja, zo zwak zijn we dan ook weer wel.


Vrijdag was een druk dagje in België: 's ochtends al vertrokken naar Brussel voor wat administratief geregel (Johan) en wat aankopen (ik). Daarna ging ik langs bij mijn ex-collega's, terwijl Johan zijn zus (en dus zijn petekind) ging bezoeken. In de namiddag vertrokken we richting mijn grootmoeder (ik) en de verzekeringsagent (Johan).
Onderweg kwamen we dit getuned ding tegen, waarbij ik mij toch echt afvraag of die chauffeur zichzelf nu stoerder vindt. Want een rijbewijs halen, how jong, maar een auto pimpen, dát getuigt natuurlijk van echte kennis van het verkeer (en ja, ik heb iets tegen de "ik wil een auto, maar ben te tam om een autorijbewijs te halen"-mentaliteit).


Zaterdag begon en eindigde ontspannen: eerst een fietstocht met als hoogtepunten de Muur en de Bosberg en dat onder een fantastisch zonnetje, zeker voor 1 november en daarna leuk gezelschap en lekker eten bij Johan zijn moeder.


Zondagochtend startte ik met een looptochtje, waarna de voormiddag gevuld werd met de auto kuisen, Wordstijlen uitleggen en de koffer volladen met alle spullen die nog bij mijn ouders stonden. Bij de verhuis begin juli waren we een beetje vergeten dat er in onze kelder ook nog spullen stonden. Die waren dus blijven staan, maar verhuisden eind augustus wel van de kelder van het appartement naar de zolder van mijn ouders, kwestie dat onze huurders een lege kelder hadden. Nu was het er dus eindelijk van gekomen om alles mee te nemen naar huis. Jeeej, nog meer spullen om op te ruimen en uit te kuisen ;-)


Alsof het de vorige keer overigens nog niet spannend genoeg was om thuis te komen met nog "0 resterende kilometers" in de tank, deden we dit keer nog beter: we tankten nog bij het vertrek bij mijn ouders om tot in Luxemburg te geraken, maar blijkbaar hebben we ons misrekend (ik weet het, hoe moeilijk kan zo'n rekensom zo zijn), want zo'n 25km voor de grens van Luxemburg konden we er theoretisch nog maar 10 rijden. 't Was niet dat er zo meteen nog een tankstation in de buurt was, dus vertraagde ik naar 90 km/h om zo weinig mogelijk te verbruiken (bij deze mijn excuses aan de normaal rijdende chauffeurs). En ja, dan zie je dat tellertje langzaam zakken: nog 3... 2... 1... en toen 0. Het bleef spannend tot we het tankstation konden binnenrijden (als we nu stilvallen, moeten we "maar" 5km stappen, als we nu stilvallen...), maar we haalden het gelukkig wel. Een ezel stoot zich geen... ik wel dus!

03-11-14

Novembervoornemens

Aangezien mijn oktobervoornemens best wel succesvol te noemen waren en er hier wel nog wat zaken aangepakt mogen worden, ga ik voor een vervolg met novembervoornemens:

- Sporten: aangezien elke dag eigenlijk echt wel veel is, ga ik in november mikken op 27/30 dagen iets van sport doen (ofte 90%). Zo laat ik tenminste een klein beetje ruimte voor zieke dagen. Of tamme, we moeten daar eerlijk in zijn...

- Snoepen: ik snoepte in oktober weer iets teveel; mijn gewicht bleef weliswaar vrij stabiel omdat ik ook vaak sportte, maar aangezien ik eigenlijk bij voorkeur nog wat zou willen vermageren, ga ik snoeien in mijn snoeperij. Hier ga ik voor 24/30 snoepvrije dagen (ofte 80%).

- Opruimen: er is weliswaar al veel opgeruimd, maar er is nog steeds veel te doen, dus ook hier ga ik voor 24/30 dagen. Ideetjes zijn onder meer verder werken aan de opkuis van mijn externe harde schijven, het grondig kuisen van onze fietsen, het sorteren van al mijn ir-arch cursussen die we afgelopen weekend meebrachten van bij mijn ouders, het verder digitaliseren van mijn duiklog, de bollen van de voorjaarsbloemen planten, die ene half geschilderde plank volledig afwerken... Euhm ja, veel te veel dus om dat allemaal deze maand gedaan te krijgen, maar hopelijk lukt er toch weer een deel van.

- Organisatie: proberen wat meer structuur in mijn dagen te krijgen. Nu gebeurt alles nogal willekeurig, zonder enige planning. Niet dat elke minuut van elke dag nu plots bepaald moet worden, maar iets meer structuur lijkt mij niet slecht.