30-01-15

Gelezen in december

Was ik in november al in de wolken met zeven gelezen boeken, dan was december pas echt weer een maand zoals ik er in geen tien jaar nog een gehad heb. Ik verslond dertien boeken en sloot daarmee een fantastisch boekenjaar af, dat rustig begon, maar waar de boeken mij gaandeweg meer in meer in hun macht kregen :-)
Het was achteraf bekeken een zeer wisselvallige maand: ik las een aantal boeken die mij nog heel lang gaan bijblijven, maar ook een paar anderen die ik zeer snel zal (en wil) vergeten.

Ik las in december:

De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst

Dit was mijn eerste kennismaking met Dimitri Verhulst en het feit dat hier ondertussen een volgend boek van hem klaarstaat in de kast, zeg waarschijnlijk al genoeg.
Het verhaal is ongetwijfeld welbekend bij iedereen: de auteur schetst een beeld van zijn jeugd in het dorp "Reetveerdegem" (een buurdorp van waar ik opgroeide). Dat beeld is prachtig: bij momenten hilarisch, bij momenten zeer pijnlijk.
De film staat nu ook op het programma; ik ben benieuwd!


De grot van Tim Krabbé

Dit boek behoorde tot een serie "Boekentoppers" die ik in het middelbaar via school aankocht. Om een of andere reden las ik de serie toen niet en omdat ze toch maar stof stond te vergaren bij mijn ouders thuis, besloot ik alle boeken eens te lezen en dan te beslissen of ik ze zou wegdoen of bijhouden.
Het verhaal gaat over Egon en Axel of over Egon en Marcie, al naargelang je kiest voor de spannende, dan wel romantische kijk :-) Axel is de onbezonnen jeugdvriend op het slechte pad, waar Egon bij gaat aankloppen op het ogenblik dat hij geld tekort heeft. Het boek start met de afloop van de reis die Egon onderneemt en geeft daarna beetje bij beetje meer informatie over hoe de levens van Egon en Axel zich regelmatig kruisten en hoe het zover is kunnen komen.
Eerlijk gezegd denk ik dat ik dit boek beter gelezen had toen ik het kocht zo'n 10 jaar geleden. Op dat moment las ik heel graag thrillers en aanverwanten en zou dit boek mij misschien iets meer bevallen zijn. Vandaag viel het boek vooral tegen: de verhaallijn te zwak, het einde te melig en voorspelbaar.


Zonder genade van Renate Dorrestein

Ook dit boek behoorde tot de Boekentoppers serie en kwam na lezing al helemaal zonder twijfel terecht op de "wegdoen"-stapel.
Het verhaal had nochtans zoveel potentieel, want het schetst het beeld van een koppel dat moet omgaan met de zinloze dood van hun zoon, die op zijn vijftiende wordt doodgeschoten in een discotheek. In de lijn der verwachtingen gaan beide ouders daar op een andere manier mee om, wat zorgt voor spanningen in hun relatie. Tot daar alles goed, maar toen trok Dorrestein het hele verhaal wat mij betreft in het belachelijke met een compleet ongeloofwaardige scène.
Jammer, want dit had evengoed een heel goed boek kunnen zijn.


Woesten van Kris Van Steenberge

Woesten was een van de decemberboeken in de Verbeelding bookclub en kwam daardoor op mijn leeslijst terecht. Het boek vertelt het verhaal van een familie in de Eerste Wereldoorlog vanuit vier verschillende standpunten: moeder Elisabeth, vader Guillaume, de mismaakte zoon Nameloos en zijn tweelingbroer Valentijn.
Dit debuut van Van Steenberge werd jubelend onthaald en dat is wat mij betreft deels terecht: ik was mee in het verhaal, dat vrij goed in elkaar zit en heel vlot leest. Anderzijds vond ik het hele mysterie dat werd gecreëerd, niet nodig en had het boek wat mij betreft even goed, of zelfs beter, gewerkt zonder. Het einde was uiteindelijk het meest tegenvallende, omdat het leek alsof de auteur per se met een goed gevoel wilde afsluiten, terwijl daar doorheen het verhaal juist geen aanleiding toe was.


Hasse Simonsdochter van Thea Beckman

Ah, jeugdnostalgie dit! Ik verslond dit boek als kind meermaals, maar nu was het al heel lang geleden dat ik het nog eens gelezen had. Het verhaal, over de jonge Hasse die Jan van Schaffelaar van het schavot red door met hem te trouwen en zo terechtkomt in zijn huurlingenleger, kende ik nog, maar dat neemt niet weg dat het opnieuw genieten was van dit boek (zo zat ik opnieuw te denken "neen, neen, dat mag niet gebeurd zijn" wanneer het noodlot Hasse en Jan treft).
Thea Beckman heeft een heerlijke vertelstijl en doet wat ik zo graag lees: ze vermengt het verzonnen verhaal van Hasse met dat van Jan van Schaffelaar, die echt bestaan heeft. Giet daar nog als achtergrond de handelsstad Kampen met de Kabeljauwse en Hoekse twisten en als personages onder andere schilder Jeroen Bosch bij en je zit goed voor een jeugdboek vol historische feiten verweven in een mooi fictieverhaal.


Er ist wieder da van Timur Vermes

Als uitgangspunt van deze satirische roman laat Timur Vermes Hitler wakker worden in het huidige Duitsland. Wat volgt is wat je hoopt dat ondenkbaar zou zijn, maar tegelijk schrikwekkend realistisch lijkt: hij maakt carrière als comedian op TV en krijgt zo de massa terug op zijn hand. Het boek was pijnlijk en confronterend (lang leve de like-generatie), maar tegelijk ook hilarisch. 
Ik las dit boek in het Duits en vond het zeker niet makkelijk qua niveau; ik spreek vrij goed Duits, maar heb toch regelmatig woorden moeten opzoeken en paragrafen even moeten herlezen om ze goed te begrijpen. Anderzijds raad ik iedereen die Duits spreekt, toch aan om het in de oorspronkelijke taal te lezen. Je hoort Hitler bijna spreken, zoals je hem kent van videobeelden, en ik vermoed dat dat aspect verloren gaat bij een vertaling. Ook bepaalde woordgrapjes lijken mij moeilijk te vertalen.
Alleszins zeker een aanrader!


Verzamel de liefde van Bart Moeyaert

Ah, Bart Moeyaert, wat kan ik hierover zeggen. Lees eens dit of dit en jullie snappen wel wat ik bedoel. Mooi om af en toe in te lezen en je in te wentelen als onder een zacht, warm dekentje.


Bluffen over... quantummechanica van Jack Klaff

De "Bluffen over..."-serie geeft telkens een korte inleiding op een onderwerp, in dit geval quantummechanica, maar er bestaan ook boekjes over fotografie, opera, wijn...
Voor mij was het voornamelijk een opfrissing met onder meer een uitleg over causaliteit, Schrödingers kat, het deeltjes-/golfprobleem... Daarnaast is er ook een hoofdstuk gewijd aan de belangrijkste natuurkundigen, waarbij Einstein uiteraard niet kan ontbreken, maar ook Pauli, de Broglie, Feynman e.a. aan bod komen.
Op zich is het een goede inleiding, maar zeker niet meer dan dat. Elk onderwerp wordt maar heel kort behandeld en vooral het hoofdstuk over natuurkundigen was wat mij betreft niet nodig of had heel anders moeten aangepakt worden. 't Is allemaal ongetwijfeld grappig bedoeld, maar ik hou toch wel van iets minder flauwe humor.


Tiny bezoekt Brussel van Gijs Haag

Ik kocht dit boekje ooit in een opwelling van Tiny-nostalgie, gecombineerd met Brusselliefde. Het behoort weliswaar niet tot de echte reeks, maar vertelt het verhaal door een combinatie van tekeningen van Gijs Haag met foto's van historische plekken in Brussel. Tiny en haar vriendjes bezoeken in Brussel onder andere de Grote Markt, Mini Europa en het Atomium, het huis van Victor Horta... Al bij al een leuke gids om met kinderen een dagje naar Brussel te gaan, al moet je dan wel opletten dat ze niet verwachten om ook in de bollen van het Atomium te mogen slapen ;-)


Kom hier dat ik u kus van Griet Op de Beeck

Kom hier dat ik u kus vertelt het verhaal van Mona, als kind, als vierentwintigjarige en als vijfendertigjarige. Het gaat over mensen en hun onderlinge relatie, over hoe gebeurtenissen in iemands jeugd een leven lang sporen nalaten. Dit boek kroop onder mijn vel, kwam bij momenten heel dichtbij (gelukkig niet altijd) en hield mij vast.
Vele hemels boven de zevende vond ik nog net iets sterker, omdat daar het ganse boek op hetzelfde niveau bleef. Hier vond ik voornamelijk het stuk met Mona als kind heel sterk, het tweede deel was iets minder en het laatste deel weer beter.
Desondanks: ik hou van Griet Op de Beeck en haar schrijfstijl! Ze schrijft zo schoon, zo echt, zo dichtbij. Ik leende dit boek in de bibliotheek, maar al direct na het uitlezen wist ik dat ik het zou kopen. Zoals bij de meeste boeken was ik immers begonnen met mooie passages op te schrijven (of er een foto van te nemen), maar het zijn er gewoon teveel. Ik wil dit boek in huis hebben om eens stukjes van te herlezen. Niet te vaak, want daarvoor doen ze soms teveel pijn. Maar toch, zo schoon jongens!


How blogs work van Stephanie Duval

Ik was oorspronkelijk niet van plan dit boek te lezen, maar toen ik het in de bibliotheek zag staan bij de boeken in de kijker, voegde ik het toch toe aan mijn stapeltje. Verloren leestijd was het niet, daarvoor stonden er af en toe wel handige tips in, maar dit boek is toch echt wel gericht op een ander type blogger dan ik zelf ben. Geen probleem uiteraard met bloggers die geld willen verdienen aan hun blog (waarom niet, tenslotte), maar dat is niet mijn bedoeling en dan is een groot deel van dit boek overbodige informatie.


Blogboek van Kelly Deriemaeker

Euhm ja, een introductie heeft dit boek ook niet meer echt nodig zeker. Dat ik het wel kon smaken, hadden jullie waarschijnlijk ook al door, anders zouden er hier immers geen berichten onder de hashtag "projectblogboek" verschijnen...
Leuke lay-out, een heel aangename, luchtige schrijfstijl en veel nuttige tips, die - in tegenstelling tot het vorige boek - niet enkel kijken naar hoe je geld kan verdienen met je blog, maar die vooral aandacht besteden aan hoe je plezier kan hebben aan bloggen. Eentje dat voor inspiratie gezorgd heeft en af en toe nog eens doorbladerd wordt.
Eén klein nadeel: geen enkel idee lijkt nu nog origineel, ook al heb je het bedacht voor het lezen van dit boek ;-)


Suske en Wiske, Sterrenrood

Als kind was ik zot van Suske en Wiske en dat eigenlijk om dezelfde reden als waarom ik onder andere Hasse Simonsdochter zo graag gelezen heb: de verhalen mengen immers fictie met historische feiten. De laatste jaren gebeurde dat echter minder en minder, waardoor ik wat was afgehaakt (ok, misschien ook omdat ik ondertussen groot geworden ben ;-)
Deze Sterrenrood is er echter opnieuw eentje in de goede, oude traditie: gestoeld op het verhaal van de Red Star Line en de mensen die met dat schip de overtocht maakten, maar dan gecombineerd met een diamantensmokkel en Suske en Wiske die het uiteraard moeten opnemen tegen de smokkelaars. Leuk!

Bron afbeeldingen: Goodreads

26-01-15

Gemaakt: agenda

Ik ben een agenda beginnen gebruiken op het moment dat ik begon te studeren en dus was dat toen logischerwijs de VUB-agenda. Ik bleef die tot vorig jaar gebruiken, maar nu, als niet-student, is het vrij nutteloos een agenda te hebben die gericht is op een academisch jaar i.p.v. een kalenderjaar.

Bon, op naar de winkel dan maar?
Wel ja, alleen bleek ik nergens een agenda naar mijn zin te vinden. Ofwel was het formaat te groot, ofwel was de indeling niet goed, ofwel was het design ronduit lelijk. 
Combineer dat getwijfel met het vage voornemen om mijn stapeltje notaboekjes eens een nuttige bestemming te geven en dan kom je uit bij het omvormen van een notaboekje tot agenda.

Insert het luie stemmetje in mijn hoofd, want zo zelf een agenda maken, hoeveel werk is dat eigenlijk wel niet seg? 't Is toch wel veel makkelijker om zo'n standaarddingetje uit de winkel te kopen!
Gelukkig was daar toen ook het creatieve stemmetje, dat werd aangemoedigd door LJ, die ook zelf haar agenda maakte (en mij op het briljante idee bracht dat je zo'n agenda ook niet in 1x moet maken, maar dat best wel kan spreiden).

Ok, de knoop was dus doorgehakt: zelfgemaakt zou het zijn! Ik koos een notaboekje, puzzelde wat met indelingen en besloot er, net als LJ, meer dan enkel een agenda van te maken, zij het met een andere invulling. Ik maakte vier delen, elk gemarkeerd door een postkaart, wat niet alleen mooi is, maar ook handig om te navigeren van het ene deel naar het andere.

Deel 1: agenda

Elke week beslaat twee pagina's, waarbij de weekenddagen iets minder plaats krijgen.
Zsazsalmanaksgewijs integreerde ik ook icoontjes:
- Een gouden kroontje met naam voor verjaardagen
- Blauwe icoontjes voor de afvalkalender van onze gemeente. Op 1 april kan bijvoorbeeld "speciaal afval" (zijnde spuitbussen e.d.) binnengebracht worden, op 4 april wordt het papier opgehaald.
- Zwarte icoontjes voor feest- en andere speciale dagen. Hier zien jullie een vis voor 1 april, een euhm... zeer rudimentaire Jezus aan het kruis voor Goede Vrijdag (hier is dat een feestdag) en paaseitjes voor Paaszondag. Paasmaandag zijn trouwens diezelfde eitjes, maar dan al half opgegeten ;-)

Ik integreerde zowel de algemene als de Zwitserse feestdagen. Qua Belgische hield ik het bij de nationale feestdag, al heeft ook dat eigenlijk weinig zin, want 't is niet dat dat hier een verlofdag is natuurlijk :-) Zo'n typische Zwitserse feestdag is bijvoorbeeld Sechseläuten, de sneeuwpopverbranding waarmee we vorig jaar verwelkomd werden.

Ik heb ondertussen al alle dagen aangevuld tot het einde van het jaar, waar het eindigt met vuurwerk voor Oudjaar en bubbels voor Nieuwjaar! 
Ik deed dat weliswaar niet in één keer; daar zouden mijn zwakke polsen mij absoluut niet dankbaar voor geweest zijn. Het beperkt de flexibiliteit van de agenda (LJ bijvoorbeeld laat haar aantal vrije pagina's voor lijstjes per maand variëren), maar aangezien ik geen smartphone heb, is een digitale agenda vrij nutteloos. Afspraken die ver op voorhand vastgelegd worden, wilde ik ook al kunnen noteren, dus werkte ik er iets sneller aan door dan oorspronkelijk gepland.

Deel 2: jaarplanning

Dit deel omvat een huishoudkalender, maar ook afspraken die jaarlijks moeten gebeuren, maar nog moeten vastgelegd worden (vb. tandarts, dermatoloog...).

Elke maand heeft zo zijn eigen lijstje met taken, maar hier ga ik binnenkort dieper op in in een blogpost rond mijn voornemen om wat zaken beter te organiseren.

Deel 3: notities

Tja, dit spreekt voor zich: om te vermijden dat ik op zoek moet naar een los notitieblaadje of een achterkant van een kasticket, heb ik hiervoor nu plaats voorzien in mijn agenda.

Deel 4: weekmenu

Hierin hou ik bij wat ik elke dag gegeten heb, al schrijf ik de planning bij mijn boodschappenlijstje. Dat lijstje heb ik bewust niet geïntegreerd in mijn agenda, aangezien we nu werken met een notablok in de keuken. Praktischer, want zo kunnen zowel Johan als ik er meteen ontbrekende dingen opschrijven. Dat allemaal in mijn agenda schrijven zou impliceren dat ik de enige ben die zo'n dingen bijhoudt én dat ik alles moet onthouden tot ik het in mijn agenda kan schrijven (het meeste dat moet aangevuld worden is namelijk eten en mijn agenda ligt standaard ofwel in mijn handtas, ofwel op mijn bureau, maar alleszins niet in de keuken).

Waarom dan nog dat weekmenu bijhouden als het geen planning is?
De belangrijkste reden is dat het een heel handige bron van inspiratie is op dagen waarop ik niet verder geraak dan spaghetti :-) Even bladeren door mijn boekje en ik heb meteen tig nieuwe ingevingen!
Daarnaast dient het ook als overzicht van mijn soort maaltijden, want ik onderlijn elke dag in het bijhorende kleurtje (groen voor vegetarische maaltijden; rood voor vlees; blauw voor vis). Bij teveel blauw of rood is het tijd om in te grijpen ;-)

LJ integreerde ook een blogkalender in haar agenda, maar daarvoor heb ik een ander notaboekje in gebruik genomen (jaja, op deze manier ga ik nog eens door mijn voorraad geraken), voornamelijk omdat ik daarvoor wel een groter formaat wilde. Als daar interesse in is, kan ik daar wel nog een apart blogje aan wijden.

25-01-15

Week 2015/03 in woord en beeld

Ik kan van heel onnozele dingen blij worden, zo blijkt. Zoals mogen (moeten) meedoen aan de Zwitserse volkstelling van 2014. Ik weet het, dat is niet meer dan een veredelde, officiële enquête, maar na amper zes maand officieel inwoner te zijn mag ik al deelnemen (jaja, dat wordt random gekozen, maar laat mij maar gewoon blij zijn ;-)
In België zou het uiteraard moeilijk zijn om te mogen meedoen aan een volkstelling, aangezien er sinds 2011 enkel nog gebruikt wordt gemaakt van administratieve databanken. Hier in Zwitserland hebben ze blijkbaar ook geen probleem met taaltellingen, want ik moest aangeven welke taal er in ons huishouden en op het werk gesproken wordt, welke moedertaal wij hebben... Jammer toch dat die taaltellingen in België al in 1947 om politieke redenen (taalstrijd) werden afgeschaft, want wat een schat aan statistische demografische informatie gaat zo niet verloren!


Ik startte deze week ook met een nieuwe online 30 Day Yoga Challenge, zij het dat ik die niet 30 dagen na elkaar doe, maar eerder 2x per week en dan vaak meteen twee lessen achter elkaar. Al sinds ik in oktober startte met yoga, probeer ik er tijd voor te maken en eigenlijk zou ik dat nog consequenter moeten doen, want ik merk dat het echt wel deugd doet.


Ik nam mij voor om weer vaker te gaan zwemmen en daar maakten we zaterdag tijd voor. Hoewel het zwemmen op zich leuk was en deugd deed, is de watersamenstelling hier toch wel anders dan in België. Zit er meer chloor in of gebruiken ze hier een ander product, geen idee, maar Johan had er al na 5min last van (neus geïrriteerd, stekende pijn in de keel). Ik bleek zelf gelukkig iets minder gevoelig en had er geen last van tot ik een slok water binnenkreeg. Gelukkig hebben we nog een ander zwembad vlakbij, dus ik denk dat we dat eerst eens gaan uitproberen (al vrees ik dat die dezelfde samenstelling gebruiken).


Zondag gingen we opnieuw skiën, dit keer in Lenzerheide. De hemel was helderder en mooier dan de week ervoor, maar het was daardoor ook wel ijzig koud bij momenten. Gelukkig waren we er op gekleed, al zag ik er daardoor bij momenten wel uit als een halve bandiet :-)


De pistes in Lenzerheide bleken een pak hobbeliger te liggen dan in Davos, al kan dat misschien ook gelegen hebben aan de hopen verse sneeuw die de dag ervoor gevallen waren. De meeste pistes waren zeker doenbaar, al zat er eentje tussen - een blauwe dan nog - die én smal (ene kant bos, andere kant afgrond) én hobbelig én ijzig was en die was echt wel boven ons niveau. Gelukkig zat er niet al te veel ander volk op, zodat ons gesukkel niet al te hard opviel :-) Voor de rest was het vooral zalig genieten weer!


Desondanks gaan we vanaf nu proberen vermijden om op zondag te gaan skiën, want zondag blijkt duidelijk populairder dan zaterdag als skidag. Hoewel dat op de pistes zelf niet zo hard opviel (er zijn er dan ook genoeg om het volk over te spreiden), was dat op de weg wel zeer duidelijk, want we deden ruim een uur langer over de terug- dan over de heenweg.

22-01-15

27 before 28 - Update maand 7

Ik ga elke maand even kijken naar wat ik ondertussen al gedaan heb van mijn lijstje met verjaardagsdoelstellingen, 27 before 28. Om de eindmeet te halen moet ik 2 à 3 puntjes per maand kunnen schrappen.

3. Minstens 52x lopen
Vorige maand: 35/52

Ik liep deze maand opnieuw negen keer, dit keer goed voor ongeveer 63km. Aan dit tempo kan ik dit puntje volgende maand al schrappen seg!

Nieuwe stand: 44/52

4. Minstens 20 fietstochten maken
Vorige maand: 16/20

Dit puntje daarentegen gaat aan een slakkengangetje vooruit met amper één fietstocht afgelopen maand en dat dan nog binnenshuis op de Tacx. Er werd de afgelopen weekends dan ook voorrang gegeven aan skiën en een mens kan nu eenmaal niet alles doen. Eens het weer warmer wordt (en de sneeuw smelt), zal dit puntje er ook wel opnieuw op vooruit gaan.

Nieuwe stand: 17/20 

6. 12 handgeschreven kaartjes versturen
Vorige maand: 7/12

Met drie Secret Santakaartjes, één verjaardagskaartje en een hoop kerstkaartjes ben ik het beoogde aantal van 12 ondertussen voorbij!

9. Beter met mijn fototoestel leren werken en een timelapse foto of filmpje maken
Ik liet jullie al weten dat ik een online fotografiecursus volg. Interessant, leerrijk en inspirerend! Het fotoproject dat ik opstartte zal langer doorlopen dan deze lijst, maar het volgen van de cursus, in combinatie met wat ik de afgelopen maanden al uittestte, volstaat wel voor het "beter met mijn fototoestel leren werken", vind ik. Nu nog die timelapse foto en dit puntje mag geschrapt worden :-)

12. 6kg vermageren
Vorige maand: -2,7kg

Bij de vorige update zei ik het al: een half kilootje erbij, eraf, erbij... en nu weer eraf. Dit keer hoor je mij echter niet klagen, aangezien ik vlak na de kerstvakantie 1,5kg was bijgekomen (zóveel eten, mensen, zoveel eten). Dat het in totaal dus toch nog positief eindigt ('t is te zeggen, negatief, maar ge weet wel) is dus een half mirakel te noemen :-)
Nu vooral duimen (en veel sporten en weinig snoepen) dat het zo blijft verder gaan, want er moet nog steeds ongeveer 3kg af om deze doelstelling te halen.

Nieuwe stand: -3,1kg

14. Werk vinden
Eind december stuurde ik sollicitaties uit, maar tot nu toe leverde dat jammer quasi enkel afwijzingen op (behalve 2x "gelieve nog even geduld te hebben; we bekijken uw dossier"). 
Ik solliciteerde daarnaast ook voor een vrijwillige job, kwestie van in tussentijd toch iets bij te dragen aan de maatschappij, maar zelfs daar werd ik voor afgewezen... Reden was dat ik, omdat ik op zoek ben naar vast werk, mij niet kan engageren voor een langere periode en dus kunnen/willen ze in mij geen energie steken. Beetje demotiverend bij momenten, maar bon, ik zoek naarstig verder!

16. Een operavoorstelling bijwonen
We gingen begin deze maand kijken naar Die Zauberflöte van Mozart. Magisch, zeker voor herhaling vatbaar en een check voor dit puntje!

18. 365 foto's nemen
Zoals altijd hier te bekijken.

19. 1x per maand mijn nagels lakken
Geen foto deze maand, niet omdat ik mijn nagels niet gelakt heb - integendeel, ik heb ze nog nooit zo vaak gelakt - wel omdat er weinig aan te zien is. Ik liet eerder al weten dat mijn nagels heel snel scheuren en LJ antwoordde toen dat er nagellak bestaat die je nagels verstevigt. Toen we tijdens de kerstvakantie in België waren, kocht ik dan ook zo'n potje en ondertussen heb ik al twee weken "kuur" achter de rug, waarbij ik elke dag mijn nagels gelakt heb. Zij het dus in een saai doorzichtig kleurtje dat geen foto waard is :-) Het effect is al duidelijk zichtbaar, al blijven de nagels van mijn rechterwijs- en -middelvinger nog (te) zwak. Ik blijf dus nog even kuren, want dit is tot nu toe zonder enige twijfel de meest succesvolle methode om het scheuren tegen te gaan. Bedankt voor de tip!

22. Alle hoofdsteden van de wereld kennen
Hoewel ik dit puntje vlak na het opmaken van deze lijst regelmatig inoefende, liet ik het de laatste maanden toch wat liggen. Tijdens de kerstvakantie installeerde mijn broer echter een quizapp op Johan zijn smartphone, met o.a. een hoofdstedenquiz. Daardoor was ik weer vertrokken en, vers van de pers, ik speelde zojuist deze quiz uit en kan daarmee ook dit puntje schrappen.

23. Stappen ondernemen voor motorrijbewijs
Aangezien ik toch bij het Strassenverkehrsamt moest zijn voor de aanvraag van mijn Zwitsers autorijbewijs, heb ik maar onmiddellijk van de mogelijkheid gebruik gemaakt om info te vragen over het motorrijbewijs.
Handig is dat ik geen theorie meer moet afleggen, omdat ik al een rijbewijs B heb (anders dan in België, waar je voor een motorrijbewijs een aparte test moet doen). De hele procedure is ook vrij simpel: ik stuur een aanvraag op voor een voorlopig rijbewijs, moet dan binnen de vier maanden na ontvangst daarvan een basiscursus volgen, waarna dat voorlopig rijbewijs met een jaar verlengd wordt. In dat jaar kan ik dan zelfstandig oefenen en moet ik mijn examen afleggen. Praktisch om weten daarbij is ook dat er voor motoren geen examens mogelijk zijn tussen november en februari, omwille van de weersomstandigheden. Best zorgen dus dat dat ene jaar voorlopig rijbewijs niet in die periode eindigt!
Op dit moment staat dus enkel nog het financiële in de weg, want
a) ik heb nog geen moto = zeer grote kost, zowel aankoop als verzekering. Ik mag wel Johans moto gebruiken (ja, die is zot ja, ik vind dat ook), dus die kost kan ik wel verschuiven tot na het behalen van mijn rijbewijs.
b) de basiscursus kost +/- 600 CHF voor de verplichte 12 uur les.

Hoewel die basiscursus zeker niet overdreven duur is (in België betaal je makkelijk evenveel), is het voor mij op dit moment toch te veel en dus gaat het ganse motorrijbewijs in de koelkast tot ik een job gevonden heb. Spaargeld hieraan uitgeven wil ik immers niet.
Ik beschouw dit puntje dus als voltooid; het was immers ook niet mijn bedoeling mijn rijbewijs al te halen, maar wel de eerste stappen te zetten en dat is bij deze gebeurd. Nu enkel nog een job vinden voor het vervolg ;-)


Dacht ik vorige maand nog dat het met amper 7 van de 27 puntjes halfweg helemaal ondoenbaar zou worden, dan kan ik deze maand plots vier puntjes schrappen. Ik ben er nog niet, maar met lange termijnpuntjes die gestadig maar goed vooruitgaan, ziet het er alleszins niet slecht uit.

19-01-15

Gehoord: Der Hölle Rache (Mozart)

Ongetwijfeld een van de bekendste aria's die er is, deze van de Koningin van de Nacht uit Mozarts Toverfluit. 
Als herinnering aan mijn eerste - maar zeker niet laatste - opera-ervaring eerder deze maand...


18-01-15

Week 2015/02 in woord en beeld

De week startte met het kwijtraken van ons Belgisch rijbewijs. No worries, ik heb geen stoten uitgehaald op de weg, maar wel een aanvraag voor een Zwitsers rijbewijs ingediend. Binnen het jaar na je domiciliëring in Zwitserland moet je namelijk zo'n rijbewijs aanvragen, anders mag je niet meer legaal rondrijden. Blijkbaar moet je daar ook je origineel Belgisch rijbewijs voor afgeven, waardoor we voorlopig moeten rondrijden met een kopie. Het origineel krijgen we later nog terug, als "aandenken".

Die aanvraag was trouwens weer een staaltje van Zwitserse efficiëntie: maandagmiddag aanvraag ingediend, donderdagochtend lag het rijbewijs al in de bus! Weliswaar zonder de originele Belgische versies... 't Is misschien onnozel, want dat Zwitsers rijbewijs volstaat uiteraard, maar ik zou dat Belgisch toch wel graag terugkrijgen. Maar ja, om daar nu voor te gaan bellen "seg, ik heb een Zwitsers rijbewijs en ik mag legaal rondrijden en alles, maar ik heb een beetje nostalgie naar mijn roze papiertje"...

Halfweg de week schrapte ik een puntje van mijn 27 before 28-lijst, namelijk naar de opera gaan. We bekeken Die Zauberflöte van Mozart in het Operahuis van Zürich en het was absoluut de moeite! Het was mijn allereerste keer opera, dus het was wat afwachten of het wel iets voor mij zou zijn. Maar kijk, zelfs een verleden met hoofdpijn door te luisteren naar klassieke muziek, opera's in het bijzonder, en een koppig jarenlang negeren van dat soort muziek, kan blijkbaar vergeten worden.
Het decor bestond uit een draaiend huis met vier gelijke gevels, dat zowel paleis als Isistempel voorstelde. Geen klassieke interpretatie dus, maar daarom niet minder geslaagd. Enige minpuntje was de ondertiteling, die enkel te zien was bij de zangstukken. Tof voor de Duitstaligen, maar als op voorhand wordt aangekondigd dat het stuk wordt ondertiteld in het Engels en Duits, dan verwacht je natuurlijk dat dat de hele tijd is. Voor Johan was het bij momenten dus wat raden wat er gezegd werd; gelukkig kende hij het stuk al.

Naast de aanvraag van ons rijbewijs, zijn we maandag ook mijn kerstcadeau gaan kopen: ski's en botten (zowel voor Johan als voor mij). Zaterdag gingen we die al onmiddellijk uittesten in Davos.
Zalige dag gehad: merendeel van de tijd mooi weer, goed doenbare pistes en kijk eens hoe mooi mijn nieuwe ski's zijn! :-)

De dag erna waren we vooral nog doodop van zo'n ganse dag sporten in de buitenlucht, maar dat kwam vooral goed uit, want het BK vormde ideale zetelsport :-)



14-01-15

Kerstvakantie in België

Wie hier komt lezen voor de up-to-date berichten en de laatste nieuwtjes, is er aan voor de moeite. Het vorige bericht waren de boeken van november i.p.v. december en nu kom ik nog aandraven met een verslagje van mijn kerstvakantie ook, terwijl alle kerstversiering ondertussen al lang weer opgeborgen is. Ach, een beetje extra kerstvreugde heeft nog nooit iemand kwaad gedaan, denk ik dan maar :-)

Het allereerste wat ik deze kerstvakantie deed, was hopelijk de stap naar een job: 12 sollicitaties gingen de bus op, zowel naar overheidsdiensten als architectenbureaus en aannemers, maar met één ding gemeen: monumentenzorg. Fingers crossed!

De rest van die maandag brachten we grotendeels door in de auto op weg naar mijn ouders in België, waar we twee weken zouden logeren. We hielden een korte stop in Brussel om onze droogkast af te zetten bij Johan zijn zus. Wij hadden die immers gratis overgenomen van de vorige bewoners, maar daar had ik na twee weken eigenlijk al spijt van. We drogen onze kleren en lakens immers altijd op een droogrek (milieuvriendelijk en kostenbesparend, want geen onnodig elektriciteitsverbruik), dus dat ding nam gewoon plaats in. Bij Johans zus met tweejarige peuter en drie maanden oude baby zal het toestel wel van pas komen, dus win-win!

Dinsdag ging Johan met een paar vrienden wandelen in de Ardennen. Ik ging niet mee, deels omdat het toch wel een beetje een mannendagje was, deels omdat ik nog wat inkopen te doen had in Brussel. Bij Passa Porta moest ik mij heel hard inhouden om mijn "boodschappenlijstje" niet te overschrijden, maar 't is gelukt. Voor het eerst dit jaar, denk ik :-)

De 24e wordt ondertussen traditioneel bij mijn ouders gevierd en al even traditioneel is de gigantische stapel pakjes die er steeds onder de boom ligt. Om een of andere reden loopt het voornemen "dit jaar niet te veel" telkens weer uit de hand.

Zelf werd ik gi-gan-tisch verwend! Maar echt niet normaal eigenlijk! Van Emilie, de vriendin van mijn broer, kreeg ik een dik architectuurboek over huizen van architecten. Altijd leuk om in rond te snuisteren en doordat het een Franse editie is, bundelt het meteen mijn twee liefdes :-)




Johan en ik kregen samen een groot pak van mijn ouders, dat we na een beetje raden konden identificeren als een keukenrobot. Superhandig, zeker aangezien ik graag zelf brood maak, maar handmatig kneden (of zelfs met een mixer) soms teveel tijd vraagt naar mijn goesting.
Van Johan, mijn ouders en mijn broer kreeg ik tot slot het grootste cadeau, weliswaar in de kleinste verpakking: een hoop lettertjes waarmee ik mijn cadeau moest puzzelen. Na wat hints en foute samenstellingen kwam ik uiteindelijk uit bij ski's en botten. Zalig, en eigenlijk ook compleet overdreven, cadeau!

Johan kreeg, naast de keukenrobot, ook een fietsbril, een gids voor Oost-Europa (praktisch gezien onze Balkan-reisplannen voor de komende zomer), bier en een rugzak om al zijn duikfotomateriaal in op te bergen.

Uiteraard was de avond ook gevuld met lekker eten, dat werd afgesloten door deze kerststronk, gemaakt door mijn moeder.

Kerstdag zelf brachten we ook bij mijn ouders thuis door, zij het dan zonder speciale festiviteiten. Niet dat ik daar rouwig om was, want er stond ons een meer dan druk programma te wachten in de volgende dagen. Buiten een toertje lopen, deden we niet veel actiefs. Kom hier dat ik u kus van Griet Op de Beeck had mij daarvoor iets teveel in de ban.

Tweede kerstdag brachten we door bij Johans oudste broer, van wiens tweede dochter Johan ook de peter is. Op haar verzoek gingen we eerst met ons drie naar De pinguïns van Madagascar kijken, waarna we de namiddag bij de familie thuis doorbrachten. Spelletjes met de drie kinderen, het voorlezen van de nieuwjaarsbrief, uitdelen van cadeautjes, opnieuw veel en lekker eten... 't was een goedgevulde dag!

De 27e trokken we naar Johans moeder, die, zoals steeds als we daar langs gaan, een uitgebreid diner had klaargemaakt (ik had nu al de hoop opgegeven om met hetzelfde gewicht naar Zwitserland terug te keren als ik er vertrokken was). Er werden opnieuw cadeautjes uitgedeeld, waarbij wij naar huis gingen met ondermeer een mooie zelfgemaakte plaid en dit hele mooie schilderij van haar hand.

De dag erna startte met een korte sneeuwloop, 't was weliswaar oppassen bij momenten, maar het was desondanks zalig: een helder blauwe hemel, een volledig witte, en ook meteen zoveel stillere wereld... 

In de namiddag gingen mijn vader, Johan en ik naar een tentoonstelling in Autoworld over 100 jaar Aston Martin. Altijd indrukwekkend, die wagens!

Op weg naar huis gingen we nog even langs de Grote Markt, waar we het geluk hadden dat de lichtshow juist startte.

De 29e startte ik opnieuw met een looptocht, dit keer van ongeveer een uur, zijnde de tijd dat onze auto binnen was voor een klein onderhoud :-) Voor de prijs van zo'n onderhoud in Zwitserland (goedkoopste schatting) hadden we hier een onderhoud, een set sneeuwkettingen én een Zwitsers vignet. Het was het dus best wel waard om daar wat tijd voor uit te trekken.

De namiddag en avond brachten we door bij vrienden in Brussel, met wie we samen kookten (weeral veel eten) en waar we ook bleven slapen.
De dag erna moesten we immers toch ook in Brussel zijn, eerst op een ontiegelijk vroeg uur bij de dokter om onze medische controle voor de duikclub in orde te brengen (ook hier: véél goedkoper dan in Zwitserland, zelfs al betaal je in België de volle pot).

We gingen ontbijten in Le pain quotidien, dat dan weer wel aansloot bij de Zwitserse prijzen ;-), winkelden nog wat in Brussel en gingen 's middags langs bij Johans zus.
's Avonds spraken we nog met mijn broer en zijn vriendin af om naar Interstellar te gaan kijken (de moeite!) en bij Chichi's te eten (minder de moeite).

De laatste dag van het jaar sloot ik nog vrij sportief af door een uurtje op de rollen te rijden (ook wel om de neuroot in mij blij te maken met 1000 km i.p.v. 900-en-een-sjiek ;-) De overgang zelf brachten we door bij vrienden in Gent, waar ook Johans andere broer was. Jup jup, we hebben echt wel geprobeerd om zoveel mogelijk mensen te zien!

Terug thuis aangekomen, gaven Johan elkaar ons nieuwjaarsboekencadeautje. We hadden immers afgesproken elkaar twee boeken "cadeau" te doen, waarvan minstens eentje uit de kast thuis moest komen. Die twee boeken moeten we in 2015 lezen, al hadden we wel recht op een weigering, waarbij het geweigerde boek dan zou vervangen worden door twee andere. Ja, het gaat er serieus aan toe hoor bij ons, met spelregels en al ;-) Om onszelf een plezier te doen hadden we op voorhand wel enkele veto's ingesteld: geen Nietsche in het Duits en geen James Joyce!

Johan kreeg van mij Liefde in tijden van cholera van Marquez, nadat hij zeer enthousiast was over diens 100 jaar eenzaamheid. Ik kreeg Misdaad en straf van Dostojewski. Je kan het al wel raden: er werd niets geweigerd :-) Het tweede boek, uit de kast, zouden we mekaar dan terug in Zwitserland geven.

Nieuwjaarsdag startte opnieuw sportief, dit keer al lopend. Wetende dat ik nu al anderhalve kilo ben bijgekomen op die twee weken, vraag ik mij af wat dat zou gegeven hebben zonder al dat sporten!

In de namiddag ging het richting mijn grootmoeder, waar mijn vaders kant van de familie samenkwam. Ik nam opnieuw mijn niet alcoholische cocktail van Funny mee (van ons beiden heb ik er het minst problemen mee om bob te zijn, ik drink namelijk sowieso enkel cocktails, maar geen wijn of dergelijke). Ondanks onderstaande foto ben ik wel degelijk enthousiast over die flessen, maar mijn nonkel las eerst "0% Funny", vandaar...

De tweede dag van het jaar gingen we opnieuw op bezoek bij vrienden, waarna we de derde terug naar Zwitserland vertrokken, niet zonder eerst nog nieuwe loopschoenen voor Johan te scoren in de solden. Thuis gaven we elkaar het tweede boekencadeau uit de kast: Alice in Wonderland voor mij, Dante voor Johan!

Onze nieuwe keukenrobot werd onmiddellijk in gebruik genomen, al was ik iets te enthousiast qua hoeveelheden (ah ja, ik moest nu zelf niet meer mengen), wat zorgde voor dit gigantische brood :-)

Jullie zien het, het was een drukke, maar zalige vakantie, al zijn we er niet meteen uitgerust van thuisgekomen. Ondanks de strakke planning, hebben we in de verste verte nog niet iedereen kunnen zien, maar ja, dat zal dan voor de volgende keer zijn (of ze moeten maar eens hier op bezoek komen).